کلامی که جسم گردید — یک مطالعهٔ کتاب مقدس با شمارههای استرانگ
وعده داده شد، سپس جسم گردید — خادم متحمل رنج، عمانوئیل، باکره، کلام
آموزه بنیادین کتاب مقدس — انجیل عیسی مسیح
سخن آغازین
این مطالعه یک پرسش میپرسد: عیسی کیست؟ این بخش وعدهها را پی میگیرد. خدمتگزاری که خوار شمرده شد و رد شد، مدتها پیش از صلیب نوشته شده بود. باکرهای که پسری به نام عمانوئیل، یعنی خدا با ما، به دنیا میآورد. نسلی که به زن در باغ وعده داده شده بود. سپس کلامی که جسم گردید، شنیده شد و دیده شد و لمس شد. وعدهها نخست آمدند. سپس آن شخص آمد. این بخش هر دو را به کلمات خودِ کتاب مقدس میخوانَد.
سه سؤالی که این مطالعه به آنها پاسخ میدهد:
۱. نبی در اشعیا ۵۳، درباره مرد غمها، از چه کسی سخن میگوید؟
۲. خدا خودش چه نشانهای وعده داد، و نام عمانوئیل چه معنایی دارد؟
۳. عیسی خود گفت که شخص برای یافتن او باید به کجا نگاه کند؟
لنگر آغازین
Tap Bible Speaks under any verse for its word study, other Scripture, and notes.
۱.میکا ۵:۲و توای بیت لحم افراته اگرچه در هزاره های یهودا کوچک هستی، از تو برای من کسی بیرون خواهد آمد که بر قوم من اسرائیل حکمرانی خواهد نمود و طلوع های او از قدیم و از ایام ازل بوده است.
از تو برای من بیرون خواهد آمد آنکه پیشوای اسرائیل باشد --> که طلوعهای او از قدیم و از ایام ازل بوده است.
(افکار شخصی من: یک جمله در میکاه ۵:۲ هر دو سر این کل مطالعه را در خود دارد. این حکمران از یک شهر کوچک بیرون میآید. بیرون آمدن از یک شهر کوچک یک آغاز است، در جایی که انسان میتواند تا آن پیاده برود. خروجهای این حکمران از قدیم، از ایام ازلی است. خروجهایی از ازلیت اصلاً آغازی نیست. میکاه هر دو حقیقت را در یک جمله بیان میکند. میکاه هیچیک از این دو حقیقت را تلطیف نمیکند.)
۱. خادم رنجدیده — بابی که صلیب را پیش از آنکه صلیبی وجود داشته باشد توصیف میکند
۱.اشعیا ۵۲:۱۳اینک بنده من با عقل رفتار خواهد کرد وعالی و رفیع و بسیار بلند خواهد شد. (14) چنانکه بسیاری از تو در عجب بودند (از آن جهت که منظر او از مردمان و صورت او از بنی آدم بیشترتباه گردیده بود). (15) همچنان بر امت های بسیارخواهد پاشید و بهسبب او پادشاهان دهان خود را خواهند بست زیرا چیزهایی را که برای ایشان بیان نشده بود خواهند دید و آنچه را که نشنیده بودند خواهند فهمید.
صورت او از هر انسان بیشتر تباه گشته بود --> همچنان بر امتهای بسیار خواهد پاشید.
۲.اشعیا ۵۳:۱کیست که خبر ما را تصدیق نموده وکیست که ساعد خداوند بر او منکشف شده باشد؟ (2) زیرا به حضور وی مثل نهال و مانندریشه در زمین خشک خواهد رویید. او را نه صورتی و نه جمالی میباشد. و چون او رامی نگریم منظری ندارد که مشتاق او باشیم.
مردی مصیبتکش و با غمها آشنا --> او خوار شد و ما او را به هیچ نشمردیم.
