FUNDAMENT · STUDIUM ORYGINALNE, USTAWIONE W STARODAWNYM PORZĄDKU
Pobożność — Fundamentalna doktryna biblijna
SŁOWO WSTĘPNE
Posłuchajcie teraz, gdzie zaczyna się pobożność. Nie zaczyna się w was; zaczyna się w darze Bożym. Jego boska moc dała nam wszystko, co należy do życia i pobożności — greckie słowo to eusebeia (G2150, pobożność), pobożność, życie podobające się Bogu. Dane są wielkie i kosztowne obietnice, abyśmy stali się uczestnikami boskiej natury; słowo to koinonos (G2844, uczestnicy) — ten, kto dzieli, wspólnik. Ale zauważcie słowo, które następuje po darze: DOŁOŻYWSZY WSZELKIEJ PILNOŚCI, DODAJCIE. Jest tu drabina. Wiara stoi pierwsza; potem cnota, poznanie, powściągliwość, cierpliwość — a do cierpliwości pobożność; a ponad pobożnością braterska miłość i miłość. Każdy stopień jest darem Bożym, i żaden stopień nie jest dodany bez pilności. Dar musi być używany. A dlaczego jest dany? Aby Bóg mógł być uwielbiony. Słowo oznaczające chwałę to doxa (G1391, chwała) — chwała jako bardzo widoczna, chwała, która jest WIDZIANA: światło świecące przed ludźmi, dobre uczynki widziane, obfity owoc wydany, ciało i duch, które są Jego własnością. Teraz posłuchajcie dwóch skutków. Jeśli te rzeczy są w was i obfitują, nie jesteście ani jałowi, ani bezowocni. Jeśli ich brakuje wam, jesteście ślepi i zapomnieliście, że zostaliście oczyszczeni. Dlatego czyńcie mocnym swoje powołanie i wybranie; czyńcie te rzeczy, a nigdy nie upadniecie. Lecz uważajcie: bezbożni ludzie wkradli się niepostrzeżenie — drzewa bez owocu, dwakroć obumarłe. A Król powiedział to wyraźnie: wielu jest wezwanych, lecz mało wybranych. Pewien człowiek wszedł na wesele bez szaty i został wyrzucony; wielu będzie szukać, aby wejść, i nie będą mogli. Abraham został wezwany, i posłuchał, i wyszedł, nie wiedząc dokąd. Dlatego czyńcie to pewnym — a końcem wezwanych jest wieczerza, wieczerza weselna Baranka. Zbadajcie to.
TRZY PYTANIA, NA KTÓRE ODPOWIADA TO STUDIUM:
1. Skąd pochodzi pobożność i jak jest dodawana do twojej wiary?
2. Co dzieje się z osobą, która ma te rzeczy, a co z osobą, której ich brakuje?
3. Jak wasze powołanie i wybranie zostaje utwierdzone, i jaki jest koniec tych, którzy je utwierdzają?
(Moje osobiste przemyślenia — postawmy pierwsze słowo obok ostatniego: eusebeia (G2150, pobożność) i asebes (G765, bezbożny). Bezbożny człowiek nie jest obcy słowu pobożność; on jest tym słowem zaprzeczonym. Dlatego Juda naznacza ich przez ich zaprzeczanie: ZAPRZECZAJĄC jedynemu Panu Bogu. Pobożność i bezbożność to jedna miara — jedna pełna, druga pusta.)
(Moje osobiste przemyślenia — to opracowanie opiera się niemal całkowicie na grece Piotra; hebrajski pojawia się tu w jednym słowie, w jednym powołaniu. Bóg powiedział do Abrama: ziemię, którą ci POKAŻĘ — raah (H7200, widzieć) — a jeszcze mu nic nie pokazał. Abraham wyszedł, nie wiedząc, dokąd idzie. Najpierw wyjście, potem widzenie: powołany człowiek chodzi wiarą, a nie widzeniem.)
