خداوند قیامکرده — یک مطالعهٔ کتاب مقدس با شمارههای استرانگ
صلیب، برهان، و بازگشت — چرا مرگ باید چنین میبود، و بعد از آن چه پیش میآید
آموزه بنیادین کتاب مقدس — انجیل عیسی مسیح
سخن آغازین
چرا مسیح باید میمرد؟ قبر خالی چه چیزی را ثابت کرد؟ هنگامی که او بازمیگردد چه اتفاقی میافتد؟ این مطالعه این سه پرسش را به کتاب مقدس میبرد و اجازه میدهد کتاب مقدس با کلام خود به آنها پاسخ دهد.
این مطالعه به این میپردازد که چرا خون باید ریخته میشد. این مطالعه به این میپردازد که او تا چه اندازه پایین آمد، و صلیب چه هزینهای برای او داشت. این مطالعه به این میپردازد که پدر، پسر را خدا و خداوند میخواند. این مطالعه به این میپردازد که یهوه با خداوند داوود سخن گفت. این مطالعه به این میپردازد که مسیح از مردگان برخاست، و مسیح در کسانی که نجات داد زندگی میکند. این مطالعه به بازگشت او میپردازد، و به انتخابی که تا ابد باقی میماند.
سه سؤالی که این مطالعه به آنها پاسخ میدهد:
۱. چرا مرگ عیسی باید با خون میبود، و نه چیزی آسانتر؟
2. داوود چگونه توانست پسر خود را در مزمور ۱۱۰:۱ خداوند خود بخواند؟
۳. رستاخیز چه چیزی را ثابت کرد، و هنگامی که عیسی بازگردد چه اتفاقی میافتد؟
لنگر آغازین
Tap Bible Speaks under any verse for its word study, other Scripture, and notes.
۱ تیموتاوس ۲:۵زیراخدا واحد است و در میان خدا و انسان یک متوسطی است یعنی انسانی که مسیح عیسی باشد، (6) که خود را در راه همه فدا داد، شهادتی درزمان معین.
یک خدا + یک واسطه میان خدا و انسانها، یعنی انسانی به نام مسیح عیسی.
(افکار شخصی من: یک میانجی (کسی که میان دو طرف جدا از هم میایستد تا آن دو طرف را دوباره به هم بازگرداند) باید بهطور کامل متعلق به هر دو طرف باشد، وگرنه نمیتواند به عنوان میانجی خدمت کند. ببینید اول تیموتائوس ۲:۵ میانجی را چه مینامد: «انسان مسیح عیسی». عیسی مسیح باید انسان باشد، وگرنه نمیتواند در جایی که انسانها میایستند بایستد و مرگی انسانی را بمیرد. ببینید دوم قرنتیان ۵:۱۹ چه چیزی را درون آن مرگ حقیقی میداند: «خدا در مسیح بود». عیسی مسیح باید خدا باشد، وگرنه مرگ او فقط مرگ یک انسان دیگر است که برای هیچکس نجاتی (رهایی از گناه و مجازات گناه) فراهم نمیکند. به همین دلیل است که پاسخ به «عیسی کیست» یک مسئله فرعی صرفاً برای محققان نیست. تمامی آموزه نجات به پاسخ این پرسش بستگی دارد.)
۱. H. چرا مرگ باید چنین میبود — پلی به سوی بازگشت به خدا
۲. ح۱. مسئله، بهروشنی بیانشده
اشعیا ۵۹:۲لیکن خطایای شما در میان شما و خدای شماحایل شده است و گناهان شما روی او را از شماپوشانیده است تا نشنود.
زیرا محال است که خون گاوهاو بزها رفع گناهان را بکند.
(افکار شخصی من: این سه آیه را کنار هم بگذارید و کل نظام قربانی باستانی خودش را توضیح میدهد. حیات در خون است. گناه بهای یک جان را میطلبد. در روزگاران باستان، قربانیهای حیوانی کفاره (پوششی موقت برای گناه که جایگاه انسان را در پیشگاه خدا بازمیگرداند) را روز از پی روز، برای صدها سال فراهم میکردند. عبرانیان بهروشنی بیان میکند که قربانیهای حیوانی هرگز نمیتوانستند گناه را برطرف کنند. پس آن همه قربانی حیوانی برای چه بود؟ قربانیهای حیوانی، بدهی گناه را بهطور مشهود پرداختنشده نگاه میداشتند. قربانیهای حیوانی یادآوریای طولانی، مکرر و روزانه بودند از اینکه جانی طلب میشود. قربانیهای حیوانی آن یادآوری را برقرار نگاه میداشتند تا زمان آن یک مرگی که میتوانست بدهی گناه را بهطور کامل بپردازد.)
۴. H3. او تا چه اندازه پایین آمد
فیلپیان ۲:۵پس همین فکر در شما باشد که در مسیح عیسی نیز بود (6) که چون در صورت خدا بود، باخدا برابر بودن را غنیمت نشمرد، (7) لیکن خود راخالی کرده، صورت غلام را پذیرفت و درشباهت مردمان شد؛ (8) و چون در شکل انسان یافت شد، خویشتن را فروتن ساخت و تا به موت بلکه تا به موت صلیب مطیع گردید.
در صورت خدا بودن --> صورت غلام را پذیرفت --> تا به موت، بلکه تا به موت صلیب مطیع گردید.
(افکار شخصی من: به توالی نزول در فیلیپیان ۲:۶-۸ توجه کنید. عیسی در صورت خدا بود. عیسی از حیثیت خود خالی شد. عیسی صورت غلام را پذیرفت. عیسی شباهت انسانها را به خود گرفت. عیسی متواضع شد. عیسی مطیع شد. عیسی مرد. سپس پولس دو کلمه دیگر افزود که جمله به لحاظ ساختاری بدان نیاز نداشت: «یعنی تا به موت صلیب». برای پولس صرفاً بیان اینکه عیسی مرد کافی نبود. نحوهی خاص مرگ عیسی بخشی از نکتهی پولس است.)
