आखील मानसाना पुढं दोन गोठी उभा राहत्या: एक बाजुले जिनगी अनं भलाई, दुसरा बाजुले मरण अनं दुष्टता. प्रभुले आपला भक्तं, जवा त्यासनी पुरा वाढ व्हयनं, तवा त्यासनी आपला ज्ञानेंद्रियाले या दोन गोठीमा फरक करावाकरता तयार करावं अशी इच्छा हये. जे मानसं दुष्टता करतात त्यासले बारीक लक्ष देय बगा, कारण शास्त्र त्यासले साफ दखाडतं. त्यासले दुष्टता करानी माहिती हये पण भलाई करानं ज्ञान त्यासले नही. त्या जाणीव-बुजीनं नुकसान करानी योजना करतात. त्यासले याची इतली सवय व्हयी जाती की ते त्यासना अंगातलाच भाग व्हयी जातं, जसा त्यासनी अंगचं कातडं. शेवटले त्यासले काहीबाई चुकीचं करेल शिवाय झोपच येत नही. अशा हृदयाची सुरुवात कठून व्हयी? बागमा परत जाई बगा. तठे जिनगीचं झाड उभं व्हतं, अनं भलाई अनं दुष्टतेच्या ज्ञानाचं झाड उभं व्हतं, अनं एक साफ आज्ञा व्हती. सापे सांगं की मरण येणार नही, अनं त्यासना डोया उघडतीन. बायेनी दखं, घेतलं, खाल्लं, अनं दिलं; अनं खरोखर त्या दोघांनाच डोया उघडली. पण त्या ज्ञानेनं त्यासले जितलं पेलावं सकतात त्यापेक्षा जास्त दिलं. त्यासले भलाई कळत व्हती, पण ती करानी ताकद नव्हती. त्यासले दुष्टता कळत व्हती, पण तिना विरोध करानी ताकद नव्हती. लाज आयनी, अनं भय आयनं, अनं ज्या हजुरीपुढं उभा राहावाकरता त्यासनी घडवला व्हतं त्याच हजुरीपासून ते लपाई गयीन. काही पिढ्यामाच, मानसाना हृदयमा घडेल हर एक योजना सतत दुष्टतेकडे वळेल व्हती, अनं याईनं प्रभुना हृदयले दुःख झालं. तरीबाई जवा न्याय व्हई गया, तवा एक मानसं येक याज उभारं, अनं प्रभुनी त्या भेटीचा वास घेतला, अनं आपला हृदयमा एक वचन बोलला. नोहाले कशी माहिती व्हती की बलिदान दुष्टतेला उत्तर देल? हा सवाल शेवटपर्यंत ठेवा, कारण याचं उत्तर एक दुसरा झाडावर, एक दुसरा भेटीदाराकडून, एकदाच सगयाकरता मिळतं. वचन ठाम उभं हये: जो कोणी ऐकल तो सुरक्षित जगल, अनं दुष्टतेना भयपासून विश्रांती घेल. याचा शोध घ्या.
या अभ्यासमा तीन प्रश्नानी उत्तर दिये जायेत:
1. आज हर एक माणसना पुढे कोणत्या दोन गोष्टी उभी राहतस, अनी दुष्टता कोणत्या प्रकारना हृदयले करस?
2. भला अनि वाईटना ज्ञाने मानुस अनि बाईमा काय करं, अनि त्या प्रभुना उपस्थितीपाईन काहाकरता लपायात?
3. जवय माणसना मनना दरेक विचार सदा फक्त वाईटच व्हता, तवय वाईटले काय उत्तर मिळाई, अनी कोण वाईटना भयपाईन विसावा लही?
ओपनिंग एंकर
Tap Bible Speaks under any verse for its word study, other Scripture, and notes.
इब्री 5:14ज्यासना ज्ञान इंद्रियसले अभ्यासमुये चांगलं अनी वाईट यासना चांगलाच अभ्यास व्हयेल शे, असा प्रौढ माणससले जड अन्न शे.
जड अन्न = प्रौढ माणस --> ज्ञान इंद्रियसले अभ्यासमुये चांगलं अनी वाईट यासना चांगलाच अभ्यास व्हयेल शे.