۴.اشعیا ۵۳:۴لکن او غم های ما را بر خود گرفت و دردهای ما را بر خویش حمل نمود. و ما او را از جانب خدا زحمت کشیده و مضروب و مبتلا گمان بردیم. (5) و حال آنکه بهسبب تقصیرهای مامجروح و بهسبب گناهان ما کوفته گردید. وتادیب سلامتی ما بر وی آمد و از زخمهای او ماشفا یافتیم.
جمیع ما مثل گوسفندان گمراه شده بودیم --> و خداوند گناه جمیع ما را بر وی نهاد.
۶.اشعیا ۵۳:۷او مظلوم شد اما تواضع نموده، دهان خود رانگشود. مثل برهای که برای ذبح میبرند و مانندگوسفندی که نزد پشم برندهاش بیزبان است همچنان دهان خود را نگشود.
قبر او را با شریران قرار دادند + با دولتمندان در مرگش --> با آنکه هیچ ظلمی نکرده بود.
۹.اشعیا ۵۳:۱۰اما خداوند را پسند آمد که او را مضروب نموده، به دردها مبتلا سازد. چون جان او راقربانی گناه ساخت. آنگاه ذریت خود را خواهددید و عمر او دراز خواهد شد و مسرت خداونددر دست او میسر خواهد بود.
چون جان او را قربانی گناه سازی --> ذریت خود را خواهد دید و عمرش را طویل خواهد ساخت.
۱۰.اشعیا ۵۳:۱۱ثمره مشقت جان خویش را خواهد دید و سیر خواهد شد. وبنده عادل من به معرفت خود بسیاری را عادل خواهد گردانید زیرا که او گناهان ایشان را برخویشتن حمل خواهد نمود. (12) بنابراین او را درمیان بزرگان نصیب خواهم داد و غنیمت را بازورآوران تقسیم خواهد نمود، به جهت اینکه جان خود را به مرگ ریخت و از خطاکاران محسوب شد و گناهان بسیاری را بر خود گرفت وبرای خطاکاران شفاعت نمود.
او جان خود را تا به موت ریخت + با خطاکاران محسوب گشت --> او گناه بسیاری را برداشت و برای خطاکاران شفاعت نمود.
(افکار شخصی من: اشعیا ۵۳:۹ و سپس اشعیا ۵۳:۱۰ را دوباره به ترتیب بخوانید. اشعیا ۵۳:۹ میگوید خادم مرده بود و در قبر مردی ثروتمند دفن شد. اشعیا ۵۳:۱۰ میگوید که پس از آنکه جان خادم قربانی گناه میشود، او ذریت خود را خواهد دید و روزهای خود را طولانی خواهد کرد. این دو گفته درباره مردی که مرده باقی میماند نمیتوانند هر دو درست باشند. رستاخیز در این باب اشعیا نوشته شده است. رستاخیز در این باب هفتصد سال پیش از وقوع رستاخیز نوشته شده است.)
۲. دیدگاهی متفاوت، صحنهای یکسان — طومار نبی، و مردی در ارابه که آن را با صدای بلند میخواند
کارهای رسولان ۸:۳۲و فقرهای ازکتاب که میخواند این بود که «مثل گوسفندی که به مذبح برند و چون برهای خاموش نزد پشم برنده خود، همچنین دهان خود را نمی گشاید. (33) درفروتنی او انصاف از او منقطع شد و نسب او را که میتواند تقریر کرد؟ زیرا که حیات او از زمین برداشته میشود.» (34) پس خواجهسرا به فیلپس ملتفت شده، گفت: «از تو سوال میکنم که نبی این را درباره که میگوید؟ درباره خود یا درباره کسی دیگر؟» (35) آنگاه فیلپس زبان خود را گشود و ازآن نوشته شروع کرده، وی را به عیسی بشارت داد.
نبی این را درباره چه کس میگوید؟ --> فیلیپس از همان نوشته شروع کرد و او را به عیسی بشارت داد.