۵. H4. آنچه که واقعاً برای او هزینه داشت — پیشاپیش گفته شد، و دوباره پس از آن گفته شد
اشعیا ۵۰:۶پشت خود را به زنندگان و رخسارخود را به موکنان دادم و روی خود را از رسوایی و آب دهان پنهان نکردم.
پشت خود را به زنندهها دادم --> روی خود را از رسوایی و آب دهان پنهان نکردم.
مزامیر ۲۲:۱۶زیراسگان دور مرا گرفتهاند. جماعت اشرار مرا احاطه کرده، دستها و پایهای مرا سفتهاند. (17) همه استخوانهای خود را میشمارم. ایشان به من چشم دوخته، مینگرند. (18) رخت مرا در میان خود تقسیم کردند. و بر لباس من قرعه انداختند.
دستها و پایهای مرا سفتهاند --> رخت مرا در میان خود تقسیم کردند. و بر لباس من قرعه انداختند.
متّی ۲۷:۳۵پس او را مصلوب نموده، رخت او راتقسیم نمودند و بر آنها قرعه انداختند تا آنچه به زبان نبی گفته شده بود تمام شود که «رخت مرا درمیان خود تقسیم کردند و بر لباس من قرعه انداختند.»
نیزهای پهلوی او را شکافت --> که در ساعت خون و آب بیرون آمد.
(افکار شخصی من: داوود در مزمور ۲۲ درباره دستها و پاهای سوراخشده نوشت. داوود در مزمور ۲۲ درباره سربازانی نوشت که لباسها را میان خود تقسیم میکردند. داوود این را هزار سال پیش از آنکه کسی در اسرائیل مصلوبشدنی را دیده باشد نوشت. داوود چیزی را توصیف نمیکرد که شخصاً برایش اتفاق افتاده بود. متی قرنها بعد، پس از وقوع مصلوبشدن عیسی، نوشت. متی مینویسد که سربازان دقیقاً همان کاری را کردند که مزمور ۲۲ توصیف کرده بود. متی بیان میکند که چرا سربازان این کار را کردند: «تا آنچه گفته شده بود تمام شود.» این دو روایت را با هم بخوانید. داوود روایت خود را با نگاه به آینده نوشت، بدون هیچ راهی برای دانستن اینکه مصلوبشدن رخ خواهد داد. متی روایت خود را با نگاه به گذشته، به مصلوبشدن نوشت، بدون هیچ راهی برای انکار اینکه مصلوبشدن رخ داده بود.)
۶. ح۵. آن مرگ برای چه بود — پلی، نه فاجعهای
رومیان ۵:۸لکن خدا محبت خود را در ما ثابت میکند از اینکه هنگامی که ماهنوز گناهکار بودیم، مسیح در راه ما مرد. (9) پس چقدر بیشتر الان که به خون او عادل شمرده شدیم، بوسیله او از غضب نجات خواهیم یافت. (10) زیرا اگر در حالتی که دشمن بودیم، بوساطت مرگ پسرش با خدا صلح داده شدیم، پس چقدربیشتر بعد از صلح یافتن بوساطت حیات او نجات خواهیم یافت.
هنگامی که ما هنوز گناهکار بودیم، مسیح برای ما مرد --> به موت پسر او با خدا مصالحه یافتیم.
دوم قرنتیان ۵:۱۸و همهچیز ازخدا که ما را بواسطه عیسی مسیح با خود مصالحه داده و خدمت مصالحه را به ما سپرده است. (19) یعنیاینکه خدا در مسیح بود و جهان را باخود مصالحه میداد و خطایای ایشان را بدیشان محسوب نداشت و کلام مصالحه را به ما سپرد. (20) پس برای مسیح ایلچی هستیم که گویا خدا به زبان ما وعظ میکند. پس بخاطر مسیح استدعامی کنیم که با خدا مصالحه کنید. (21) زیرا او را که گناه نشناخت در راه ما گناه ساخت تا ما در وی عدالت خدا شویم.
خدا در مسیح بود و جهان را با خود آشتی میداد --> او را که گناه نشناخت، در راه ما گناه ساخت.
۷. H6. مار روی چوب — تصویری قدیمی که او به خود نسبت داد
اعداد ۲۱:۸وخداوند به موسی گفت: «مار آتشینی بساز و آن رابر نیزهای بردار، و هر گزیده شدهای که بر آن نظرکند، خواهد زیست.» (9) پس موسی مار برنجینی ساخته، و بر سر نیزهای بلند کرد، و چنین شد که اگر مار کسی را گزیده بود، به مجرد نگاه کردن برآن مار برنجین، زنده میشد.
هر کس که گزیده شود، چون به آن نگاه کند، زنده خواهد ماند.
۸. دیدگاهی متفاوت، صحنهای یکسان — میلهی برنزین در بیابان، و صلیب بر تپه
یوحنا ۳:۱۴وهمچنانکه موسی مار را در بیابان بلند نمود، همچنین پسر انسان نیز باید بلند کرده شود، (15) تاهرکه به او ایمان آرد هلاک نگردد، بلکه حیات جاودانی یابد. (16) زیرا خدا جهان را اینقدر محبت نمود که پسر یگانه خود را داد تا هرکه بر او ایمان آورد هلاک نگردد بلکه حیات جاودانی یابد. (17) زیرا خدا پسر خود را در جهان نفرستاد تا برجهان داوری کند، بلکه تا به وسیله او جهان نجات یابد.
وهمچنانکه موسی مار را در بیابان بلند نمود، همچنین پسر انسان نیز باید بلند کرده شود --> تاهرکه به او ایمان آرد هلاک نگردد.
(افکار شخصی من: این ارتباط میان اعداد ۲۱ و یوحنا ۳ ارتباطی نیست که این مطالعه آن را ابداع کرده باشد. عیسی خودش این ارتباط را بهطور مستقیم و آشکار، دربارهٔ هویت خویش، بیان کرد. به مردمان روبهمرگ در بیابان گفته نشد که خود را اصلاح کنند. به مردمان روبهمرگ در بیابان گفته نشد که شجاع باشند. به مردمان روبهمرگ در بیابان گفته نشد که درمانی به دست آورند. به مردمان روبهمرگ در بیابان گفته شد که به آنچه خدا بر تیر برافراشت بنگرند. مردمان روبهمرگ در بیابان که نگاه کردند، زنده ماندند. اکنون این دو صحنه را کنار هم بگذار و نکتهٔ عجیب را دریاب. مار برنجینی که بر تیر برافراشته شد، به شکل همان چیزی بود که کسانی را که به آن مینگریستند میکشت. پولس حقیقتی به همین اندازه عجیب دربارهٔ صلیب بیان میکند. پولس میگوید عیسی برای ما گناه ساخته شد، هرچند عیسی گناه را نشناخت (۲قرنتیان ۵:۲۱). درمان به همان شکل نفرین برافراشته شد.)
