Τί λέγει ἡ Γραφὴ περὶ Σπουδῆς; — Εὐσεβὲς Ἐγχειρίδιον καὶ Προσευχή

(Αἱ ἐμαὶ σκέψεις — τῇ πρωΐᾳ ταύτῃ, πρὶν τὸ ἔργον τῆς ἡμέρας τὰς χεῖράς σου καταλάβῃ, δὸς αὐτῷ μᾶλλον τὴν πρώτην ἰσχύν σου. Ὁ ζητῶν πρωΐ οὐκ ἔστιν ὁ πλέον ἀγαπῶν τὸν Θεόν· ἀλλ᾽ ἔστιν ὁ πρῶτος αἰτούμενος, πρὶν ἡ ἡμέρα αὐτὸν δαπανήσῃ. Στήρισον τὸ πρόσωπόν σου πρὸς αὐτὸν πρὶν στηρίσῃς τὸ πρόσωπόν σου πρὸς ἄλλο τι σήμερον.)

(Αἱ ἐμαὶ ἴδιαι γνῶμαι — μεσημβρίας, παῦσαι ὃ αἱ χεῖρές σου πράττουσιν, κἂν ἐπ᾽ ὀλίγον. Ὁ Πέτρος οὐκ ἦν ἐν τόπῳ τινὶ ἐξαιρέτῳ· ἀλλ᾽ ἐπὶ δώματος κοινοῦ, ἐν ὥρᾳ κοινῇ, ἐν μέσῳ ἡμέρας κοινῆς. Μνήσθητι τοῦ ῥήματος οὗ ἐκόμισας ἀπὸ τῆς ἑωθινῆς ταύτης, εἰπὲ αὐτὸ πάλιν, καὶ εἶτα ἐπάνελθε πρὸς τὸ ἔργον σου. Αὕτη ἐστὶν ἡ ἀνάπαυσις ἡ φυλάττουσα τὴν σπουδὴν τοῦ μὴ μεταστραφῆναι εἰς ἀσχολίαν μόνον.)

(Οἱ ἴδιοι λογισμοί μου — ἀπόψε, ἐπίσκεψαι τὴν ἡμέραν πρὸς τὰ ῥήματα ἃ ἐβάστασας τὸ πρωὶ καὶ τὴν μεσημβρίαν. Ὅπου ἡ ἡμέρα καλῶς ἐχώρησεν, εὐχαρίστει· ὅπου δὲ οὔ, μὴ βαστάσῃς αὐτὸ εἰς τὸν ὕπνον· ἀλλὰ κατάθου αὐτὸ ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ ἀπόψε, καὶ φυλαττέσθω ἡ καρδία σου, μὴ ταρασσέσθω,

sets one command over the whole day: teach these things when you sit in your house, when you walk by the way, when you lie down, and when you rise up. Morning, noon, and night are not three separate errands; they are one walk with God carried all the way through. Diligence is not a burst of energy at sunrise that fades by evening. It is the same seeking heart, kept awake in the middle of the day, and laid down in peace at night — 1 Thessalonians 5:17 calls the whole of it simply this: pray without ceasing.