(माह्या वैयक्तिक विचार — हाई ह्या पूर्ण अभ्यासनं आधार शे: भल आनी वाईट शास्त्रमा एकत्र नाव घेतल शेतस. ह्याना अर्थ ई नही की माणसे वाईट चाखाले पाहिजे, तर ई की इंद्रियसले अश्या तरहनी तयार करानी पाहिजे की त्या फरक वळखी सकतीन अनं त्याले नाकारी सकतीन. हाई अभ्यास पहिले त्या माणससकडे पाहस जे वाईट करतस, मंग त्या बगीचाकडे जठे ह्या ज्ञानना प्रवेश व्हयना, अनं मंग त्या वेदीकडे जठे वाईटले उत्तर दिधं गयनं.)
1. जिवन आनी बरं, मरण आनी वाईट — तुमन्या पुढे ठेवेल दोन
मी हाक मारली, आणि तुम्हीन नकार दिधा --> तवय ते हाक मारतीन, पण मी उत्तर देनार नही.
(माह्या वयक्तिक विचार — संकष्ट, tsarah (H6869, distress), ह्या शब्दन मूळ अर्थ अरुंद व्हस अशा मूळपाईन येस: आत्मा वऱ्हे घेराव पडल्यावाणी अरुंद, बंद जाग्याह अनुभव. वेदना, tsuqah (H6695, anguish), त्या घेराव मां जो दबाव अस त्याह. त्या अरुंद अंधारमा प्रभू आपला तारणाचा प्रकाश आणतस, जर माणुसे ऐकाह तयार व्हैन.)
धार्मिकसना मार्ग = चमकता प्रकाश, दिनोदिन जास्त व्हतो पूर्ण दिनपावत --> दुष्टसना मार्ग = अंधार.
(माले वैयक्तिक विचार — हऱ्या त्या खुण शे जे वाईट काम करतस त्या माणससनी. त्यासले चांगला काम करानं ज्ञानच नही राह्य. त्या जाणीजाणी नुकसान करानी योजना करतस. त्यासले ह्याची एवढी सवय व्हयी जाय शे की ते त्यासना स्वतःना कातड्यावाणी व्हयी जाय. शेवटमा त्या वाईट काम करल्याबगर झोपू शकत नही. आनि त्यासले जे समजी नही ते ह्याना एक भाग शे: त्यासले दिसतच नही, जोपावत उशीर व्हयी जाई, आपला स्वतःना आत्माले त्या केवढं नुकसान करी राह्यनात.)
3. पेंटाट्युक — उत्पत्ति: झाड, पतन, अनी वाईट हृदय
1.उत्पती 2:8परमेश्वर देवनी पुर्व दिशाले एदेन बाग बनाडा अनी त्यामा आपण बनाडेल आदामले ठेवं. (9) परमेश्वर देवनी दिसाले सुंदर अनं अन्नकरता उपयोगी अस सर्वा जातीना झाडे, बागना मध्यभागी जीवनना झाड, अनी बऱ्यावाईटना ज्ञान करी देनारा झाड भी जमीनमाईन उगाडं.
3.उत्पती 2:16तवय परमेश्वर देवनी आदामले अशी आज्ञा दिधी की, बागमाधला तुले वाटी त्या झाडनं फळ शंका न करता खा; (17) पण बऱ्यावाईटनं ज्ञान करी देणारं झाडनं फळ खावानं नही; कारण ज्या दिन त्यानं फळ तु खाशी त्या दिन तु पक्का मरशी."
बागमाधला तुले वाटी त्या झाडनं फळ शंका न करता खा --> पण भलाई अनी वाईटना ज्ञानना झाडनं फळ खाई नको --> जे दिनले तु त्यानं खाशीन, त्याच दिनी तु खरोखर मरशीन.
(माझे व्यक्तिगत विचार — प्रभुनं बराच दिधं: प्रत्येक झाडाचं फळ, मोकळेपणानं खा. फक्त एकच झाड त्यानं मनाई करी दिधी. अनी हुकुम मानसले दिधा गया, कारण बाई तवरी बनेल नव्हती.)
4.उत्पती 3:1परमेश्वर देवनी बनाडेल सर्वा वनचरमा साप पक्का लबाड व्हता. तो आदामनी बाईले बोलना, "तुम्हीन बागमाधला कोणतं बी झाडनं फळ खावानं नही अश देवनी तुमले सांगं हाई खरं शे का?" (2) बाईनी सापले सांगं, "बागमाधला झाडंसनं फळ खावानी आमले परवांगी शे, (3) पण बागना मध्यभागमा जे झाड शे त्यानाविषयी देवनी आमले सांगेल शे की, त्यानं फळ खावानं नही; त्याले स्पर्श बी करानं नही, करशात तर मरशात." (4) साप त्या बाईले बोलना, "तुम्हीन खरोखर मरावुत नहीत." (5) कारण देवले हाई माहिती शे की, ज्या दिनले तुम्हीन त्यानं फळ खाशात त्याच दिनले तुमना डोया उघडतीन, अनी तुम्हीन देवना मायक चांगलं अनी वाईट जाणनारा व्हशात."