۹. خودِ پدر، پسر را «خدا» و «خداوند» میخواند
۱.عبرانیان ۱:۱خدا که در زمان سلف به اقسام متعدد و طریق های مختلف بوساطت انبیا به پدران ما تکلم نمود، (2) در این ایام آخر به ما بوساطت پسر خود متکلم شد که او را وارث جمیع موجودات قرار داد و بوسیله او عالمها راآفرید؛ (3) که فروغ جلالش و خاتم جوهرش بوده و به کلمه قوت خود حامل همه موجودات بوده، چون طهارت گناهان را به اتمام رسانید، بهدست راست کبریا در اعلی علیین بنشست،
او به ما بهوسیلهٔ پسرش سخن گفت + که بهوسیلهٔ او نیز جهانها را آفرید --> فروغ جلال او، و نقش حقیقی ذات او.
۲.عبرانیان ۱:۵زیرا به کدامیک از فرشتگان هرگز گفت که «تو پسر من هستی. من امروز تو را تولید نمودم» وایض «من او را پدر خواهم بود و او پسر من خواهدبود»؟ (6) و هنگامی که نخست زاده را باز به جهان میآورد میگوید که «جمیع فرشتگان خدا او راپرستش کنند.»
به کدام یک از فرشتگان هرگز گفت، تو پسر من هستی؟ --> همهٔ فرشتگان خدا او را پرستش کنند.
(افکار شخصی من: تمام باب نخست کتاب عبرانیان یک استدلال طولانی را پیش میبرد. استدلال این است که پسر، فرشته نیست و هرگز فرشته نبوده است. این نکته در مطالعهای که صفحات بسیاری را به شخصیتی به نام «فرشتهی خداوند» اختصاص داده، شایان توجه است. واژهی عبری مَلاک به معنای انجام یک مأموریت است. پسر خود خدا در عهد عتیق گاهی این مأموریت را انجام داد. اما نویسندهی کتاب عبرانیان به هیچکس اجازه نمیدهد که پسر را در زمرهی فرشتگان مخلوق قرار دهد. به فرشتگان گفته شده که پسر را پرستش کنند.)
۳.عبرانیان ۱:۸اما در حق پسر: «ای خدا تخت تو تا ابدالاباد است و عصای ملکوت تو عصای راستی است. (9) عدالت را دوست و شرارت رادشمن میداری. بنابراین خدا، خدای تو، تو را به روغن شادمانی بیشتر از رفقایت مسح کرده است.» (10) و (نیز میگوید:) «توای خداوند، درابتدا زمین را بنا کردی و افلاک مصنوع دستهای تواست. (11) آنها فانی، لکن تو باقی هستی و جمیع آنها چون جامه، مندرس خواهد شد، (12) و مثل ردا آنها را خواهی پیچید و تغییر خواهند یافت. لکن تو همان هستی و سالهای تو تمام نخواهدشد.»
اما دربارهٔ پسر میگوید، ای خدا، تخت تو تا ابدالآباد است --> تو ای خداوند، در ابتدا زمین را بنیاد نهادی.
(افکار شخصی من: پنج کلمه نخست عبرانیان ۱:۸ را دوباره بخوانید: «اما دربارهٔ پسر میگوید.» این جمله نظر نویسندهٔ کتاب عبرانیان دربارهٔ عیسی نیست. این جمله سخن گفتن مستقیم خدای پدر با پسر را ثبت میکند. خدای پدر پسر را «ای خدا» میخواند. سپس خدای پدر او را «خداوند» مینامد. آنگاه خدای پدر آفرینش زمین و آسمانها را به پسر نسبت میدهد. اگر کسی بخواهد استدلال کند که پسر هرگز در کتاب مقدس خدا خوانده نشده است، آن شخص باید به این آیه بپردازد، جایی که پدر، پسر را خدا میخواند.)
۱۰. دیدگاهی متفاوت، صحنهای یکسان — سرودی که برای پادشاهی نوشته شد، و پدر آن را برای پسرش نقل میکند
مزامیر ۴۵:۶ای خدا، تخت تو تا ابدالاباد است؛ عصای راستی عصای سلطنت تو است. (7) عدالت را دوست وشرارت را دشمن داشتی. بنابراین خدا خدای توتو را به روغن شادمانی بیشتر از رفقایت مسح کرده است.
ای خدا، تخت تو تا ابدالاباد است --> بنابراین خدا خدای توتو را به روغن شادمانی بیشتر از رفقایت مسح کرده است.
مزامیر ۱۰۲:۲۵از قدیم بنیاد زمین را نهادی وآسمانها عمل دستهای تو است. (26) آنها فانی میشوند، لیکن تو باقی هستی و جمیع آنها مثل جامه مندرس خواهند شد. و مثل ردا آنها راتبدیل خواهی کرد و مبدل خواهند شد. (27) لیکن تو همان هستی و سالهای تو تمام نخواهد گردید.
از قدیم بنیاد زمین را نهادی وآسمانها عمل دستهای تو است --> لیکن تو همان هستی و سالهای تو تمام نخواهد گردید.