OTWIERAJĄCA KOTWICA
Tap Bible Speaks under any verse for its word study, other Scripture, and notes.
2 Piotra 1:3Jako nam jego Boska moc wszystko, co do żywota i do pobożności należy, darowała przez poznanie tego, który nas powołał przez sławę i przez cnotę;
GRECKIE SŁOWA KLUCZOWE⚑ G2150 eusebeia — pobożność
Jako nam jego Boska moc wszystko, co do żywota i do pobożności należy.
2 Piotra 1:4Przez co bardzo wielkie i kosztowne obietnice nam są darowane, abyście się przez nie stali uczestnikami Boskiego przyrodzenia, uszedłszy skażenia tego, które jest na świecie w pożądliwościach.
GRECKIE SŁOWA KLUCZOWE⚑ G2844 koinonos — uczestnicy
abyście się przez nie stali uczestnikami Boskiego przyrodzenia, uszedłszy skażenia tego, które jest na świecie w pożądliwościach.
(Moje osobiste myśli — zauważ ten dar: DAŁ. To już się stało. Moc jest jego, a miara to WSZYSTKO — wszystko, co należy do życia i pobożności. I zauważ cel obietnic: abyście stali się UCZESTNIKAMI — koinonos (G2844, uczestnicy), ten, kto dzieli, wspólnik — Bożej natury. Bóg nie daje jedynie rady; daje ze swojej własnej natury. Zepsucie świata jest za uczestnikiem, a Boża natura przed nim. Na tym gruncie zbudowana jest cała drabina.)
1. POBOŻNOŚĆ JEST DODAWANA PRZEZ ĆWICZENIE CNÓT — DRABINA
1.2 Piotra 1:5Ku temu tedy samemu wszelkiej pilności przykładając, przydajcie do wiary waszej cnotę, a do cnoty umiejętność;
A do pobożności braterską miłość + a do miłości braterskiej łaskę.
(Moje osobiste przemyślenia — pobożność nie jest pierwszym krokiem ani ostatnim. Ona jest DODANA. Wiara, cnota, poznanie, powściągliwość, cierpliwość — a do cierpliwości pobożność: przychodzi ona poprzez łaski, które ją poprzedzają, a każda łaska wyrasta z łaski poprzedzającej. Każda z nich jest darem Bożym, gdyż jego moc dała wszystko; a jednak jedno słowo stoi na czele nich wszystkich: DOKŁADAJĄC WSZELKIEJ PILNOŚCI, DODAJCIE. Dar niećwiczony nie dodaje niczego. I zauważcie, że drabina nie kończy się na pobożności: nad nią stoją braterska miłość i miłość (agape).)
2. POBOŻNOŚĆ KU CHWALE — WYSŁAWIAJCIE BOGA
1.Mateusza 5:16Tak niechaj świeci światłość wasza przed ludźmi, aby uczynki wasze dobre widzieli, a chwalili ojca waszego, który jest w niebiesiech.
UWIELBIAJCIE BOGA W CIELE WASZYM I W DUCHU WASZYM.
(Moje osobiste przemyślenia — dlaczego dana jest pobożność? Słowo mówi nam: doxa (G1391, chwała) to chwała jako BARDZO WYRAŹNA — chwała, która jest widziana. To, co dała jego moc wewnątrz, musi jaśnieć na zewnątrz. Tak więc cztery świadectwa są zgodne: twoje światło świeci, a ludzie WIDZĄ twoje dobre uczynki i chwalą twojego Ojca; Abraham — wezwany mąż tego studium — był mocny w wierze, ODDAJĄC chwałę Bogu; Ojciec jest uwielbiony przez obfity owoc; a twoje ciało i twój duch należą do Boga — chwal go w obu. Pobożność nie jest dana, aby była ukryta: jest dana, aby była widziana, aby Bóg był uwielbiony.)