(افکار شخصی من: این پرسشی صادقانه است که مردی که هرگز پاسخ آن را نشنیده بود، آن را با صدای بلند پرسید. پرسش این است: نبی دربارهی چه کسی سخن میگوید؟ پاسخ، نظر شخصی فیلیپس نیست. فیلیپس دقیقاً از همان آیه در اشعیا ۵۳ آغاز کرد. فیلیپس عیسی را از همان آیه اعلام کرد. برداشت خود رسولان از اشعیا ۵۳ برای ما نوشته شده است. هیچکس لازم نیست دربارهی برداشت رسولان از اشعیا ۵۳ گمانزنی کند.)
۳. E. عمانوئیل — خدا با ما، فرزندی که زاده شد و پسری که داده شد
۱.اشعیا ۷:۱۴بنابراین خود خداوند به شما آیتی خواهد داد: اینک باکره حامله شده، پسری خواهد زایید و نام او راعمانوئیل خواهد خواند.
بنابراین خود خداوند به شما آیتی خواهد داد --> اینک باکره حامله شده، پسری خواهد زایید و نام او راعمانوئیل خواهد خواند.
۲.اشعیا ۹:۶زیرا که برای ما ولدی زاییده و پسری به ما بخشیده شد وسلطنت بر دوش او خواهد بود و اسم او عجیب ومشیر و خدای قدیر و پدر سرمدی و سرورسلامتی خوانده خواهد شد. (7) ترقی سلطنت وسلامتی او را بر کرسی داود و بر مملکت وی انتهانخواهد بود تا آن را به انصاف و عدالت از الان تاابدالاباد ثابت و استوار نماید. غیرت یهوه صبایوت این را بجا خواهد آورد.
کودکی زاده شد + پسری بخشیده گردید --> نام او خدای قدیر، پدر سرمدی خوانده خواهد شد --> افزونی سلطنت او را انتها نخواهد بود.
(افکار شخصی من: به ترتیب دو فعل در اشعیا ۹:۶ نگاه کنید. این دو فعل یکسان نیستند. این دو فعل بهطور تصادفی به این ترتیب نیامدهاند. کودکی زاده میشود. پسری داده میشود. زادهشدن نشان میدهد کودک چگونه به دنیا آمد. دادهشدن نشان میدهد چه اتفاقی برای پسری افتاد که از پیش وجود داشت. حال به نامهایی که به این کودک داده شده توجه کنید. اشعیا ۹:۶ نمیگوید کودک همچون خدای قدیر خواهد بود. اشعیا ۹:۶ میگوید «نام او خدای قدیر خوانده خواهد شد.» نخستین نام در این فهرست، عجیب، پِلِه (H6382) است. پِلِه با پاسخی که مانوح در داوران ۱۳ دریافت کرد، همریشه است، آنگاه که نامی خواست و نتوانست آن را دریافت کند. در اشعیا ۹:۶، آن نام داده میشود.)
۳.اشعیا ۹:۲قومی که در تاریکی سالک میبودند، نور عظیمی خواهند دید و بر ساکنان زمین سایه موت نور ساطع خواهد شد.
و در میان ذریت تو و ذریت وی میگذارم --> او سر تو را خواهد کوبید وتو پاشنه وی را خواهی کوبید.
(افکار شخصی من: خدا در باغ، هنگامی که گناه به جهان وارد شد، پیدایش ۳:۱۵ را به مار گفت. پیدایش ۳:۱۵ نخستین وعدهی یک نجاتدهنده در سراسر کتابمقدس است. توجه کنید که این آیه نسل چه کسی را نام میبرد. در بقیهی کتابمقدس، نسب خانوادگی از طریق مردان دنبال میشود. نمونهها عبارتند از نسل ابراهیم و نسل داوود. اینجا، تنها یک بار، در همان آغاز، نسبی که نام برده میشود نسل زن است. همچنین به دو زخم در این آیه توجه کنید که هماندازه نیستند. پاشنهی نسل زن مجروح میشود. سر مار کوبیده و خرد میشود.)
۲.غلاطیان ۴:۴لیکن چون زمان بهکمال رسید، خدا پسر خود را فرستاد که از زن زاییده شد و زیر شریعت متولد، (5) تا آنانی را که زیرشریعت باشند فدیه کند تا آنکه پسرخواندگی رابیابیم.