(افکار شخصی من: این جایی است که خواندن دو گذرگاه در کنار یکدیگر واقعاً کارساز است. مزمور ۴۵ سرودی برای عروسی است. مزمور ۱۰۲ دعای مردی است که در تنگی به سر میبرد. در مزمور ۱۰۲، آن کلمات به یهوه، خدای اسرائیل، که جهان را آفرید، خطاب شدهاند. هر دو مزمور قرنها پیش از تولد عیسی در بیتلحم نوشته شده بودند. عبرانیان ۱ از هر دو مزمور نقل قول میکند. عبرانیان ۱ هر دو مزمور را به عنوان کلمات خدای پدر ارائه میدهد. عبرانیان ۱ هر دو مزمور را بر پسر منطبق میکند. به تفاوتهای کوچک در عبارتبندی میان مزامیر اصلی و نقلقولهای آنها در عبرانیان ۱ توجه کنید. کتاب مقدس این تفاوتهای کوچک را پنهان نمیکند، و این مطالعه نیز آنها را پنهان نمیکند. آنچه میان مزامیر و عبرانیان ۱ تغییر نمیکند، هویت شخصی است که این کلمات دربارهی او گفته شدهاند.)
۱۱. J. خداوند به خداوند من گفت — آیهای که به بحث پایان داد
۱.مزامیر ۱۱۰:۱یهوه به خداوند من گفت: «بهدست راست من بنشین تا دشمنانت را پای انداز تو سازم.» (2) خداوند عصای قوت تو را ازصهیون خواهد فرستاد. در میان دشمنان خودحکمرانی کن.
خداوند به خداوند من گفت، به دست راست من بنشین --> تا دشمنانت را پایانداز تو سازم.
(افکار شخصی من: این یک آیه در مزمور ۱۱۰:۱ معنایی فراتر از آنچه در نگاه اول به نظر میرسد در بر دارد. در انگلیسی، هر دو واژه به صورت «Lord» چاپ شدهاند. تنها نشانهی تفاوت میان آنها بزرگنویسی حروف است. واژهی نخست با حروف بزرگ چاپ شده، LORD. واژهی دوم با حروف بزرگ چاپ نشده است. زیر این متن انگلیسی، دو واژهی متفاوت عبری نهفته است. واژهی عبری نخست، نام عهدی خداوند است، یهوه (H3068). حروف بزرگ در ترجمهی کینگ جیمز همیشه به این معناست که واژهی عبری زیرین یهوه است. واژهی عبری دوم، ادون (H113) است، واژهای برای سرور یا حاکم. صورتی که در اینجا از ادون به کار رفته، «سرور من» خوانده میشود. داوود که این مزمور را نوشته، سخن خدا خطاب به کسی را ثبت میکند که داوود او را سرور خویش مینامد. اکنون این پرسش ساده را در نظر بگیرید. داوود پادشاه اسرائیل بود. سرور او که بود؟ پاسخ زمانی عجیبتر میشود که به یاد بیاوریم خداوند وعده داده بود مسیح، نسلها بعد، از خاندان خود داوود خواهد آمد. مردی معمولاً نوهی نوهی خود را «سرور من» نمینامد.)
۱۲. او خودش دربارهٔ آن از ایشان پرسید و هیچکس نتوانست پاسخ دهد
متّی ۲۲:۴۱و چون فریسیان جمع بودند، عیسی ازایشان پرسیده، (42) گفت: «درباره مسیح چه گمان میبرید؟ او پسر کیست؟» بدو گفتند: «پسر داود.» (43) ایشان را گفت: «پس چطور داود در روح، او راخداوند میخواند؟ چنانکه میگوید: (44) “خداوندبه خداوند من گفت، بهدست راست من بنشین تادشمانان تو را پای انداز تو سازم.” (45) پس هرگاه داود او را خداوند میخواند، چگونه پسرش میباشد؟» (46) و هیچکس قدرت جواب وی هرگز نداشت و نه کسی از آن روز دیگرجرات سوال کردن از او نمود.
پس اگر داود او را خداوند میخواند، چگونه پسر او میباشد؟ --> و هیچکس نتوانست او را کلمهای جواب دهد.
(افکار شخصی من: عیسی پاسخ سؤال خودش را به فریسیان در متی ۲۲:۴۱-۴۶ نگفت. عیسی سؤال را پرسید و آن را بیپاسخ گذاشت. آن سؤال حتی تا امروز نیز بیپاسخ باقی مانده است، و آن سؤال هنوز فقط یک پاسخ دارد که با آن سازگار است. مسیح از نظر جسم، فرزند داوود است. مسیح از نظر آنچه پیش از تولد داوود بود، خداوند داوود است.)
۱۳. J3. پطرس از همان آیه در روزی که کلیسا آغاز شد استفاده کرد
کارهای رسولان ۲:۳۲پس همان عیسی را خدا برخیزانید و همه ما شاهد برآن هستیم. (33) پس چون بهدست راست خدا بالابرده شد، روحالقدس موعود را از پدر یافته، این را که شما حال میبینید و میشنوید ریخته است. (34) زیرا که داود به آسمان صعود نکرد لیکن خودمی گوید “خداوند به خداوند من گفت بر دست راست من بنشین (35) تا دشمنانت را پای انداز توسازم.” (36) پس جمیع خاندان اسرائیل یقین بدانندکه خدا همین عیسی را که شما مصلوب کردیدخداوند و مسیح ساخته است.»
داود به آسمانها صعود نکرد --> خدا همان عیسی را که شما مصلوب کردید، خداوند و مسیح گردانیده است.
(افکار شخصی من: استدلال پطرس در اعمال رسولان ۲:۲۹-۳۶ کوتاه است. استدلال پطرس نیازی به هیچ زیرکی ندارد. داوود دربارهی کسی نوشت که بر دست راست خدا مینشیند. داوود هرگز بالا نرفت تا بر دست راست خدا بنشیند. پطرس چند آیه پیشتر میگوید که هر کس میتواند برود و قبر داوود را ببیند. پس این مزمور دربارهی داوود نبود. سپس پطرس نام کسی را که مزمور دربارهی او بود، میآورد. پطرس این شخص را بدون هیچ نرمشی نام میبرد: «همان عیسی که شما مصلوبش کردید.» پطرس این شخص را «هم خداوند و هم مسیح» میخواند.)
۱۴. J4. همان مزمور یک نکته دیگر نیز میگوید — و عبرانیان تمام استدلال خود را بر آن بنا میکند
مزامیر ۱۱۰:۴خداوند قسم خورده است و پشیمان نخواهدشد که «تو کاهن هستی تا ابدالاباد، به رتبه ملکیصدق.»
