زندگی کردن بر پایه آن · راه رفتن با خدا — خزیدن، راه رفتن، دویدن، به پایان رساندن
رحمت — آموزه بنیادین کتاب مقدس
سخن آغازین
رحمت پیش از هر چیز دیگر، یک راه رفتن است. کودک در یک روز راه رفتن نمیآموزد: نخست بر دستها و زانوهایش میخزد؛ سپس پدرش او را از بازوها میگیرد و قدم به قدم راه رفتن را به او میآموزد؛ سپس تنها راه میرود؛ سپس رشد میکند و میدود. و آن که خوب میدود، در میدانی میدود، و آن میدان پایانی دارد، و در پایان، تاجی. همچنین است رحمت در راه رفتن با خدا. واژهٴ عبری چِسِد (H2617، mercy) است — مهربانی عهدی که ایمان را نگاه میدارد؛ و همراه آن راخام (H7356، tender mercies) است — محبتی عمیق که از بزرگتر به کوچکتر جاری میشود، به ژرفای محبت مادر نسبت به فرزند رَحِم خویش، و هرگز ناکام نمیماند. واژهٴ یونانی اِلِئوس (G1656، mercy) است — رحمتی که عمل میکند، که دست را به یاری برمیانگیزد؛ و هیلاستِریون (G2435، mercy seat) — همان جایی که خدا انسان را ملاقات میکند. این مطالعه، رحمت را در سراسر راه انسان دنبال میکند: چگونه آن را مییابد آنگاه که تنها میتواند بخزد؛ چگونه در آن راه میرود همین که آن را یافته است؛ چگونه با آن میدود و آن را همچون سپاهی پیشکش میکند؛ و چگونه سرانجام از خط پایان میگذرد، جایی که خودِ رحمت تا ابد باقی میماند. آن را بجویید.
سه سؤالی که این مطالعه به آنها پاسخ میدهد:
۱. رحمت کجا یافت میشود و انسان چگونه نخست به آن دست مییابد؟
۲. انسان پس از دریافت رحمت، با آن چه باید بکند و چگونه روز به روز در آن گام بردارد؟
۳. رحمت چگونه انسان را تا پایان میدان مسابقه میبرد، و چگونه خود رحمت تا ابد باقی میماند؟
۱. خزیدن — چگونه آن را بیابیم
(افکار شخصی من — هر راهرفتنی از پایین آغاز میشود. کودک پیش از آنکه بر پاهایش راه برود، بر دستها و زانوهایش میخزد، و هیچکس با رحمت از پیش موجود و پر از رحمتی که دریافته زاده نمیشود. رحمت باید نخست یافته شود؛ و این شاهدان نشان میدهند کجا. آن با بالا رفتن به سوی خدا به دست نمیآید — بلکه خداست که پایین میآید، که عمداً منتظر میماند تا آن را ببخشد، و درحالیکه آن مرد هنوز دور است، میدود. از پایین آغاز کن، از کوچک آغاز کن، و فریاد برآور.)
Tap Bible Speaks under any verse for its word study, other Scripture, and notes.
۱.متّی ۹:۲۷و چون عیسی از آن مکان میرفت، دو کورفریادکنان در عقب او افتاده، گفتند: «پسر داودا، بر ما ترحم کن!»
یک زن کنعانی فریاد زد --> بر من رحم کن، ای خداوند، پسر داوود.
(افکار شخصی من — کوران او را نمیتوانستند ببینند، و آن زن حتی از اسرائیل نیز نبود؛ با این حال هر دو همان در را گشوده یافتند. رحمت با فریاد خواستن یافت میشود، نه با داشتن حقی بر آن.)
۳.خروج ۳۳:۱۹گفت: «من تمامی احسان خود را پیش روی تومی گذرانم و نام یهوه را پیش روی تو ندا میکنم، و رافت میکنم بر هرکه رئوف هستم و رحمت خواهم کرد بر هرکه رحیم هستم.