خدا پسر خود را فرستاد که از زن تولد یافت --> تا آنانی را که زیر شریعت بودند فدیه دهد.
(افکار شخصی من: غلاطیان ۴:۴ میگوید که خدا پسرِ خدا را فرستاد. سپس غلاطیان ۴:۴ میگوید که پسر از زنی متولد شد. فرستادن در جمله ابتدا ذکر شده است. تولد در جمله دوم ذکر شده است. این ترتیب اهمیت دارد. کسی از مکانی فرستاده نمیشود مگر اینکه آن شخص از پیش در آن مکان وجود داشته باشد.)
۵. دیدگاه متفاوت، صحنه یکسان — نشانهای که وعده داده شد، و نشانهای که به انجام رسید
اشعیا ۷:۱۴بنابراین خود خداوند به شما آیتی خواهد داد: اینک باکره حامله شده، پسری خواهد زایید و نام او راعمانوئیل خواهد خواند.
اینک باکره حامله شده، پسری خواهد زایید و نام او راعمانوئیل خواهد خواند.
متّی ۱:۱۸اما ولادت عیسی مسیح چنین بود که چون مادرش مریم به یوسف نامزد شده بود، قبل ازآنکه با هم آیند، او را از روحالقدس حامله یافتند. (19) و شوهرش یوسف چونکه مرد صالح بود ونخواست او را عبرت نماید، پس اراده نمود او رابه پنهانی رها کند. (20) اما چون او در این چیزهاتفکر میکرد، ناگاه فرشته خداوند در خواب بروی ظاهر شده، گفت: «ای یوسف پسر داود، ازگرفتن زن خویش مریم مترس، زیرا که آنچه دروی قرار گرفته است، از روحالقدس است، (21) و اوپسری خواهد زایید و نام او را عیسی خواهی نهاد، زیرا که او امت خویش را از گناهانشان خواهد رهانید.» (22) و این همه برای آن واقع شد تاکلامی که خداوند به زبان نبی گفته بود، تمام گردد (23) «که اینک باکره آبستن شده پسری خواهدزایید و نام او را عمانوئیل خواهند خواند که تفسیرش این است: خدا با ما.»
او را عیسی خواهی نامید زیرا که او قوم خود را از گناهانشان نجات خواهد داد --> نام او را عمانوئیل خواهند خواند که تفسیرش این است: خدا با ما.
(افکار شخصی من: تفاوت میان این دو روایت، در آموزهی آنهاست. اشعیا ۷:۱۴ میگوید او نام آن کودک را عمانوئیل خواهد نهاد. متی ۱:۲۳ میگوید ایشان نام آن کودک را عمانوئیل خواهند نهاد. در روایت اشعیا، یک مادر نوزاد خود را نامگذاری میکند. در روایت متی، همگان عیسی را نامگذاری میکنند. متی همچنین کاری انجام میدهد که هیچ خوانندهای نیازی به حدس زدن آن ندارد. متی توقف میکند و آن نام را برای خواننده، درست در متن انجیل متی، ترجمه میکند. هیچ خوانندهای در هیچ قرنی نمیتواند معنای نام عمانوئیل را از دست بدهد. عمانوئیل یعنی خدا با ما. متی همچنین نمیگوید که تولد عیسی صرفاً نبوت اشعیا را به یاد متی آورد. متی میگوید همهی اینها انجام شد تا نبوت اشعیا تحقق یابد.)
۱.لوقا ۱:۳۱واینک حامله شده، پسری خواهی زایید و او راعیسی خواهی نامید. (32) او بزرگ خواهد بود و به پسر حضرت اعلی، مسمی شود، و خداوند خداتخت پدرش داود را بدو عطا خواهد فرمود. (33) واو بر خاندان یعقوب تا به ابد پادشاهی خواهد کردو سلطنت او را نهایت نخواهد بود.» (34) مریم به فرشته گفت: «این چگونه میشود وحال آنکه مردی را نشناختهام؟» (35) فرشته درجواب وی گفت: «روحالقدس بر تو خواهد آمد وقوت حضرت اعلی بر تو سایه خواهد افکند، از آنجهت آن مولود مقدس، پسر خدا خوانده خواهد شد.