خداوند قسم خورد و پشیمان نخواهد شد --> تو تا به ابد کاهن به رتبه ملکیصدق هستی.
عبرانیان ۵:۵و همچنین مسیح نیز خود را جلال نداد که رئیس کهنه بشود، بلکه او که به وی گفت: «تو پسر من هستی؛ من امروز تو را تولید نمودم.» (6) چنانکه در مقام دیگر نیز میگوید: «تو تا به ابدکاهن هستی بر رتبه ملکیصدق.»
نه آغاز ایام و نه پایان زندگی دارد --> همیشه کاهن باقی میماند.
عبرانیان ۷:۲۴لکن وی چون تا به ابد باقی است، کهانت بیزوال دارد. (25) از این جهت نیز قادر است که آنانی را که بوسیله وی نزد خدا آیند، نجات بینهایت بخشد، چونکه دائم زنده است تاشفاعت ایشان را بکند.
او تا ابد باقی میماند + کهانتی بیزوال دارد --> او قادر است ایشان را به کمال نجات بخشد.
(افکار شخصی من: یک مزمور کوتاه حاوی مطالب بسیار زیادی است. مزمور ۱۱۰ کسی را نام میبرد که داوود او را «خداوند من» میخواند و بر دست راست خدا نشسته است. مزمور ۱۱۰ پادشاهی را نام میبرد که از صهیون حکمرانی میکند. مزمور ۱۱۰ کاهنی را تا ابد نام میبرد، از رتبهای کهنتر از کهانت اسرائیل، که خدا با سوگندی که آن را پس نخواهد گرفت به آن متعهد شده است. در اسرائیل باستان، شریعت منصب پادشاهی و منصب کهانت را جدا از هم نگاه میداشت. طبق آن شریعت، هیچ مردی اجازهٔ داشتن هر دو منصب را نداشت. مزمور ۱۱۰ هر دو منصب را به یک شخص میدهد. کتاب عبرانیان چندین باب را صرف توضیح این میکند که آن شخص کیست.)
۱۵. ک. برخاسته از قبر — و زنده در تو
۱۶. ک1. خودِ واقعیت، و چگونگی انتقال آن
اول قرنتیان ۱۵:۳زیرا که اول به شما سپردم، آنچه نیز یافتم که مسیح برحسب کتب در راه گناهان ما مرد، (4) و اینکه مدفون شد ودر روز سوم برحسب کتب برخاست؛
از نسل داود بحسب جسم متولد شد --> و بهقوت، بهواسطهٔ قیامت از مردگان، پسر خدا معروف گشت.
(افکار شخصی من: پولس دوباره هر دو نیمهی پاسخ را در یک جمله، به ترتیب، در رومیان ۱: ۳-۴ قرار میدهد. عیسی از خاندان داوود، در جسم، آمد. عیسی با قدرت، از طریق برخاستن از قبر، به عنوان پسر خدا اعلام شد. هر کسی میتواند ادعا کند که پسر خدا است. تنها عیسی است که این ادعا با برخاستن از مردگان برای او اثبات شده است.)
۱۸. ک۳. عهد عتیق پیشتر آن را گفته بود
مزامیر ۱۶:۱۰زیرا جانم را در عالم اموات ترک نخواهی کرد، و قدوس خود را نخواهی گذاشت که فسادرا بیند. (11) طریق حیات را به من خواهی آموخت. به حضور تو کمال خوشی است و بهدست راست تو لذتها تا ابدالاباد!
جان مرا در عالم اموات نخواهی گذاشت --> و نخواهی گذاشت که قدوس تو فساد را ببیند.
کارهای رسولان ۲:۲۹«ای برادران، میتوانم درباره داود پطریارخ با شما بیمحابا سخن گویم که او وفات نموده، دفن شد و مقبره او تا امروز در میان ماست. (30) پس چون نبی بود و دانست که خدا برای او قسم خوردکه از ذریت صلب او بحسب جسد، مسیح رابرانگیزاند تا بر تخت او بنشیند، (31) درباره قیامت مسیح پیش دیده، گفت که نفس او در عالم اموات گذاشته نشود و جسد او فساد را نبیند.
داود هم مرد و هم دفن شد --> او این را از پیش دیده، دربارهی قیامت مسیح سخن گفت.
۱۹. ک4. و اکنون — او در قومی که نجات داده زندگی میکند
رومیان ۸:۱۱و اگر روح او که عیسی را ازمردگان برخیزانید در شما ساکن باشد، او که مسیح را از مردگان برخیزانید، بدنهای فانی شمارا نیز زنده خواهد ساخت به روح خود که در شماساکن است.
روح او که عیسی را از مردگان برخیزانید در شما ساکن باشد --> او بدنهای فانی شما را نیز حیات خواهد بخشید.
غلاطیان ۲:۲۰با مسیح مصلوب شدهام ولی زندگی میکنم لیکن نه من بعد از این، بلکه مسیح در من زندگی میکند. و زندگانی که الحال در جسم میکنم، به ایمان بر پسر خدا میکنم که مرا محبت نمود و خود را برای من داد.
یوحنا ۱۴:۲۳عیسی در جواب او گفت: «اگر کسی مرا محبت نماید، کلام مرا نگاه خواهد داشت و پدرم او رامحبت خواهد نمود و به سوی او آمده، نزد وی مسکن خواهیم گرفت.
اگر کسی مرا دوست بدارد، کلام مرا نگاه خواهد داشت --> نزد او خواهیم آمد و نزد او ساکن خواهیم شد.
(افکار شخصی من: خط کامل این مطالعه را تا نتیجهاش دنبال کنید. عیسی پیش از آنکه چیزی آفریده شود، با پدر بود. عیسی در عهد عتیق بر انسانها ظاهر شد، و آن انسانها زنده ماندند. عیسی از زنی در شهری کوچک متولد شد. عیسی بر تپهای، بر چوبی، بیرون از شهر کشته شد. عیسی از قبر بیرون آمد. کتابمقدس اکنون میگوید عیسی در انسانها ساکن است. این نتیجه همان جایی است که این مطالعه از ابتدا به سوی آن در حرکت بوده است. هدف این مطالعه هرگز برنده شدن در بحثی درباره اینکه عیسی کیست نبوده است. هدف این مطالعه این است که کسی که همهی اینهاست، میخواهد در درون تو زندگی کند. به یوحنا ۱۴:۲۳ نیز توجه کنید: «ما خواهیم آمد.» آن صدای جمع که در پیدایش ۱:۲۶ کتابمقدس را گشود، هنوز اینجا حاضر است.)
