Çfarë Thotë Bibla për Diligencën? — Duke E Jetuar Në Praktikë
Shqip
SEE MORE JESUS · wanttoseemore.com
Çfarë Thotë Bibla për Diligencën? — Duke E Jetuar Në Praktikë
FJALA HYRËSE
Zelli është një ecje para se të jetë një shpërthim energjie. Një fëmijë nuk mëson zellin në një ditë: fillimisht ai zvarritet drejt asaj që dëshiron; pastaj mësohet t'i ruajë atë dhe ta bartë ditë pas dite; pastaj rritet, dhe vrapon, dhe vrapimi bëhet punë, dhe puna bëhet një luftë që ia vlen të fitohet; pastaj kalon një vijë, dhe në atë vijë ka një shpërblim. Fjala greke për zellin është spoude (G4710, diligence) — shpejtësi, kujdes i sinqertë, ngutje që nuk do të presë deri nesër. Fjala hebraike për njeriun e zellshëm është charuts (H2742, diligent) — i mprehtë, i vendosur, dhe vetë fjala për arin e kulluar, sepse ari nuk gjendet shtrirë hapur; ai gërmohet. Ky studim e ndjek zellin gjatë gjithë rrjedhës së jetës së njeriut: si gjendet fillimisht, i ulur dhe në kërkim; si ruhet pasi është gjetur; si vihet në punë dhe në luftë; dhe si përfundon, në një vijë ku hyrja hapet gjerë dhe fjala e Zotit qëndron përjetë. Kërkojeni me kujdes.
TRE PYETJE QË KY STUDIM PËRGJIGJET:
1. Ku gjendet zellshmëria, dhe si arrin njeriu tek ajo për herë të parë?
2. Çfarë duhet të bëjë një person me zellin/kujdesin pasi ta ketë gjetur, dhe si ruhet ai ditë pas dite?
3. Si mbaron gara — çfarë jepet në vijën e mbarimit, dhe cila fjalë mbetet përgjithmonë?
FJALË KYÇE HEBRAIKE
(Mendimet e mia personale — shikoni si pajtohen greqishtja dhe hebraishtja nga dy drejtime të ndryshme. Spoude (G4710, diligence) do të thotë shpejtësi — këmbët në lëvizje. Charuts (H2742, diligent) do të thotë i mprehtë dhe i gërmuar, si ari i nxjerrë nga toka. Njëra gjuhë thotë se zellshmëria lëviz; tjetra thotë se zellshmëria gërmon. Vëri bashkë: zellshmëria është një lëvizje që nuk ndalet derisa të ketë gërmuar atë që kërkonte.)
1. ZVARRITJA — SI TA GJESH
(Mendimet e mia personale — çdo ecje fillon nga poshtë. Askush nuk lind i zellshëm; gjëja duhet së pari të gjendet, të kërkohet dhe të dëshirohet para se të mund të ecet në të. Këta dëshmitarë tregojnë një njeri të përulur në tokë, që shtrihet drejt — dhe Perëndinë aq afër sa mund të gjendet nga ai që e kërkon.)
(Mendimet e mia personale — lugina e vendimit është lugina e charuts (H2742, i zellshëm), pikërisht fjala për të zellshëm. Ai që kurrë nuk zvarritet drejt Perëndisë nuk është një person që ka vendosur kundër tij; ai është një person që kurrë nuk ka vendosur fare. Të fillosh të jesh i zellshëm është të vendosësh. Ari gërmohet; dituria kërkohet herët; Perëndia gjendet nga ai që e kërkon me gjithë zemër. Fillo poshtë, fillo vogël, dhe fillo.)
2. TË ECURIT — ÇKA TË BËSH ME TË PASI TA KESH
(Mendimet e mia personale — sapo gjendet, zellin duhet ta ruajmë, përndryshe do të humbasë të njëjtën ditë që u gjet. Këta dëshmitarë tregojnë ruajtjen e përditshme: një zemër e mbrojtur, një fjalë e mësuar fëmijëve, një dorë që nuk ndalon së punuari. Zelli nuk ruhet në një arkë; ai ecet, ditë për ditë.)
(Mendimet e mia personale — ecja kërkon njeriun e tërë: zemrën, shpirtin, fuqinë. I mësohet fëmijëve ndërsa rri ulur, ndërsa ecën, ndërsa dergjet, ndërsa çohet — nuk ka orë kur ajo të mos ruhet. Dhe çdo gjë që dora gjen për të bërë, të bëhet me gjithë fuqinë, si për Zotin dhe jo për njerëzit. Ec kështu, dhe je gati për të vrapuar.)
3. VRAPIMI I GARËS — DORËZOJE ATË SI NJË USHTAR NË USHTRINË E PERËNDISË
(Mendimet e mia personale — ecja bëhet garë, dhe gara bëhet luftë. Një person që ka qenë i zellshëm për të kërkuar dhe i zellshëm për të ruajtur, tani është i zellshëm për të punuar dhe për të luftuar — duke ndjekur të njëjtën fjalë të përkthyer "shtoni në besimin tuaj," tani shtuar nga duar që punojnë dhe nuk lodhen.)
(Mendimet e mia personale — llogaritni kostot e këtij stadi dhe mos u befasoni prej tij: 2 Timoteut 3:12 thotë se të gjithë ata që do të jetojnë me perëndishmëri në Krishtin Jezus do të vuajnë përndjekje — jo disa, dhe jo ndoshta. Një ushtar udhëton me lehtësi dhe nuk ngatërrohet me punët e kësaj jete, që t'i pëlqejë atij që e ka mbledhur ushtar. Gruaja me monedhën e humbur nuk ndalon së fshiri në gjysmë të rrugës; ajo e kërkon me kujdes derisa e gjen. Kujdesi nuk ndalet kurrë tek gati.)