این چگونه میشود، حال آنکه مردی را نشناختهام؟ --> از این جهت آن مولود مقدس، پسر خدا خوانده خواهد شد.
(افکار شخصی من: سؤال مریم در لوقا ۱:۳۴ سؤالی معقول است. مردم هنوز همان سؤالی را که مریم پرسید میپرسند. پاسخی که به مریم داده شد یک استدلال نیست. پاسخی که به مریم داده شد اعلامی از آن چیزی است که خدا در شُرُف انجام آن است. به تختی که در لوقا ۱:۳۲ نام برده شده توجه کنید: «تخت پدرش داوود.» این همان تختی است که اشعیا ۹:۷ گفته بود آن کودک بر آن خواهد نشست. این همان خانهٔ سلطنتی است که مزمور ۱۱۰ دربارهی آن نوشته شده است.)
۶. ز. کلمهای که جسم گردید — و اینکه شخص چگونه واقعاً او را مییابد
۱.یوحنا ۱:۱در ابتدا کلمه بود و کلمه نزد خدا بود وکلمه خدا بود. (2) همان در ابتدا نزد خدا بود. (3) همهچیز به واسطه او آفریده شد و به غیر از اوچیزی از موجودات وجود نیافت. (4) در او حیات بود و حیات نور انسان بود.
در ابتدا کلمه بود + کلمه نزد خدا بود + کلمه خدا بود --> همه چیز به واسطهٔ او آفریده شد.
(افکار شخصی من: یوحنا ۱:۱ سه جمله را در یک آیه بیان میکند. هر یک از این سه جمله لازم است. جمله اول این است که «کلمه در ابتدا بود.» کلمه، که لقبی است برای پسر خدا پیش از آنکه جسم انسانی بر خود گیرد، آغازی نداشت. جمله دوم این است که «کلمه نزد خدا بود.» کلمه صرفاً نام دیگری برای خدای پدر نیست، زیرا شخصی نمیتواند نزد خودش باشد. جمله سوم این است که «کلمه خدا بود.» کلمه موجودی پستتر نیست که در کنار خدا ایستاده باشد. حذف هر یک از این سه جمله، جملهای متفاوت از آنچه یوحنا نوشته پدید میآورد.)
۲.یوحنا ۱:۱۴و کلمه جسم گردید و میان ما ساکن شد، پراز فیض و راستی و جلال او را دیدیم، جلالی شایسته پسر یگانه پدر.
(افکار شخصی من: کلمه یونانی که یوحنا برای «ساکن شد» در یوحنا ۱:۱۴ به کار میبرد، اسکنوو (G4637) است. اسکنوو به معنای برپا کردن خیمه و زندگی کردن در آن خیمه است. در روزگاران باستان، خدا به قوم اسرائیل گفت خیمهای بسازند تا خدا در میان قوم اسرائیل ساکن شود. قوم اسرائیل آن خیمه را از پوست، چوب و طلا ساختند (خروج ۲۵:۸). در یوحنا ۱:۱۴، همان تصویر بازمیگردد، اما اینبار خیمه، بدنی انسانی است. خیمه در بیابان تصویری آغازین از حقیقتی بود که یوحنا توصیف میکند. خیمه در بیابان به بدن عیسی مسیح اشاره داشت. عهد جدید خیمه در بیابان را سایهای، تصویری که به عیسی مسیح اشاره دارد، معرفی میکند، تنها پس از آنکه عهد جدید آشکار میسازد آن سایه به چه چیزی اشاره داشته است. یوحنا این حقیقت را درباره بدن عیسی مسیح بهروشنی در یوحنا ۱:۱۴ بیان میکند.)