۲۰. او باز خواهد آمد — و انتخابی که تا ابد باقی میماند
۲۱. ل1. او میآید، و هر چشمی او را خواهد دید
کارهای رسولان ۱:۹و چون این را گفت، وقتی که ایشان همی نگریستند، بالا برده شد و ابری او را از چشمان ایشان در ربود. (10) و چون به سوی آسمان چشم دوخته میبودند، هنگامی که او میرفت، ناگاه دومرد سفیدپوش نزد ایشان ایستاده، (11) گفتند: «ای مردان جلیلی چرا ایستاده، به سوی آسمان نگرانید؟ همین عیسی که از نزد شما به آسمان بالابرده شد، باز خواهد آمد به همین طوری که او رابه سوی آسمان روانه دیدید.»
هر چشمی او را خواهد دید، و آنانی نیز که او را نیزه زدند.
۱.۲ تسالونیکیان ۱:۷و شما را که عذاب میکشید، با ما راحت بخشد در هنگامی که عیسی خداوند از آسمان با فرشتگان قوت خودظهور خواهد نمود (8) در آتش مشتعل و انتقام خواهد کشید از آنانی که خدا را نمی شناسند وانجیل خداوند ما عیسی مسیح را اطاعت نمی کنند، (9) که ایشان به قصاص هلاکت جاودانی خواهند رسید از حضور خداوند و جلال قوت او (10) هنگامی که آید تا در مقدسان خود جلال یابدو در همه ایمانداران از او تعجب کنند در آن روز، زیرا که شما شهادت ما را تصدیق کردید.
در آتش مشتعل که از آنانی که خدا را نمیشناسند و انجیل را اطاعت نمیکنند انتقام خواهد کشید --> در آن هنگام که او خواهد آمد تا در مقدسان خود جلال یابد.
(افکار شخصی من: دوم تسالونیکیان ۱:۸ را به آرامی بخوان. دوم تسالونیکیان ۱:۸ از دو گروه نام میبرد، نه یک گروه. گروه اول خدا را نمیشناسند. گروه دوم از انجیل اطاعت نمیکنند. شناختن و اطاعت کردن در همان آیه با هم ذکر شدهاند. به دوم تسالونیکیان ۱:۱۰ نیز توجه کن، که بخشی از همان جمله است. همان آمدنِ عیسی که برای یک گروه آتش است، برای گروه دیگر جلال است. این یک رویداد واحد است. اینکه شخص در کدام سوی آن رویداد قرار دارد، اکنون تعیین میشود، نه بعداً.)
۲.مکاشفهٔ یوحنا ۱۹:۱۱و دیدم آسمان را گشوده و ناگاه اسبی سفیدکه سوارش امین و حق نام دارد و به عدل داوری وجنگ مینماید، (12) و چشمانش چون شعله آتش و بر سرش افسرهای بسیار و اسمی مرقوم داردکه جز خودش هیچکس آن را نمی داند. (13) وجامهای خون آلود دربر دارد و نام او را «کلمه خدا» میخوانند.
(افکار شخصی من: به یک عبارت کوچک در مکاشفه ۱۹:۱۲ توجه کنید. عیسی نامی نوشتهشده داشت که هیچکس آن را نمیدانست، بلکه فقط خودش آن نام را میدانست. نامهایی که این مطالعه به آنها داده شده، در همان بخش آمدهاند. آن نامها امین و حق، کلمهی خدا، پادشاه پادشاهان و سرور سروران هستند.)
۲۲. L4. کتابها گشوده شدند
مکاشفهٔ یوحنا ۲۰:۱۱و دیدم تختی بزرگ سفید و کسی را بر آن نشسته که از روی وی آسمان و زمین گریخت وبرای آنها جایی یافت نشد. (12) و مردگان را خرد وبزرگ دیدم که پیش تخت ایستاده بودند؛ و دفترهارا گشودند. پس دفتری دیگر گشوده شد که دفترحیاتاست و بر مردگان داوری شد، بحسب اعمال ایشان از آنچه در دفترها مکتوب است. (13) و دریا مردگانی را که در آن بودند باز داد؛ و موت و عالم اموات مردگانی را که در آنها بودندباز دادند؛ و هر یکی بحسب اعمالش حکم یافت. (14) و موت و عالم اموات به دریاچه آتش انداخته شد. این است موت ثانی، یعنی دریاچه آتش. (15) و هرکه در دفتر حیات مکتوب یافت نشد، به دریاچه آتش افکنده گردید.
کتابها گشوده شد + کتاب دیگری نیز گشوده شد که کتاب حیات است --> هر که در کتاب حیات مکتوب یافت نشد، به دریاچه آتش افکنده شد.
(افکار شخصی من: دو نوع کتاب در برابر تخت در مکاشفه ۲۰:۱۲ ظاهر میشوند. یک نوع کتاب کارهایی را که مردم انجام دادند ثبت میکند. نوع دیگر کتاب نامها را ثبت میکند که کتاب حیات نامیده میشود. مکاشفه ۲۰:۱۲ نمیگوید که کسی بهواسطهٔ آنچه در کتابهای اعمال نوشته شده بود نجات یافت. مکاشفه ۲۰:۱۵ میگوید تنها چیزی که نتیجه را تعیین کرد این بود که آیا نام شخص در کتاب حیات نوشته شده بود یا نه.)
۲۳. ل۵. انتخاب، به همان روشنی که کتاب مقدس هر چیزی را بیان میکند
یوحنا ۳:۱۸آنکه به او ایمان آرد، بر او حکم نشود؛ اما هرکه ایمان نیاورد الان بر او حکم شده است، بجهت آنکه به اسم پسر یگانه خدا ایمان نیاورده.