کلیدواژههای عبری⚑ H7355 racham — دلسوزی کردن · ⚑ H2603 chanan — با ملاطفت رفتار کردن
من تمامی احسان خود را پیش روی تو میگذرانم --> رافت میکنم بر هرکه رئوف هستم و رحمت خواهم کرد بر هرکه رحیم هستم.
۴.اشعیا ۳۰:۱۸و از این سبب خداوند انتظار میکشد تا بر شما رافت نماید و از این سبب برمی خیزد تا برشما ترحم فرماید چونکه یهوه خدای انصاف است. خوشابحال همگانی که منتظر وی باشند.
کلیدواژههای عبری⚑ H7355 racham — دلسوزی کردن · ⚑ H2603 chanan — با ملاطفت رفتار کردن
خداوند انتظار میکشد تا بر شما رافت نماید --> خوشابحال همگانی که منتظر وی باشند.
(افکار شخصی من — انتظار خداوند، خودداری خداوند نیست. او عمداً منتظر میماند، تا فیض عطا کند. این به دو کسی که منتظرند ختم میشود: خدایی که منتظر است رحمت ببخشد، و انسانی که منتظر است آن را دریافت کند. اگر تو هنوز آن را نیافتهای، از قلم نیفتادهای — بلکه منتظرت بودهاند.)
۵.اعداد ۶:۲۴«یهوه تو را برکت دهد و تو را محافظت نماید. (25) یهوه روی خود را بر تو تابان سازد و برتو رحمت کند. (26) یهوه روی خود را بر توبرافرازد و تو را سلامتی بخشد،
کلیدواژههای عبری⚑ H2603 chanan — با ملاطفت رفتار کردن
آیا زنی طفل شیرخوار خود را فراموش میکند؟ -- ایشان فراموش میکنند = لیکن من تو را فراموش نخواهم کرد.
(افکار شخصی من — «رحمت داشتن» در اینجا راخام (H7355، رحمت داشتن) است، که خویشاوند نزدیک رِحِم، یعنی زهدان است. خدا رحمت خود را در کنار عمیقترین محبت انسانی که وجود دارد قرار میدهد — محبت مادر و فرزندِ زهدانش — و میگوید رحمت او از این هم عمیقتر است. مردی که هنوز نمیتواند باور کند رحمت در جستجوی اوست، تنها لازم است این یک چیز را تصور کند: محبتی که نمیتواند فراموش کند.)
۸.ارمیا ۳۱:۲۰آیا افرایم پسر عزیز من یا ولد ابتهاج من است؟ زیرا هر گاه به ضد او سخن میگویم او را تا بحال به یادمی آورم. بنابراین خداوند میگوید که احشای من برای او به حرکت میآید و هر آینه بر او ترحم خواهم نمود.
احشای من برای او مضطرب است --> البته او را رحمت خواهم نمود، خداوند میگوید.
۹.اول پادشاهان ۳:۲۶و زنی که پسرزنده از آن او بود چونکه دلش بر پسرش می سوخت به پادشاه عرض کرده، گفت: «ای آقایم! پسر زنده را به او بدهید و او را هرگزمکشید.» اما آن دیگری گفت: «نه از آن من و نه ازآن تو باشد؛ او را تقسیم نمایید.»
هنوز دور بود --> پدرش او را دید و دلش بر او بسوخت و دوان دوان آمد.
(افکار شخصی من — اینجاست که خزیدن پایان مییابد و یافتهشدن آغاز میشود. پسر هنوز فاصلهای دور داشت — هنوز در راه بود، هنوز شسته نشده بود، هنوز بوی سرزمین دور را میداد — و پدر نخست او را دید و به سویش شتافت. برای یافتهشدن لازم نیست به مقصد رسیده باشی. رحمت به استقبال تو میشتابد، حتی وقتی هنوز در راه هستی.)
۲. راه رفتن — با آن چه باید کرد پس از آنکه آن را داری
(افکار شخصی من — کودک اکنون بر پاهای خود ایستاده است؛ رحمت یافته شده، و باید نگاه داشته شود و روز از پی روز در آن زیسته شود. توجه کنید که رحمتی که خدا برای ما نگاه میدارد، رحمتی عهدی است — سوگندخورده، مطمئن، و هرگز پس گرفتهنشدنی — و رحمتی که او از ما میخواهد در آن گام برداریم نیز از همان نوع است: نه حالتی که یکبار احساس کنیم، بلکه مهربانیای که پیوسته میبخشیم.)
