کتاب مقدس درباره معرفت چه می‌گوید؟ — تعبد و دعا

امروز، در یک چیز فرزانه باش: دانش را ذخیره کن. آن را در دلت گرد بیاور، همان‌گونه که مردی کالاها را در خانه‌اش ذخیره می‌کند، اندک‌اندک، خط بر خط، اندکی اینجا و اندکی آنجا. به سهم اندک با تحقیر منگر؛ خدا این‌گونه تعلیم می‌دهد. و به هدف آن توجه کن. هدف، دانستن چیزهای بسیار، یا فرزانه بودن در این جهان نیست؛ هدف، شناختن خودِ خدا است، و عیسی مسیح که او را فرستاد — زیرا این است حیات جاودان. پس افکار خود را کنار بگذار و افکار او را برگیر، زیرا او به فروتن تعلیم می‌دهد، و خودپسند را نمی‌تواند سیر کند. در فیض، و در معرفت خداوند و نجات‌دهنده‌ی ما عیسی مسیح رشد کن. هرچه امروز از او می‌دانی، آن را نگاه دار؛ و بکوش تا فردا او را بهتر بشناسی. شناختی که نگاه داشته و رشد داده شود، گنجی است که فرزانه ذخیره می‌کند. آن را جستجو کن.

خداوندا، تو خدایی هستی که به انسان معرفت می‌آموزی، و هیچ‌کس هرگز چیزی به تو نیاموخته است. پس با فروتنی و خالی از خودم می‌آیم، تا تو مرا پر سازی. مرا شخصی حکیم گردان که معرفت را در دل خود ذخیره می‌کند، نه احمقی که از حماقت تغذیه می‌کند. مرا خط بر خط، اندکی اینجا و اندکی آنجا تعلیم ده، و مگذار که این نصیب اندک را خوار بشمارم. مرا از معرفتی که فقط باعث تکبر می‌شود رهایی ده، و معرفتی به من ببخش که بنا می‌کند و در محبت حمل می‌شود. بیش از هر چیز، مگذار که فقط به دانستن درباره‌ی تو بسنده کنم؛ بگذار خودِ تو را بشناسم، تنها خدای حقیقی، و عیسی مسیح را که فرستادی، زیرا این است حیات جاودانی. در دل من بتاب، و نور معرفت جلال خود را در چهره‌ی عیسی مسیح به من عطا کن. و از آنجا که محبت بسیاری سرد خواهد شد، مرا در رشد نگاه دار و مگذار که دست بردارم — بگذار تا به آخر پایدار بمانم و سرد و ولرم نشوم، تا امین یافت شوم، همچنان از تو در حال آموختن، تا روز جلال تو. آمین.