زیرا که مزد گناه موت است --> اما نعمت خدا حیات جاودانی در خداوند ماعیسی مسیح.
(افکار شخصی من: رومیان ۶:۲۳ آیه محوری این کل مطالعه است. رومیان ۶:۲۳ یک جمله کوتاه با دو بخش است. گناه پاداشی دارد که باید پرداخت شود، و آن پاداش مرگ است. آن پرداخت به یکی از دو طریق انجام میشود. یا شخص آن پرداخت را شخصاً، برای همیشه، انجام میدهد، یا شخص آنچه را که عیسی از پیش پرداخت کرده، به عنوان هدیه دریافت میکند. این تمام انتخاب است. هیچکس از انجام این انتخاب فرار نمیکند، زیرا انتخاب نکردن همان انتخاب کردن راه اول است. همه چیز در این مطالعه، از «بیایید انسان را بسازیم» در پیدایش ۱:۲۶ تا تخت پادشاهی در مکاشفه ۲۰، به سوی همین یک تصمیم پیش رفته است. هنوز وقت هست که این تصمیم گرفته شود. عیسی هنوز فرا میخواند.)
۱.کارهای رسولان ۴:۱۲و در هیچکس غیراز او نجات نیست زیرا که اسمی دیگر زیر آسمان به مردم عطانشده که بدان باید ما نجات یابیم.»
زیرا خدا پسر خود را در جهان نفرستاد تا برجهان داوری کند --> بلکه تا به وسیله او جهان نجات یابد.
(افکار شخصی من: آخرین دعوت در کتابمقدس هیچ هزینهای ندارد. آخرین دعوت در کتابمقدس به هر کسی پیشنهاد میشود. کلمهای که به کار رفته «هر که» است. کلمهی «هر که» عمداً هیچکس را کنار نمیگذارد. این شامل بدترین شخصی میشود که این مطالعه را میخواند. این شامل کسی میشود که سالهاست قبلاً نه گفته است. عیسی، که همهی اینهاست، کسی است که میگوید بیا. تنها کاری که یک انسان باید انجام دهد این است که بیاید و آب حیات را بگیرد.)
آزمون تمرینی
۱. عبرانیان ۹:۲۲ — و بحسب شریعت، تقریباً همهچیز به خون پاک میشود:
a) زیرا جان بدن در خون است
b) و بدون ریختن خون آمرزش نیست
ج) زیرا خون است که برای جان کفاره میکند
2. رومیان ۵:۸ — اما خدا محبت خویش را نسبت به ما ثابت میکند، از اینکه در حالی که ما هنوز گناهکار بودیم:
a) به وسیله او از غضب نجات خواهیم یافت
ب) به موت پسرش با خدا صلح داده شدیم
c) مسیح در راه ما مرد
3. عبرانیان ۱:۸ — اما در باره پسر میگوید، ای خدا، تخت تو تا ابدالآباد است:
a) عصای راستی، عصای پادشاهی توست
b) عصای ملکوت تو عصای راستی است
c) و حکومت بر دوش او خواهد بود
۴. مزمور ۱۱۰:۱ — خداوند به خداوند من گفت: به دست راست من بنشین،
الف) تا دشمنانت را پایانداز تو سازم
b) در میان دشمنانت حکمرانی کن
c) تا دشمنانت را پایانداز تو سازم
۵. اول قرنتیان ۱۵:۲۰ — لیکن الحال مسیح از مردگان برخاسته است:
a) و نوبر خوابیدگان گردید
b) و اینکه در روز سوم بر طبق کتب برخاست
ج) و نخواهی گذاشت که قدوس تو فساد را ببیند
۶. مکاشفه ۱:۷ — اینک با ابرها میآید:
a) و ابری او را از نظر ایشان در ربود
b) و هر چشمی او را خواهد دید
c) و در همه ایمانداران، تحسین شود
۷. دوم تسالونیکیان ۱:۹ — کسانی که به هلاکت جاودانی از حضور خداوند مجازات خواهند شد:
a) و از جلالِ قدرتِ او
ب) که همان مرگ دوم است
c) و از جلالِ عظمتِ او
کلید پاسخ: 1-b, 2-c, 3-a, 4-c, 5-a, 6-b, 7-a
چگونگی انشعاب این مطالعه
کلمات چقدر اهمیت دارند: یک کلمه انگلیسی "خداوند" در مزمور ۱۱۰:۱ نشاندهندهٔ دو کلمهٔ متفاوت عبری است. این دو کلمهٔ عبری عبارتند از یهوه (H3068) و ادون (H113). تمام استدلالی که عیسی در متی ۲۲:۴۵ مطرح کرد بر همین تفاوت استوار است.
--> این چگونه به تو مربوط میشود: عیسی تنها کسی نیست که آمد. عیسی تنها کسی نیست که خواهد آمد. عیسی همان کسی است که میخواهد اکنون در تو زندگی کند (کولسیان ۱:۲۷، غلاطیان ۲:۲۰).
این برای ابدیت چه معنایی دارد: مزد گناه، موت است. عطای خدا حیات جاودانی در خداوند ما عیسی مسیح است (رومیان ۶:۲۳). اینها تنها دو راهی هستند که انسان همواره بدهی گناه را میپردازد.
مسیر فرعی: مزمور ۱۱۰:۴ و کتاب عبرانیان باب ۷ به کل تعلیم کهانت ملکیصدق باز میشوند. این تعلیم پادشاهی و کاهنی را که در یک انسان ترکیب شدهاند توصیف میکند، کهنتر از شریعت، که با سوگندی که خدا آن را پس نخواهد گرفت تضمین شده است. این تعلیم سزاوار یک مطالعهٔ کامل جداگانه است.
--> مسیر فرعی: دوم تسالونیکیان ۱:۷-۱۰ و مکاشفه ۱۹:۱۱-۱۶ راه را به سوی کل تعلیم بازگشت عیسی میگشایند. این تعلیم شامل قطعیت بازگشت عیسی، ناگهانیبودن بازگشت عیسی، و فرمان به هوشیار بودن برای بازگشت عیسی است. بهروشنی بیان کن: کتابمقدس قطعیت بازگشت عیسی را بیان میکند و از بیان زمانبندی بازگشت عیسی خودداری میکند (متی ۲۴:۳۶، اعمال ۱:۷). این خدمت نیز از بیان زمانبندی بازگشت عیسی خودداری میکند.