۱.تثنیه ۷:۹پس بدان که یهوه، خدای تو، اوست خدا، خدای امین که عهد و رحمت خود را با آنانی که او را دوست میدارند و اوامر او را بجا میآورند تا هزار پشت نگاه میدارد.
خدای امین --> عهد و رحمت خود را تا هزار پشت نگاه میدارد.
۲.اول پادشاهان ۸:۲۳و گفت: «ای یهوه، خدای اسرائیل، خدایی مثل تو نه بالا درآسمان و نه پایین بر زمین هست که با بندگان خودکه به حضور تو به تمامی دل خویش سلوک مینمایند، عهد و رحمت را نگاه میداری.
رحمت خود را برای او نگاه خواهم داشت تا ابدالآباد --> و عهد من با او پایدار خواهد ماند.
۴.مزامیر ۸۹:۳۳لیکن رحمت خود رااز او برنخواهم داشت و امانت خویش را باطل نخواهم ساخت. (34) عهد خود را نخواهم شکست و آنچه را از دهانم صادر شد تغییر نخواهم داد.
رحمت خود را از او برنخواهم داشت --> عهد خود را نخواهم شکست.
۵.اشعیا ۵۴:۱۰هرآینه کوهها زایل خواهد شد و تلها متحرک خواهدگردید، لیکن احسان من از تو زایل نخواهد شد وعهد سلامتی من متحرک نخواهد گردید.» خداوند که بر تو رحمت میکند این را میگوید.
کوهها زایل خواهد شد <-- لیکن احسان من از تو زایل نخواهد شد وعهد سلامتی من متحرک نخواهد گردید.» خداوند که بر تو رحمت میکند این را میگوید.
(افکار شخصی من — مردی که رحمت به او نشان داده شده، دعوت میشود تا بر زمینی گام بردارد که تکان نمیخورد. کوهها میروند؛ محبت او نمیرود. این همان کف زمینی است که انسان بر آن میایستد تا روز به روز راه رفتن در رحمت را بیاموزد.)
۶.مزامیر ۸۵:۱۰رحمت و راستی با هم ملاقات کردهاند. عدالت و سلامتی یکدیگر را بوسیدهاند.
(افکار شخصی من — این تمام حقیقت راهرفتن در رحمت است که در یک جمله بیان شده. تو نوع رحمت خودت را اختراع نمیکنی؛ بلکه در الگویی که از پیش به تو نشان داده شده گام برمیداری. همانگونه که پدر تو رحیم است، تو نیز باید چنین باشی.)
۱۰.کولسیان ۳:۱۲پس مانند برگزیدگان مقدس و محبوب خدا احشای رحمت و مهربانی و تواضع و تحمل و حلم را بپوشید؛
رحمت خود را از برادر خود بازدارد --> چگونه محبت خدا در او ساکن است؟
(افکار شخصی من — راه رفتن در رحمت، تنها احساسی نیست که در درون گرم نگه داشته شود؛ بلکه دری است که بهسوی برادری نیازمند باز نگه داشته میشود. بستن آن در، همان است که بپرسیم محبت خدا کجا رفته است. راه رفتن دقیقاً همینجا آزمایش میشود، در روزهای معمولی، بهسوی کسی که درست پیش روی توست.)
۳. دویدن در میدان — آن را همچون سربازی در لشکر خدا تسلیم کن
(افکار شخصی من — اکنون راهرفتن به مسابقهای بدل میشود، و رحمت زیر فشار بهکار گرفته میشود. سرباز تنها برای خود نمیجنگد؛ او برای کسانی که در کنارش هستند میجنگد، و نبردی که در آن میجنگد حتی با نیروی خودش پیروز نمیشود — آن از خداوند است. همچنین است رحمتی که در سختی پیشکش میشود: آن با نیروی خودمان تسلیم نمیشود، و بهتنهایی نیز تسلیم نمیشود.)