दखनं + तोडनं + खादं + दिधं --> त्या दोनीच्या डोया उघडा जायल्या, अनी त्यासले समजनं की ते नागडा व्हतात.
(माले वाटणारा विचार — ह्याच्या आदी कोणी लाज नोता. ज्ञान आयनं, अनं त्यानं त्यासले सर्वात पहिली दाखाई दिधी ती त्यासनी आपली नागडपनाची जाणीव. भल्या अनं वाईटना ज्ञान, वाईटविरुद्ध शक्ती नसता, लाज उत्पन्न करस.)
(माह्या वैयक्तिक विचार — उपस्थिति म्हणजे पानीम (H6440, presence), मुख. आज्ञाभंगनं त्यासले त्याच मुखपासून लपाडाले लावं, ज्या मुखसमोर ते उभा राह्याकरता बनाडेला होतां. आणि "दिनाच्या शीतल वेळे" हाऊ, हिब्रूमा, दिनाचा वारा से.)
7.उत्पती 3:9तवय परमेश्वर देवनी आदामले हाक मारीसन सांगं, "तु कोठे शे?" (10) आदामनी देवले सांगं, "मी बागमा तुना आवाज ऐका, पण मी नंगा शे, म्हणीसन भ्याईसन लपनु."
देवावर भरोसा ठेवना = मनुष्य मले काहीच करू सकस त्याना मले भय नही वाटनं.
(माह्या वैयक्तिक विचार — या एकच स्तोत्राच्या दोन ओळी एकमेकासमोर मांडा. पहिली: "जव्हा मला भय वाटतंस, तव्हा मी तुजवर भरोसा ठेवसू." पुढे: "मी भयभीत व्हणार नही." भरोसा त्या दोन्हीच्या मधे उभा रायतो — भयवर बसाडेल इच्छाशक्ती, हृदयना राखणदार व्हवाकरता. हऊ आदमना "मले भय वाटनं, अनी मी लपी गयू" येसना उत्तर दिसं: उपस्थितीपाईन लपासाठे नही, तर वचनवर भरोसा ठेवासाठे.)
10.उत्पती 3:22मंग परमेश्वर देव बोलना, "मानवले चांगलं अनी वाईट कळीसन तो आमनामातीन एकसमान व्हयेल शे; तर आते कदाचित मानव आपला हात जिवनना झाडले लाईन त्याना बी फळ तोडीसन खाई अनं सर्वाकाळ जिवत राही." (23) पण ज्या भुमीमाईन त्यासले बनाडेल व्हतं तिनी मशागत कराले पाहिजे म्हणीसन परमेश्वर देवनी त्यासले एदेन बागमाईन बाहेर काढी दिधं. (24) देवनी मानवले बाहेर काढी दिधं अनी जिवनना झाडकडे जाणारा वाटनी राखण कराकरता एदेन बागना पुर्व भागले करूबीम अनं गरागर फिरणारी ज्वालारूपी तलवार ठेई.
मानवले चांगलं अनी वाईट कळीसन तो आमनामातीन एकसमान व्हयेल शे --> बाहेर हाकाडं + एक जळती तलवार, जिवनना झाडना रस्ता संभाळानकरता.
(माह्या व्यक्तिगत विचार — भल्या अनं वाईटच्या ज्ञानमा मानसले सहन करू शकतस त्याहीपेक्षा जास्त काही दिधं. त्याचं ज्ञान त्याच्या शक्तीपेक्षा पुढे गयं. आतां त्याले भलं ओळखता येत होतं, पण ते करता येत नव्हतं. त्याले वाईट ओळखता येत होतं, पण त्याच्या विरुद्ध उभा राह्ता येत नव्हतं. अनं तलवारीनं जीवनाच्या झाडाच्या मार्गाची राखण करत होती, जेणकरीन तो त्या तुटलेल्या अवस्थामा खाई अनं सदासर्वकाळ जिवंत राहू नही.)
11.उत्पती 6:5पृथ्वीवर मानवनी दुष्टाई खुप शे, त्यासन्या मनमाधल्या येनाऱ्या सगळ्या कल्पना मात्र एकसारख्या वाईट शेतस अश परमेश्वर देवनी दखं. (6) म्हणीन मानवले पृथ्वीवर बनाडाबद्दल परमेश्वरले अनुताप व्हयना, अनी त्याना चित्तले खेद व्हयना.