3. TE RZECZY W TOBIE, ALBO ICH BRAK
1.2 Piotra 1:8Albowiem gdy to będzie przy was, a obficie będzie, nie próżnymi, ani niepożytecznymi wystawi was w znajomości Pana naszego, Jezusa Chrystusa.
JEŚLI TO BĘDZIE PRZY WAS, A OBFICIE BĘDZIE, NIE PRÓŻNYMI, ANI NIEPOŻYTECZNYMI WYSTAWI WAS.
2.2 Piotra 1:9Bo przy kim tych rzeczy nie masz, ślepy jest; a tego, co jest daleko, nie widzi, zapomniawszy na oczyszczenie od dawnych grzechów swoich.
TEN, KTÓRY NIE MA TYCH RZECZY, JEST ŚLEPY I ZAPOMNIAŁ, ŻE BYŁ OCZYSZCZONY Z DAWNYCH GRZECHÓW SWOICH.
(Moje osobiste przemyślenia — stoi tu dwóch ludzi. W jednym te rzeczy SĄ i OBFITUJĄ — i jest on owocny w poznaniu Pana naszego. Drugiemu ich BRAKUJE — a ten brak czyni go ślepym: nie widzi daleko i zapomniał, że został oczyszczony ze swoich dawnych grzechów. Zauważ, gdzie zaczyna się upadek: nie od zaparcia się, lecz od zapomnienia. Najpierw zapomniał o swoim oczyszczeniu; zaparcie się przychodzi później.)
4. UTWIERDŹ SWOJE POWOŁANIE I WYBRANIE
1.2 Piotra 1:10Przetoż, bracia! raczej się starajcie, abyście powołanie i wybranie wasze mocne czynili; albowiem to czyniąc, nigdy się nie potkniecie.
Tak bowiem hojnie wam dane będzie wejście do wiecznego królestwa Pana naszego i Zbawiciela.
3.Rzymian 8:29Albowiem, które on przejrzał, te też przenaznaczył, aby byli przypodobani obrazowi Syna jego, żeby on był pierworodnym między wieloma braćmi,
4.1 Piotra 2:9Ale wy jesteście rodzajem wybranym, królewskim kapłaństwem, narodem świętym, ludem nabytym, abyście opowiadali cnoty tego, który was powołał z ciemności ku dziwnej swojej światłości.
który was powołał z ciemności ku dziwnej swojej światłości.
(Moje osobiste myśli — powołanie jest Boże: On przewidział, On przeznaczył, On powołał was z ciemności. A jednak Piotr mówi: UCZYŃCIE wasze powołanie i wybranie MOCNYM. Słowo to eklektos (G1588, wybrany) — wybrany, dobrany, elekt: jesteście WYBRANYM plemieniem; dołóżcie starania, aby było to mocne w was. A jak? JEŚLI TO CZYNICIE — czyny drabiny. Wtedy koniec nie jest niepewny: NIGDY nie upadniecie, a wejście będzie wam OBFICIE dane. A do czego człowiek jest powołany? Aby był ukształtowany na obraz Jego Syna, i aby głosił chwały Tego, który go powołał.)
5. OSTRZEŻENIE — WŚLIZGNĘLI SIĘ LUDZIE BEZBOŻNI
1.Judy 1:4Albowiem wkradli się niektórzy ludzie, dawno już przedtem naznaczeni na to potępienie, niepobożni, którzy łaskę Boga naszego obracają w rozpustę i samego się Boga i panującego Pana naszego, Jezusa Chrystusa zapierają.
NIEPOBOŻNI LUDZIE WKRADLI SIĘ, OBRACAJĄC ŁASKĘ W ROZPUSTĘ, ZAPIERAJĄC SIĘ PANA.
2.Judy 1:12Cić są na świętych ucztach waszych zmazani, którzy z wami godując bez wstydu, sami się pasą; są obłoki bezwodne, które od wiatrów tam i sam unoszone bywają; drzewa zwiędłe nieużyteczne, dwakroć zmarłe i wykorzenione;
drzewa zwiędłe nieużyteczne, dwakroć zmarłe i wykorzenione.