۱.رومیان ۱۲:۱زندگی مسیحی لهذاای برادران شما را به رحمتهای خدا استدعا میکنم که بدنهای خود راقربانی زنده مقدس پسندیده خدا بگذرانید که عبادت معقول شما است.
به رحمتهای خدا --> بدنهای خود را قربانی زنده بگذرانید.
۲.رومیان ۶:۱۳واعضای خود را به گناه مسپارید تا آلات ناراستی شوند، بلکه خود را از مردگان زنده شده به خداتسلیم کنید و اعضای خود را تا آلات عدالت برای خدا باشند.
خویشتن را به خدا تسلیم کنید --> اعضای خود را چون آلات عدالت به خدا تسلیم نمایید.
(افکار شخصی من — یک سپاهی بدن خود را تسلیم فرمانهای خود میکند؛ کسی که رحمت یافته است، بدن خود را چون ابزاری برای رحمت تسلیم میکند. آنچه که زمانی برای گناه بهکار میرفت، اکنون به رحمتهای خدا، برای استفادهٔ خدا تقدیم میگردد.)
۳.اول سموئیل ۱۷:۴۷و تمامی این جماعت خواهند دانست که خداوند به شمشیر و نیزه خلاصی نمی دهد زیرا که جنگ از آن خداونداست و او شما را بهدست ما خواهد داد.»
نبرد از آن خداوند است --> و او شما را به دستهای ما خواهد داد.
۴.نحمیا ۴:۱۴پس نظر کرده، برخاستم و به بزرگان و سروران و بقیه قوم گفتم: «از ایشان مترسید، بلکه خداوند عظیم و مهیب رابیاد آورید و به جهت برادران و پسران و دختران وزنان و خانه های خود جنگ نمایید.»
خداوند را که عظیم و مهیب است به یاد آورید <-- برای برادران خود بجنگید.
(افکار شخصی من — نبرد آن سرباز در نحمیا برای برادران، پسران، دختران، همسران و خانهها بود — برای انسانها، نه برای سرزمین. رحمتی که همچون سربازی تسلیم میشود، آن نیز برای انسانها نبرد میکند: برادری که در نیاز است، دشمنی که فریاد برمیآورد، و غریبهای که هیچ حقی بر تو ندارد.)
۵.متّی ۱۴:۱۴پس عیسی بیرون آمده، گروهی بسیار دیده، بر ایشان رحم فرمود وبیماران ایشان را شفا داد.
واژگان کلیدی یونانی⚑ G4697 splagchnizomai — با دلسوزی به حرکت درآمد
خداوند او را دید --> بر او دلسوزی نمود --> گریه مکن.
(افکار شخصی من — هیچیک از این سه شفا برای عیسی بیهزینه نبود. او مردی را لمس کرد که هیچکس دیگر حاضر به لمسکردنش نبود، و جنازهای را متوقف کرد تا با بیوهزنی سخن گوید که هیچکس به یاری او نمیآمد. تسلیمشدن به رحمت همچون یک سپاهی، بهمعنای رفتن بهسوی همان کسانی است که گذشتن از کنارشان آسانتر میبود.)
۸.یعقوب ۵:۱۱اینک صابران را خوشحال میگوییم و صبرایوب را شنیدهاید و انجام کار خداوند رادانستهاید، زیرا که خداوند بغایت مهربان و کریم است.
شما پایان کار خداوند را دیدهاید --> خداوند بسیار بامحبت و مهربان است.
تنها نبودن — دو نفر از یک نفر بهترند
جامعه ۴:۹دو از یک بهترند چونکه ایشان را ازمشقتشان اجرت نیکو میباشد؛ (10) زیرا اگربیفتند، یکی از آنها رفیق خود را خواهدبرخیزانید. لکن وای بر آن یکی که چون بیفتددیگری نباشد که او را برخیزاند. (11) و اگر دو نفرنیز بخوابند، گرم خواهند شد اما یک نفر چگونه گرم شود. (12) و اگر کسی بر یکی از ایشان حمله آورد، هر دو با او مقاومت خواهند نمود. وریسمان سه لا بزودی گسیخته نمی شود.