۱.کولسیان ۱:۱۵و او صورت خدای نادیده است، نخست زاده تمامی آفریدگان. (16) زیرا که در اوهمهچیز آفریده شد، آنچه در آسمان و آنچه برزمین است از چیزهای دیدنی و نادیدنی و تختهاو سلطنتها و ریاسات و قوات؛ همه بوسیله او وبرای او آفریده شد. (17) و او قبل از همه است و دروی همهچیز قیام دارد.
جستجو کنید نوشتهها را --> آنها هستند که بر من شهادت میدهند.
(افکار شخصی من: عیسی این را در یوحنا ۵:۳۹-۴۰ به مردانی گفت که کتاب مقدس را بهتر از تقریباً هر کس دیگری که در آن زمان زنده بود میشناختند. این مردان میتوانستند کتاب مقدس را از حفظ بخوانند. عیسی به این مردان گفت که تمام مجموعه کتاب مقدسی که این مردان از حفظ داشتند، به او اشاره میکرد. عیسی به این مردان گفت که این مردان با این حال نزد او نمیآیند تا حیات بیابند. دانستن کلمات کتاب مقدس همان دانستن شخصی نیست که کلمات درباره او هستند. هیچ جای دیگری برای جستجوی حیات وجود ندارد. عیسی نگفت احساسات خود را جستجو کنید. عیسی گفت کتاب مقدس را جستجو کنید.)
۱.لوقا ۲۴:۲۵او به ایشان گفت: «ای بیفهمان وسست دلان از ایمان آوردن به انچه انبیا گفتهاند. (26) آیا نمی بایست که مسیح این زحمات را بیند تابه جلال خود برسد؟» (27) پس از موسی و سایرانبیا شروع کرده، اخبار خود را در تمام کتب برای ایشان شرح فرمود.
آیا دل ما در درون ما نمیسوخت، هنگامی که کتب مقدس را برای ما تفسیر میکرد؟
۳.لوقا ۲۴:۴۴و به ایشان گفت: «همین است سخنانی که وقتی با شما بودم گفتم ضروری است که آنچه درتورات موسی و صحف انبیا و زبور درباره من مکتوب است به انجام رسد.» (45) و در آن وقت ذهن ایشان را روشن کرد تا کتب را بفهمند.
لازم است آنچه در تورات موسی و انبیا و زبور دربارهٔ من نوشته شده است به انجام رسد --> آنگاه فهم ایشان را گشود.
(افکار شخصی من: لوقا ۲۴:۴۴-۴۵ پاسخ سؤالی را میدهد که تمام این مطالعه در پی آن است. این پاسخ از دهان عیسی است، پس از آنکه عیسی از قبر برخاست. عیسی سه بخش از عهد عتیق را نام برد: شریعت موسی، انبیا، و مزامیر. این سه بخش با هم تمام عهد عتیق را تشکیل میدهند. عیسی گفت تمام عهد عتیق در خود چیزهایی درباره او دارد. عیسی نگفت فقط بخشی از عهد عتیق درباره او چیزهایی دارد. سپس عیسی دو کار جداگانه برای شاگردان انجام داد. عیسی نوشتههای مقدس را برای شاگردان گشود. عیسی فهم شاگردان را گشود. انسان به هر دوی اینها نیاز دارد. انسان میتواند تمام کتاب مقدس را در دستان خود نگه دارد و باز هم نیاز داشته باشد که عیسی چشمان او را باز کند تا عیسی را در کتاب مقدس ببیند. کتاب مقدس را بخوان. از عیسی بخواه کتاب مقدس را برایت بگشاید. به خواندن کتاب مقدس ادامه بده.)
بستن
۴.اول یوحنا ۱:۱آنچه از ابتدا بود و آنچه شنیدهایم و به چشم خود دیده، آنچه بر آن نگریستیم ودستهای ما لمس کرد، درباره کلمه حیات. (2) وحیات ظاهر شد و آن را دیدهایم و شهادت میدهیم و به شما خبر میدهیم از حیات جاودانی که نزد پدر بود و برما ظاهر شد. (3) ازآنچه دیده و شنیدهایم شما را اعلام مینماییم تاشما هم با ما شراکت داشته باشید. و اما شراکت مابا پدر و با پسرش عیسی مسیح است.