3.Hebrajczyków 6:11-12A żądamy, aby każdy z was toż staranie pokazywał ku nabyciu zupełnej nadziei aż do końca. (12) Abyście nie byli gnuśnymi, ale naśladowcami tych, którzy przez wiarę i cierpliwość odziedziczyli obietnicę.
OKAŻCIE PILNOŚĆ AŻ DO KOŃCA + PRZEZ WIARĘ I CIERPLIWOŚĆ ODZIEDZICZCIE OBIETNICE.
(Moje osobiste przemyślenia — asebes (G765, bezbożny) jest przeciwieństwem eusebeia (G2150, pobożność): bezbożny, niepobożny — pobożność zaparta. A gdzież są ci ludzie? Nie na zewnątrz, lecz WEWNĄTRZ: wkradli się niezauważeni, zakały NA WASZYCH WIECZERZACH miłości. Postaw drzewa Judy naprzeciw słowa o owocu: Ojciec bywa uwielbiony w OBFITYM owocu, a oni są drzewami BEZ owocu, których owoc usycha — dwakroć obumarłe, wykorzenione. Zwróć uwagę na środek zaradczy przeciw nim: nie tylko strach, lecz TĘ SAMĄ pilność, aż do KOŃCA — nie leniwi, lecz naśladowcy tych, którzy przez wiarę i cierpliwość dziedziczą obietnice.)
USTA DWÓCH — POWOŁANY TO ZA MAŁO; UCZYŃ JE PEWNYM
4.Mateusza 22:11-14A wszedłszy król, aby oglądał goście, obaczył tam człowieka nie odzianego szatą weselną; (12) I rzekł mu: Przyjacielu! jakoś tu wszedł, nie mając szaty weselnej? A on zamilknął. (13) Tedy rzekł król sługom: Związawszy nogi i ręce jego, weźmijcie go, a wrzućcie do ciemności zewnętrznych, tam będzie płacz i zgrzytanie zębów. (14) Albowiem wiele jest wezwanych, ale mało wybranych.
USILUJCIE WEJŚĆ PRZEZ WĄSKĄ BRAMĘ; WIELU BOWIEM, POWIADAM WAM, BĘDZIE SZUKAĆ, ABY WEJŚĆ, A NIE BĘDĄ MOGLI.
(Moje osobiste przemyślenia — zestawmy te dwa fragmenty obok siebie i pozwólmy, by ta niewielka różnica nas czegoś nauczyła. U Mateusza człowiek WSZEDŁ — powołany, i przyszedłszy na wesele — nie miał jednak szaty weselnej, i został wrzucony w ciemności zewnętrzne. U Łukasza wielu nigdy nie wchodzi w ogóle: oni USIŁUJĄ wejść, a nie będą mogli. Bycie powołanym to za mało, a usiłowanie to za mało: szata musi być na tobie, a o bramę trzeba walczyć. To jest własne słowo Króla stojące za słowem Piotra — dołóżcie starania, aby swoje powołanie i wybranie uczynić pewnym. A ostatnie zdanie jest streszczeniem tego wszystkiego: wielu jest WEZWANYCH, lecz mało WYBRANYCH — eklektos (G1588, wybrany), to samo słowo, które napisano o rodzaju wybranym.)
6.Kaznodziei 4:12Owszem jeźliby kto jednego przemagał, dwaj mu się zastawią; a sznur troisty nie łacno się zerwie.
8.Hebrajczyków 11:8Wiarą powołany będąc Abraham, usłuchał Boga, aby poszedł na ono miejsce, które miał wziąć za dziedzictwo i wyszedł, nie wiedząc, dokąd idzie.
WIARĄ ABRAHAM, GDY BYŁ POWOŁANY, USŁUCHAŁ I WYSZEDŁ.
