Τί Λέγει ἡ Βίβλος περὶ Ὑπομονῆς; — Τὸ Θεμέλιον

(Αἱ ἐμαὶ ἴδιαι σκέψεις — τὸ "ὑπομένειν" δὶς κεῖται ἐν ταύτῃ τῇ μελέτῃ, καὶ οὔκ ἐστι ἡ αὐτὴ λέξις. τὸ ὑπομένω (G5278, ὑπομένει) ἐστὶ τὸ ὑπὸ μένειν, τὸ διαμένειν — συγγενὲς μάλιστα αὐτῇ τῇ ὑπομονῇ (G5281), ἀμφότερα γὰρ ἵσταται ἐπὶ τοῦ G5259, ὑπό, καὶ τοῦ G3306, μένειν: ὑπὸ μονή τις. ὁ ὑπομένων τὸν πειρασμὸν ὑπομένει ὑπὸ τῇ δοκιμῇ ἕως ἂν αὐτὴ τὸ ἔργον αὐτῆς τελέσῃ. τὸ ἀνέχομαι (G430, ἀνέχεσθαι) ἐστὶ τὸ φέρειν, τὸ ἀνέχεσθαι — ἡ ὑγιαίνουσα διδασκαλία δεῖ φέρεσθαι, καὶ τὰ κνηθόμενα ὦτα οὐκ ἀνέξονται αὐτήν. ὁ πειρασμὸς δεῖ ὑπομένεσθαι· ὁ ὑγιὴς λόγος δεῖ ἀνέχεσθαι. ἡ ὑπομονὴ ἀμφότερα ποιεῖ.)

(Αἱ ἐμαὶ ἴδιαι σκέψεις — πᾶσαν χαρὰν ἡγεῖσθε· ὁ πειρασμὸς οὐ πέμπεται ἵνα σε συντρίψῃ. τὸ δοκίμιον (G1383, δοκιμή) δοκιμασία ἐστίν, ὃν τρόπον ὁ ἄργυρος δοκιμάζεται· τὸ γὰρ δοκίμιον τῆς πίστεως ὑμῶν κατεργάζεται ὑπομονήν, καὶ ἡ ὑπομονὴ ἔργον τέλειον ἐχέτω, ἵνα ἐν μηδενὶ λειπόμενοι ἦτε. ἄφες αὐτὴν ἐργάζεσθαι.)

(Αἱ ἐμαὶ ἴδιαι ἔννοιαι — παρατηρεῖτε τὴν σπουδὴν τοῦ ἐχθροῦ· ὁ σπόρος σπείρεται, καὶ ἔρχεται ὁ διάβολος καὶ αἴρει τὸν λόγον ἀπὸ τῆς καρδίας, ἵνα μὴ πιστεύσαντες σωθῶσιν. Ὃ ἡ ἐπιμέλεια προστίθησιν, τοῦτο ὁ διάβολος βούλεται ἀφελεῖν· διὸ φυλάσσετε τὸν λόγον, καὶ φυλάσσετε αὐτὸν μετὰ ὑπομονῆς.)

(Αἱ ἐμαὶ ἴδιαι σκέψεις — πολλοὶ ἐροῦσι, Κύριε, Κύριε, καὶ ὀνομάσουσι τὰ θαυμάσια ἔργα τὰ γενόμενα ἐν τῷ ὀνόματι αὐτοῦ· ἀλλ' οὐ πᾶς ὁ λέγων τοῦτο εἰσέρχεται — ἀλλ' ὁ ποιῶν τὸ θέλημα τοῦ Πατρός. Δαπάνα τὴν ὑπομονήν σου εἰς τὸ θέλημα τοῦ Πατρός, οὐκ εἰς ὄνομα μόνον.)

(Αἱ ἐμαὶ ἴδιαι διάνοιαι — ἡ χαρὰ τῶν ὑπομενόντων οὔκ ἐστι διὰ τὸν νῦν καιρὸν μόνον. Αὐτοί εἰσιν ἡ χαρὰ καὶ ὁ στέφανος τῶν διδαξάντων αὐτούς, καὶ ὁ στέφανος τῆς καυχήσεως ὁρᾶται ἐν τῇ παρουσί�ᾳ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ ἐν τῇ αὐτοῦ ἐλεύσει. Στήκετε οὖν, καὶ ἀγαλλιᾶσθε χαρᾷ ὑπερεκπερισσοῦ.)

(Αἱ ἴδιαί μου ἔννοιαι — δύο μάρτυρες λέγουσιν ὅτι ὁ μισθὸς πολὺς ἐν τῷ οὐρανῷ, καὶ τρίτος λόγος συνδεῖ αὐτούς· τὸ σπαρτίον τὸ τριπλοῦν οὐ ταχέως ἀπορραγήσεται. Λεχθήτω τὸ π

(Αἱ ἐμαὶ ἴδιαι διαλογισμοί — ἡ παλαιὰ λέξις ἐστὶ yakach (H3198, ἐλέγχει) — τὸ ἐλέγχειν, τὸ διορθοῦν· ἡ νέα λέξις ἐστὶ παιδεία (G3809, παιδεία) — ἡ τροφὴ καὶ ἡ διδασκαλία πατρός. Ὁ Ἰὼβ λέγει ὅτι αὐτὸς ἀλγεῖν ποιεῖ, καὶ αἱ χεῖρες αὐτοῦ ἰῶνται· ἡ πρὸς Ἑβραίους ὀνομάζει τὸν καρπὸν ἐκείνης τῆς ἰάσεως — τὸν εἰρηνικὸν καρπὸν τῆς δικαιοσύνης, τοῖς δι' αὐτῆς γεγυμνασμένοις. Μὴ ὀλιγώρει τῆς παιδείας· αὕτη ἐστὶν ἡ χεὶρ ἡ ἰωμένη.)

(Οἱ ἐμοὶ λογισμοί — ἰδοὺ ὅλη ἡ μελέτη ἐν μιᾷ γραμμῇ· τὸ δοκίμιον τῆς πίστεως ὑμῶν κατεργάζεται ὑπομονήν, ὑπομονή (G5281, ὑπομονή) — τὸ ὑπομένειν ὑποκάτω ἕως ἂν τὸ ἔργον τελεσθῇ. Προστίθεται διὰ τῆς ἐπιμελείας· ὁ διάβολος θέλει ἆραι τὸν λόγον, ἀλλ᾽ ἡ ὑπομένουσα καρδία φυλάσσει αὐτόν. Φέρει τὴν ὑγιαίνουσαν διδασκαλίαν, γινώσκει τὸν ψευδοπροφήτην ἐκ τῶν καρπῶν αὐτοῦ, καὶ ποιεῖ τὸ θέλημα τοῦ Πατρός. Ὑπαντᾷ τῇ πυρώσει μετὰ χαρᾶς, καὶ οὐ καταφρονεῖ τῆς παιδείας τῆς εἰς τὸ ὁλόκληρον ἀγούσης. Καὶ τὸ τέλος αὐτῆς ἐστι στέφανος· μακάριος ὁ ὑπομένων, ὅτι λήψεται τὸν στέφανον τῆς ζωῆς, καὶ ἡ ἐλπὶς οὐ καταισχύνει. Ἡ δὲ ὑπομονὴ ἔργον τέλειον ἐχέτω, καὶ ἐν μηδενὶ λειπόμενοι ἔσεσθε.)