شنیده شد + با چشمان ما دیده شد + بر آن نگریستیم + دستهای ما لمس کرد --> آن حیات جاودانی، که نزد پدر بود، و بر ما ظاهر شد.
(افکار شخصی من: یوحنا در اول یوحنا ۱:۱ عمداً حواس را فهرست میکند: شنیدهایم، دیدهایم، به دقت نگریستهایم، و با دستان خود لمس کردهایم. یوحنا احساس یا اندیشهای را توصیف نمیکند. یوحنا شخصی را توصیف میکند که با او غذا خورده است. در همان جمله، یوحنا آن شخص را «آن حیات جاودانی که نزد پدر بود» مینامد. شخصی که رسولان با دستان خود لمس کردند همان شخصی است که پیش از آغاز نزد پدر بود. این تمام ادعای اول یوحنا ۱:۱-۳ است. یوحنا بیان میکند که او شاهدی بر این ادعا است، نه نظریهپردازی دربارهی آن.)
3. اشعیا ۵۳:۶ — جمیع ما مثل گوسفندان آواره شدیم؛ هر یک از ما به راه خود برگشتهایم:
الف) و خداوند گناه همهٔ ما را بر او نهاد
b) و گناه بسیاری را متحمل شد
c) و ما او را مانند شخصی مصیبتزده و از جانب خدا مضروب پنداشتیم
4. میکاه ۵:۲ — لیکن از تو برای من کسی بیرون خواهد آمد که بر اسرائیل حاکم باشد:
a) و سلطنت او را انتها نخواهد بود
b) بر تخت داود و بر ملکوت او
ج) که طلوعهای او از قدیم و از ایام ازل است
۵. غلاطیان ۴:۴ — اما چون زمان به کمال رسید:
a) خدا پسر خود را فرستاد که از زن متولد شد
b) روحالقدس بر تو خواهد آمد
c) او قوم خود را از گناهانشان نجات خواهد داد
۶. یوحنا ۱:۱۴ — و کلمه جسم گردید:
a) و کلمه نزد خدا بود
b) و در میان ما ساکن شد
c) و به غیر از او چیزی از موجودات وجود نیافت
۷. یوحنا ۵:۳۹ — کتب را تفتیش کنید، زیرا شما گمان میبرید که در آنها حیات جاودانی دارید:
a) و حیات نور انسان بود
b) و آنها است که بر من شهادت میدهد
c) در حینی که کتب را برای ما شرح میداد
کلید پاسخ: 1-b, 2-c, 3-a, 4-c, 5-a, 6-b, 7-b
چگونگی انشعاب این مطالعه
مسیر فرعی: پیدایش ۳:۱۵، ذریت زن، به کل رشتهٔ ذریت وعدهدادهشده باز میشود. این رشته از میان ابراهیم (پیدایش ۲۲:۱۸)، از میان داوود (مزمور ۱۳۲:۱۱) میگذرد، و در غلاطیان ۳:۱۶ آشکارا نام برده شده است.
واژگان کلیدی یونانی
اینها کلیدواژههای این مطالعه هستند. روی هر کلمه نقطهدار در آیات بالا ضربه بزنید تا معنای آن را اینجا ببینید.
“کلمه” — G3056 logos — واژه؛ سخن؛ گفتار؛ بیان اندیشه
یوحنا انجیل یوحنا را با تولد آغاز نمیکند. یوحنا انجیل یوحنا را پیش از ابتدا آغاز میکند.
“ساکن شد” — G4637 skenoo — خیمه برپا کردن؛ اردو زدن؛ در خیمه زیستن
«و کلمه جسم گردید و میان ما ساکن شد.» این آیه، خدا را در حال زندگی در بدنی انسانی، همچون کسی که در خیمهای ساکن است، توصیف میکند.