(Moje osobiste przemyślenia — Mojżesz mówi o powołaniu; list mówi, co powołany człowiek z tym zrobił: OKAZAŁ POSŁUSZEŃSTWO i WYSZEDŁ, nie wiedząc, dokąd idzie. Bóg powiedział: ziemię, którą ci UKAŻĘ — raah (H7200, widzieć) — a jeszcze niczego mu nie pokazał. Najpierw wyjście, potem widzenie. Oto powołanie uczynione pewnym: powołany człowiek idzie. I ten sam Abraham, będąc mocny w wierze, dał chwałę Bogu. Powołany człowiek, który jest posłuszny, zmierza ku wieczerzy.)
ZAKOŃCZENIE
2 Piotra 1:11Tak bowiem hojnie wam dane będzie wejście do wiecznego królestwa Pana naszego i Zbawiciela, Jezusa Chrystusa.
BŁOGOSŁAWIENI, KTÓRZY SĄ WEZWANI NA WESELE BARANKA.
(Moje osobiste myśli — oto całe studium w jednym wersie: pobożność, eusebeia (G2150, godliness), jest dana przez Jego Bożą moc — wszystko, co do niej należy, jest już dane — a dodaje się ją, dokładając wszelkiej starunności, jedną cnotę do drugiej, aż Bóg zostanie uwielbiony w waszych uczynkach i waszej wierze, i waszym owocu, i waszym ciele, i waszym duchu. Te rzeczy w was czynią was owocnymi; ich brak czyni was ślepymi. Ludzie bezbożni wkradli się, drzewa bez owocu, dwakroć umarłe — lecz wy, czyńcie wszystko, aby wasze powołanie i wybranie uczynić trwałym, bo samo powołanie nie wystarcza: szata musi być nałożona, o wrota trzeba walczyć. Abraham był powołany, i posłuchał, i wyszedł. Czyńcie to, a nigdy nie upadniecie; będzie wam bowiem szczodrze dane wejście, i błogosławieni są ci, którzy są powołani na wieczerzę weselną Baranka — zasiądą z Abrahamem, powołanym mężem, który usłuchał. To są prawdziwe słowa Boże.)
GRECKIE SŁOWA KLUCZOWE
To słowa kluczowe tego studium. Dotknij podkreślonego słowa w powyższych wersetach, aby zobaczyć tutaj jego znaczenie.
--> Jak zaczyna się drabina: dodajcie do waszej WIARY (2 Piotra 1:5) — a wiara jest ze słuchania, a słuchanie przez Słowo Boże (Rzymian 10:17).
Jak szata jest dana: człowiek nie miał na sobie szaty weselnej (Mateusza 22:11) — ale oblubienicy dano, aby przyoblekła się w bisior czysty i jasny: bisior bowiem oznacza sprawiedliwość świętych (Objawienie 19:8) — szata i wieczerza stoją obok siebie (Objawienie 19:8-9).
-->Jak powołani stają się wybranymi: wielu jest wezwanych, lecz mało wybranych (Mateusza 22:14) — a ci, którzy są z nim, są powołani, wybrani i wierni (Objawienie 17:14).
Jak kończy się wyjście Abrahama: wyszedł, nie wiedząc, dokąd idzie (Hebrajczyków 11:8) — oczekiwał bowiem miasta mającego fundamenty, którego budowniczym i twórcą jest Bóg (Hebrajczyków 11:10).
— Ile owocu przynosimy: w tym uwielbiony jest Ojciec mój, abyście owoc obfity przynosili (Jan 15:8) — kto trwa we mnie, przynosi obfity owoc; bo bez mnie nic uczynić nie możecie (Jan 15:5).
Jak dane jest królestwo: hojnie udzielone wejście do królestwa wiecznego (2 Piotra 1:11) — nie bój się, mała trzódko; gdyż upodobało się Ojcu waszemu dać wam królestwo (Łukasza 12:32).