4. VIJA E MBËRRITJES — SIÇ MBETET PËRGJITHMONË ZELLI
(Mendimet e mia personale — çdo garë ka një fund, dhe fundi nuk është një mur; është një vijë, dhe përtej vijës qëndron një shpërblim. Dëgjoje Palin pranë fundit të tij: gati për t'u derdhur si flijim, gara e mbaruar, besimi i ruajtur — dhe shiko çfarë është ruajtur për çdo njeri që e do atë fund të njëjtë, jo vetëm për një vrapues.)
(Mendimet e mia personale — ky është kostoja që zellshmëria nuk e fsheh: vigjilimi, durimi, mundimi, deri sa shërbesa e dhënë të kryhet plotësisht. Zellshmëria që nuk do të durojë vuajtjen nuk e ka arritur akoma vijën e mbarimit; ajo vetëm ka nisur garën.)
(Mendimet e mia personale — kurora nuk është për një vrapues të vetëm. Jo për Palin vetëm, por për të gjithë ata që duan të ardhurit e tij, dhe që gjenden besnikë në pak gjëra. Dhe vini re fjalën e fundit që qëndron mbi gjithë vrapimin: fjala që del nga goja e Perëndisë nuk kthehet bosh; ajo kryen, ajo përparon. Çfarë mbjell njeriu me zell, Perëndia e vendos. Kjo është gjithë shpresa e këtij vrapimi: puna e duarve të tua nuk bie përtokë; vetë Zoti e bën atë të qëndrojë.)
(Mendimet e mia personale — në gojën e dy dëshmitarëve një çështje vërtetohet, dhe këtu një i tretë e konfirmon atë. Populli i Nehemisë kishte dëshirë të punonte, dhe muri u bashkua. Kronisti thotë qartë, puna juaj do të shpërblehet. Hagai thotë se vetë ZOTI e ngriti frymën e popullit, kështu që ata erdhën dhe punuan. Tre libra, një model: Perëndia e ngre vullnetin, dhe dora e zellshme ndërton.)
HIJA DHE PËRMBUSHJA
Drita ka treguar trupin: pamja e Dhjatës së Vjetër ishte reale, por nuk ishte pasqyra e plotë; Dhjata e Re tregon atë për të cilën ajo tregonte prej fillimit (Colossians 2:17; Hebrews 10:1).
(Mendimet e mia personale — hija është një mbledhje e përditshme: bukë që duhej kërkuar e freskët çdo mëngjes dhe nuk mund të grumbullohej. Përmbushja është edhe ajo një punë e përditshme, por tani e drejtuar nga një bukë që nuk prishet kurrë: ushqimi që mbetet për jetën e përjetshme, dhënë nga Biri i njeriut. Zellshmëria në shkretëtirë mblidhte një masë të caktuar çdo ditë; zellshmëria në Krishtin punon për atë që nuk prishet. Modeli është i njëjti dorë, që shtrihet përditë, mësuar më në fund se çfarë buke ia vlen vërtet të shtrihet për ta marrë.)
(Mendimet e mia personale — mblidhi gjatë gjithë udhës për në shtëpi. Së pari zvarritja: diligenca nuk lind e rritur; ajo gjendet nga ai që e kërkon herët dhe e kërkon me gjithë zemër. Pastaj ecja: zemra ruhet, fjala u mësohet fëmijëve në çdo orë, dora bën çdo gjë që gjen për të bërë me gjithë forcën e saj. Pastaj vrapimi dhe lufta: shtoni virtytin te besimi, vishni gjithë armaturën, duroni vështirësitë si një ushtar i mirë, kërkoni me diligencë derisa të gjeni. Pastaj vija e mbarimit: rrugëtimi i përfunduar, shërbesa e vërtetuar plotësisht, kurora e jetës e dhënë — jo për një vrapues, por për të gjithë ata që e duan atë dhe gjenden besnikë. Ai që e nisi këtë punë të mirë në ju, do ta çojë përpara deri në ditën e Jezu Krishtit. Ecni përpara.)
SI DEGËZOHET KJO STUDIME
Si hija sjell dritën: mbledhja e përditshme e bukës në shkretëtirë (Eksodi 16:4) hapet drejt gjithë doktrinës së bukës së jetës, dhënë një herë e përgjithmonë, por të mbledhur çdo ditë me anë të besimit (Gjoni 6:27-35) — gati për studimin e vet.
Si e shpjegon besëlidhja e re këtë: Izraelit i qe thënë, ruani me përpikëri urdhërimet (Ligji i Përtërirë 6:17); në Krishtin thuhet, duke shtuar çdo kujdes, shtoni në besimin tuaj (2 Pjetrit 1:5) — çka ishte urdhëruar mbi pllaka guri, tani shtohet mbi një besim të gjallë.
→ Si kanë rëndësi fjalët: charuts (H2742, i zellshëm) është një fjalë për njeriun e zellshëm, për arin e kulluar, dhe për luginën e vendimit — vër re cili kuptim qëndron në cilin vend, dhe përse.
Si kjo zbatohet për ty: çfarëdo që të gjejë dora yt për të bërë, bëje me gjithë fuqinë tënde (Predikuesi 9:10); ruaje zemrën tënde me çdo kujdes (Fjalët e urta 4:23); kërkoje atë herët (Psalmet 63:1). Ecja fillon sot, afër tokës, dhe fillohet sot.
Shteg anësor: "sepse Perëndia është ai që vepron në ju vullnetin dhe veprimin" (Filipianëve 2:13) — veprimi i vetë Perëndisë dhe zellshmëria e vetë njeriut të mbajtura bashkë në një varg; kurrë njëra pa tjetrën. Kërkoje këtë.
