کتاب مقدس درباره خوب و بد چه می‌گوید؟ — تعبد و دعا

خیر و شر هر روز پیش روی شما نهاده می‌شود، نه فقط یک‌بار در باغی در گذشته‌های دور. خداوند می‌خواهد حواس شما تربیت شود تا بتوانید آن دو را از یکدیگر تشخیص دهید، همان‌گونه که چشمان در روشنایی روز به تشخیص رنگ‌ها از یکدیگر عادت می‌کنند. این خوانش گام‌به‌گام یک روز کامل را طی می‌کند — صبح، ظهر و شب — و در هر ساعت این پرسش را مطرح می‌کند: من در همین لحظه کدام‌یک را برمی‌گزینم؟ این چند کلمه را همراه خود نگاه دارید، و بگذارید در هر پاس از روز به دیدارتان بیایند.

تمام روز یک راه‌رفتن است، نه سه راه‌رفتن جدا از هم. بامداد از خدا می‌خواهد که راه را نشان دهد. ظهر می‌پرسد که آیا آن راه هنوز حفظ می‌شود یا نه. شب می‌پرسد با آن چه کرده‌اند، و پیش از خواب آنچه را که باید ترک شود، ترک می‌کند.

این کار را هنگامی که برمی‌خیزی، و هنگامی که می‌خوابی، و در تمامی طول روز میان این دو، انجام بده.

خداوندا، بامدادان آواز خود را به سوی تو برمی‌افرازم و بالا می‌نگرم. مرا بدان راهی که باید امروز در آن روم آگاه گردان، زیرا جان خود را به سوی تو برمی‌افرازم. دلی چون دل سلیمان به من ببخش، تا در انتخاب‌هایی که پیش روی من است، نیک را از بد بازشناسم. در نیمروز، آنگاه که نیروی من نیمه گشته و کار هنوز به انجام نرسیده، دل مرا به سوی خود بازخوان، همچنان‌که دل پطرس بر پشت‌بام خوانده شد؛ مرا در جستجوی نیکویی نگاه دار، و مگذار به سوی آنچه تنها آسان‌تر است، بلغزم. امشب، بگذار با صداقت بازنگری کنم. آنجا که بدی را با بدی پاسخ دادم، مرا ببخش، و مگذار خورشید بر خشم من غروب کند. آنجا که نیکویی کردم، تو را شکر می‌گویم، زیرا این پیش از آن‌که کار من باشد، بخشش تو بود. مرا از خسته‌شدن در نیکوکاری نگاه دار، و مرا از سرد شدن پیش از پایان مسابقه محافظت کن؛ بگذار تا به انتها استقامت ورزم و از راه بازنگردم. مگذار بدی در من چیره شود، بلکه بگذار بدی را با نیکویی، در همه روزهای عمرم چیره سازم. و چون روز به پایان رسد، بگذار به آرامی بخوابم، زیرا تنها تو مرا در امنیت ساکن می‌گردانی. آمین.