HEBREW KEYWORDS हिब्रू संबं महत्वाचा शब्दहीन⚑ H6087 atsab · ⚑ H7451 ra — दुष्ट · ⚑ H3336 yetser — कल्पना
त्याना हृदयना विचारसनी दरेक कल्पना = फक्त सतत वाईटच --> अनी त्याले त्याना हृदयमा दु:ख वाटनं.
(माह्या वैयक्तिक विचार — कल्पना हाई यत्सेर (H3336, कल्पना) शे, म्हणजे बनयेल गोष्ट: हृदयमा बनयेल हेतु अनि इच्छा. देवना दुष्टता दखी, जी दुष्टताना फळ शे. दुष्टता हृदयना बनयेल हेतुसमशी येस. अनि त्याले त्याना हृदयमा दुःख वाटं. आजबी, जवय पवित्र आत्मा दुःखी व्हस, तवय ह्या ह्याच कारणे व्हस की दुष्ट विचार, इच्छा अनि हेतु आतमा ठेवेल र्हास.)
12.उत्पती 8:20नंतर नोहानी परमेश्वरकरता एक वेदी बांधी अनी सर्वा शुध्द पशु अनं सर्वा शुध्द पक्षी यासमाईन काही लिसन त्या वेदीवर त्यासनं होमार्पण करं. (21) परमेश्वर त्या वेदीवरना सुवास लिसन आपला मनमा बोलना, मानवमुये मी आठेनपुढे भुमीले कधीच शाप देवाव नही; कारण मानवना मनमाधल्या कल्पना जन्मपाईनच दुष्ट ऱ्हातस; तर मी आत्ताना सारखा परत सर्वा जिवसना नाश करावु नही. (22) पृथ्वी राही तोपावत पेरणी अनं कापणी, थंडी अनं ऊन, उन्हाळा अनं हिवाळा, दिन अनं रात हाई व्हवाशिवाय ऱ्हावावुत नही.
नोहानी होमार्पण करं --> परमेश्वरले गोड सुवास आला --> मी फिरतांन जमीनले शाप देणार नही.
(माले वैयक्तिक विचार — शोधाने योग्य एक सवाल: नोहले बलिदान देवाना कसा माहीत व्हयना? त्याले काही आवाज ऐकाले गावना का? बलिदानना संबंध वाईटशी व्हता का? माणसना मन तं लहानपणपाईच वाईट व्हतं. तरीबी जवय होमबलि दिधा गया, तवय प्रभुनी त्याना हृदयमा शांति सांगिटली, जणू फक्त बलिदानच वाईटना जवाब देत व्हतं, कारण अग्नीनी अर्पण भस्म करी टाकनं. हा सवाल धरी ठेवा. शास्त्र त्याना जवाब दुसऱ्या झाडावर देस.)
तो स्वतः आमना पापं स्वतःना शरिरवर वाहिन क्रुसखांबवर लई गया --> पाप बद्दल मृत व्हईन न्यायीपणकरता जिवत ऱ्हावानं + त्याले बशेल मारना फटकामुये तुम्हीन निरोगी व्हयेल शेतस.
(माझा वैयक्तिक विचार — नोहाच्या वेदीचो प्रश्न इथे उत्तर मिळतो. एक झाडाकडतीन दुष्टतेचं ज्ञान आयनं. एक झाडावर दुष्टता वाहीन गेली. नोहा जे बलिदान गाठाकाजी पोहचना व्हता, त्ये देवनच पुरं पाडं: त्येची आपली जात, त्येचं आपलं शरीर, एक अर्पण. जो ऐकसं तो दुष्टतेच्या भयपाईन विसावा पावसं, कारण दुष्टतेला उत्तर दिधं गयेल आहे.)
ग्रीक कीवर्ड
ह्या अभ्यासनं मुख्य शब्द हाई शेतस. वरना वचनमधला कोणताही टिपकेवाला शब्द टच करा अन् त्यानो अर्थ हाठे दखा.