یک دعوت باز — هر که هستی، به خواندن ادامه بده
برای خواندن این مطالعه لازم نیست مسیحی باشید. چیزهای بسیاری ممکن است شما را به اینجا کشانده باشد. شاید یک جستجو شما را به اینجا آورده باشد. شاید یک مجادله شما را به اینجا آورده باشد. شاید سؤالی که سالها با خود حمل کردهاید شما را به اینجا آورده باشد. شاید کنجکاوی درباره ایمان کسی دیگر شما را به اینجا آورده باشد. هرچه در این وبسایت است از آن شماست، رایگان، به زبان خودتان. ما هرگز نام شما را نمیپرسیم. ما هرگز کشور شما را نمیپرسیم. ما هرگز نمیپرسیم چه چیزی را باور دارید. یک مطالعه نمیتواند عیسی را بهطور کامل توصیف کند. ما هرچه در توان داشتیم برای این پرسش گذاشتیم، و این مطالعه با این حال تنها یک راه را در کتاب مقدس پیمود. عیسی پیش از آغاز وجود داشت. عیسی اکنون وجود دارد. عیسی بازخواهد گشت. هیچ صفحهای بهتنهایی نمیتواند توصیف همه اینها را به پایان برساند. مطالعات بیشتری اینجا در انتظارند. مطالعاتی درباره رحمت اینجا در انتظارند. مطالعاتی درباره حکمت اینجا در انتظارند. مطالعاتی درباره معرفت اینجا در انتظارند. مطالعاتی درباره بردباری اینجا در انتظارند. مطالعاتی درباره دینداری اینجا در انتظارند. مطالعات بیشتری در راه است. این مطالعات را به هر ترتیبی که میخواهید بخوانید. منابع ما را در حین خواندن بررسی کنید. هر آیه در این مطالعات بهطور کامل، از قصد، نوشته شده است. شما هرگز مجبور نیستید سخن ما را بپذیرید. میتوانید هر آیه را خودتان بسنجید.
پس از این یکی، دعوتی دیگر میآید. ما وانمود نمیکنیم که آن دعوت پنهان است. آن دعوت، مطالعهای است دربارهٔ اینکه انسان برای نجات یافتن باید چه کند. اگر میخواهید همین حالا آن را بخوانید، همین حالا بخوانید. اگر ترجیح میدهید نخست چیز دیگری بخوانید، نخست چیز دیگری بخوانید. کسی حساب آن را نمیگیرد. در هر صورت، در باز میماند. پولس سخنان زیر را در شهری گفت که پر بود از مذبحهایی برای خدایانی که خدای خودِ او نبودند. پولس این سخنان را به مردمی گفت که از او نخواسته بودند به آن شهر بیاید.
کارهای رسولان ۱۷:۲۶و هر امت انسان را از یک خون ساخت تا بر تمامی روی زمین مسکن گیرند و زمانهای معین و حدودمسکنهای ایشان را مقرر فرمود (27) تا خدا را طلب کنند که شاید او را تفحص کرده، بیابند، با آنکه ازهیچیکی از ما دور نیست.
همهٔ امتهای انسان را از یک خون آفرید --> تا خداوند را بطلبند و بیابند + او از هیچیک از ما دور نیست.
واژگان کلیدی یونانی
اینها کلیدواژههای این مطالعه هستند. روی هر کلمه نقطهدار در آیات بالا ضربه بزنید تا معنای آن را اینجا ببینید.
“مصالحهشده” — G2644 katallasso — تغییر یافتن از دشمنی به دوستی؛ بازگرداندن به لطف و رضایت
کاتالاسو در یک کلمه، تمام دلیل صلیب را بیان میکند.
“آشتی” — G2643 katallage — بازگرداندن لطف؛ گرد آوردن دوباره دو طرفی که از هم جدا شده بودند
کاتالاگه از همان ریشهای میآید که کاتالاسو در بالا آمده است. کاتالاسو به عمل آشتی دادن اشاره دارد (بازگرداندن دوستی میان دو نفر که از هم جدا شده بودند). کاتالاگه به نتیجهی آن آشتی اشاره دارد.
“آمرزش” — G859 aphesis — فرستادنی؛ رهایی؛ آزاد کردن؛ آمرزش
بدون ریختن خون، آمرزش گناه نیست.
“راز” — G3466 musterion — رازی؛ چیزی که زمانی پنهان بود و اکنون آشکار شده است
در کتاب مقدس، راز هرگز معمایی نیست که باید حل شود. راز در کتاب مقدس، سرّی است که خدا تصمیم گرفته آن را آشکار سازد.
“انتقام” — G1557 ekdikesis — آنچه از عدالت صادر میشود؛ جبران کامل بیعدالتی
Ekdikesis کلمهای است که در دوم تسالونیکیان ۱:۸ به کار رفته است. Ekdikesis به معنای خشمِ کنترلنشده نیست. Ekdikesis به معنای اجرای کامل عدالت است.
“نخستزاده” — G4416 prototokos — نخستزاده؛ نخست به دنیا آمده
پدر درباره پسر میگوید: «همه فرشتگان خدا او را پرستش کنند.»
کلیدواژههای عبری
“یهوه” — H3068 Yehovah — نام عهدی خدا، که در ترجمهٔ کینگ جیمز (KJV) بهصورت یهوه با حروف بزرگ نوشته شده است
هر جا که در عهد عتیق کلمه «خداوند» با حروف بزرگ آمده است، یهوه نام عبری زیر آن کلمه انگلیسی است.
“خداوند” — H113 adown — ارباب؛ سرور؛ صاحب؛ کسی که حکومت میکند
در مزمور ۱۱۰:۱، صورت کلمه ادون به معنای «خداوند من» آمده است. ادون کلمهای عبری متفاوت از یهوه است، همان خداوندی که در آن آیه با خداوند داود سخن میگوید.
