Τί λέγει ἡ Γραφὴ περὶ Εὐσεβείας; — Εὐλάβεια καὶ Προσευχή

Σήμερον γύμναζε σεαυτὸν πρὸς εὐσέβειαν. Τὸ σῶμα σου γυμνάσεις πρὸς μικρὸν ὄφελος· τὸν δὲ ἔσω ἄνθρωπον γύμναζε πρὸς ὄφελος τὸ εἰς πάντα διήκον, καὶ εἰς τὴν νῦν ζωὴν καὶ εἰς τὴν μέλλουσαν. Ἡ εὐσέβεια οὐκ ἔστι πρᾶξις ἣν ἐπιδεικνύεις ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων· δύναται γὰρ ἄνθρωπος ἔχειν μόρφωσιν εὐσεβείας ἠρνημένος τὴν δύναμιν αὐτῆς. Ἐστὶ δὲ τρόπος τοῦ ζῆν ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ — τὸ περιπατεῖν μετ᾽ αὐτοῦ καὶ τὸ εὐαρεστεῖν αὐτῷ, καθὼς ὁ Ἐνὼχ ἐποίει. Καὶ ἡ ἰσχὺς εἰς τοῦτο ἤδη σοι δέδοται· ἡ θεία δύναμις τοῦ Θεοῦ πάντα τὰ πρὸς ζωὴν καὶ εὐσέβειαν δεδώρηται σοι διὰ τῆς ἐπιγνώσεως αὐτοῦ. Οὔκουν ἀναβαίνεις πρὸς τὸν Θεὸν τῷ εἶναι ἀγαθὸς ἀφ᾽ ἑαυτοῦ· ὁ Θεὸς κατέβη ἐν μορφῇ ἀνθρώπου, καὶ ἡ εὐσέβεια ἔστιν ἡ ζωὴ ἡ ἀποκρινομένη πρὸς αὐτόν. Σήμερον ἀρκοῦ τροφῇ καὶ σκεπάσματι, ὅτι ἡ εὐσέβεια μετὰ αὐταρκείας πορισμὸς μέγας ἐστίν. Ζῆθι ἐν φόβῳ Θεοῦ, καὶ φύλαττε τὰς ἐντολὰς αὐτοῦ· ἀποστρέφου ἀπὸ τῆς ἀσεβείας καὶ τῶν κοσμικῶν ἐπιθυμιῶν· καὶ προσδέχου τὴν μακαρίαν ἐλπίδα ἐκείνην. Ἐξέταζε τοῦτο.

Κύριε, σὺ εἶ ὁ Θεὸς οὗ ἡ θεία δύναμις δεδώρηται ἐμοὶ πάντα τὰ πρὸς ζωὴν καὶ εὐσέβειαν, διὰ τῆς ἐπιγνώσεως τοῦ καλέσαντός με. Οὐκοῦν οὐ δύναμιν αἰτοῦμαι ἣν κατέσχηκας, ἀλλὰ βοήθειαν πρὸς τὸ χρήσασθαι τῇ δυνάμει ᾗ ἤδη δέδωκας. Δίδαξόν με σήμερον γυμνάζειν ἐμαυτὸν πρὸς εὐσέβειαν, καὶ μὴ πᾶσαν τὴν σπουδὴν ἐκχεῖν εἰς τὸ σῶμα, ὅπερ πρὸς ὀλίγον ἐστὶν ὠφέλιμον. Βοήθησόν μοι περιπατεῖν ἐνώπιόν σου καὶ εὐαρεστεῖν σοι, καθὼς Ἐνὼχ περιεπάτησε μετὰ σοῦ· καὶ μὴ ἐάσῃς με ἔχειν μόρφωσιν εὐσεβείας, τὴν δὲ δύναμιν αὐτῆς ἀρνούμενον. Δός μοι καρδίαν αὐτάρκη, ὥστε ἔχοντα διατροφὴν καὶ σκέπασμα ἀρκεσθῆναι, ὅτι ἡ εὐσέβεια μετὰ αὐταρκείας πορισμὸς μέγας ἐστίν. Ῥῦσαί με ἀπὸ τῆς φιλαργυρίας, καὶ ἀπὸ τῶν ἐπιθυμιῶν τῶν στρατευομένων κατὰ τῆς ψυχῆς. Καὶ ἐπεὶ ἡ ἀγάπη τῶν πολλῶν ψυγήσεται, βοήθησόν μοι ὑπομένειν ἕως τέλους καὶ μὴ γίνεσθαι χλιαρόν· ὅπως μὴ γένωμαι δένδρον οὗ ὁ καρπὸς μαραίνεται, ἀλλὰ δένδρον ὃ οὐδέποτε πεσεῖται, καὶ ὅπως πλουσίως ἐπιχορηγηθῇ μοι ἡ εἴσοδος εἰς τὴν αἰώνιόν σου βασιλείαν. Μέγα γάρ ἐστι τὸ τῆς εὐσεβείας μυστήριον· σὺ ἐφανερώθης ἐν σχήματι ἀνθρώπου· ποίησόν με εὐσεβῆ ἐν σοί. Ἀμήν.