जलप्रलयना आधी अनी त्यानंतर देवले माणसना मनमा काय दखायनं (उत्पत्ति ६:५; ८:२१)
सराव प्रश्नमंजुषा
1. अनुवाद 30:15 — बग, मी आज तुनासमोर ठेयल शे:
a) फक्त आशीर्वाद अनी शाप
b) जिंदगी अनं भलं, अनं मरण अनं वाईट
c) कायदा आणि आज्ञा
2. उत्पत्ति 2:16-17 — बागमाधला तुले वाटी त्या झाडनं फळ शंका न करता खा; पण:
a) जिवननं झाड
b) दखाले खुशामणी वाटं अशा दरेक झाड
बऱ्यावाईटनं ज्ञान करी देणारं झाड
3. नीतिसूत्रे 1:33 — कोण सुरक्षित राही, अनी वाईटना भयपाईन शांत राही?
a) जो कोयी माले ऐकस
b) जे माले लौकर सोधतस
c) साधाभोळा माणुस, त्याना भरभराटीमा
4. यिर्मयाह १३:२३ — जे वाईट करण्याना आदी व्हयेत ते भलं करू शकतीन, जसं की:
a) त्यासले चांगलं करना शिकाडं जाहे
b) कुशी (इथियोपियन) आपली कातडी बदलू शके, अनं चित्ता आपला ठिपका बदलू शके
c) त्यासनं घागरं उघाडं व्हतस
उत्पत्ति ३:८ — आदाम अनं त्यानी बाई कोनापाईकून लपनात:
परमेश्वर देवना नजरतीन, बागना झाडसमा
b) बागाना पूर्वेला ठिवेल भडकत तलवार
c) साप नी आवाज
6. उत्पत्ति 3:22-24 — मानवले बागमाईन बाहेर काहका काढी दिधं?
a) कदी तो पुन्हा भला-भूराचं ज्ञान देनारा झाडाचं फळ खाई ने
b) कारण साप त्यावेळले बागमा व्हता
c) कदाचित मानव आपला हात जिवनना झाडले लाईन त्याना बी फळ तोडीसन खाई अनं सर्वाकाळ जिवत राही
7. उत्पत्ति 8:21 — परमेश्वर त्या वेदीवरना सुवास लिसन आपला मनमा बोलना, मानवना मनमाधल्या कल्पना:
a) फक्त वाईटच सतत
b) जन्मपाईनच दुष्ट
c) भलं करवाकडे वळनं
उत्तर कुंची: 1-b, 2-c, 3-a, 4-b, 5-a, 6-c, 7-b
HYA ABHYASACHA SHAKHA KASHA HOTE
सावली कशी उजेड आणते: जीवनाचं झाड मधात उभं होतं (उत्पत्ती 2:9) --> जो जिंकसे त्याले मी जीवनाच्या झाडाचं फळ खावाले देईन (प्रकटीकरण 2:7). तलवारीनी राखेल झाड ख्रिस्तमां परत उघडं होतं.
शब्दांना कशी महत्व आहे: नोहाना बलिदानाना मधुर सुवास (उत्पत्ति 8:21) --> खिस्तनं आपलाआपलाला देवाकरता एक अर्पण अनि बलिदान म्हणीन मधुर सुवासाकरता दिधं (इफिसकरांसले 5:2). नोहनं दिधलो सुवास, पुत्रनं पूर्ण करेल.
तुमले हाई कसा लागू व्हस: त्यासनी परमेश्वरना चेहरापाईन, त्यानाहजुरीपाईन लपाई लिधं (उत्पत्ति 3:8), पण जे मनना शुद्ध शे ते देवले दखतीन (मत्ती 5:8), आनी त्याना सेवक त्याना चेहरा दखतीन (प्रकटीकरण 22:4). भयनी चेहरा लपाडं. विश्वास त्याले परत आणस (स्तोत्र 56:11).
हाई गोष्ट मनले कसी स्पर्श करस: मनन्या विचारसनी प्रत्येक कल्पना फक्त वाईटच व्हती (उत्पत्ति ६:५) --> देवाचं वचन मनन्या विचार अनं उद्देशसले पारखनारं आहे (इब्री लोकांस पत्र ४:१२). त्यावखत ज्यानं त्याले दुःख दिधं, तेच वचन आतां शोधतं.
अनंतकाळाकरता याना अर्थ हाई शे: जी ज्ञान माणसना सामर्थ्यले वटी गयं व्हतं, त्याना उत्तर बरा अनी वाईट वळखानकरता सराईल इंद्रियसनमांशी दिधा जाय शे (इब्री लोकांस पत्र 5:14), अनी जो कोई ऐकस तो वाईटना भयपाईन सुख पावस (नीतिसूत्रे 1:33). बागामां जो भय आला व्हता, तो ऐकणारा मनमां शांत व्हयी जाय शे.