(افکار شخصی من — یک سرباز بهتنهایی خدمت نمیکند، و رحمت نیز قرار نیست بهتنهایی حمل شود. بردن بار دیگری خود نوعی نشان دادن رحمت است — رحمتی که زیرِ آن شانهای قرار گرفته است. [آیات کنار هم گذاشته شدهاند — هیچ آیهای بهتنهایی این را نمیگوید] — کتابمقدس در همهٔ این آیات کلمهٔ «رحمت» را به کار نمیبرد، اما الگو روشن است: دو نفر از یک نفر بهتراند، بارها قرار است به اشتراک گذاشته شوند، و دعا برای یکدیگر شفا میبخشد.)
۴. خط پایان — رحمت تا ابد باقی میماند
(افکار شخصی من — هر مسابقهای پایانی دارد، و پایان این یکی دیواری نیست؛ رحمتی است که پس از پایان مسابقه همچنان ادامه مییابد. مزموری که رحمت را بیست و شش بار نام برد، رحمتی را نام نمیبرد که روزی به پایان خواهد رسید — خود رحمت چیزی است که پایدار میماند، نسل اندر نسل.)
۱.مزامیر ۱۰۰:۵زیرا که خداوند نیکوست و رحمت او ابدی و امانت وی تا ابدالاباد.
بنده خود اسرائیل را یاری کرد، به یادگاری رحمانیت خویش --> چنانکه به اجداد ما گفته بود، به ابراهیم و به ذریت او تاابدالاباد.
(افکار شخصی من — مزمور را در کنار لوقا بگذار و یک صدا را در سراسر کتاب بشنو. رحمت او تا ابد است (مزمور ۱۰۰:۵)؛ رحمت او بر آنانی است که از او میترسند، نسل اندر نسل (لوقا ۱:۵۰). خط پایان به رحمت پایان نمیدهد — فقط نشان میدهد که این رحمت تا کنون انسان را چه اندازه راه برده، و از این پس چه اندازه بیشتر او را خواهد برد.)
۵.عبرانیان ۴:۱۶پس با دلیری نزدیک به تخت فیض بیاییم تا رحمت بیابیم و فیضی را حاصل کنیم که در وقت ضرورت (ما را) اعانت کند.
ومحبت در همین است --> بلکه اینکه او ما را محبت نمود و پسرخود را فرستاد تاکفاره گناهان ما شود.
۸.لوقا ۱:۷۸به احشای رحمت خدای ما که به آن سپیده از عالم اعلی از ما تفقدنمود، (79) تا ساکنان در ظلمت و ظل موت را نوردهد. و پایهای ما را به طریق سلامتی هدایت نماید.»
خوشابحال کسیکه عصیان او آمرزیده شد و گناه وی مستور گردید.
۱۰.فیلپیان ۲:۵پس همین فکر در شما باشد که در مسیح عیسی نیز بود (6) که چون در صورت خدا بود، باخدا برابر بودن را غنیمت نشمرد، (7) لیکن خود راخالی کرده، صورت غلام را پذیرفت و درشباهت مردمان شد؛ (8) و چون در شکل انسان یافت شد، خویشتن را فروتن ساخت و تا به موت بلکه تا به موت صلیب مطیع گردید.
این طرز فکر در شما باشد که در مسیح عیسی نیز بود --> او خویشتن را فرومایه ساخت و تا به موت مطیع گردید.
(افکار شخصی من — رحمتی که به دیگری نشان داده میشود، هرگز برای کسی که آن را نشان میدهد رایگان نیست. این برای پدر، پسرش را هزینه داشت، و برای پسر، جان خودش را که بر صلیب ریخته شد. خط پایان این مسابقه تنها از آن رو رسیده شد که او نخست آن را دوید، و رحمتی که از ما خواسته شده تا حمل کنیم، پیش از آنکه به شکل تاج باشد، به شکل صلیب اوست.)
دهانِ دو نفر
دوم سموئیل ۲۲:۲۶با شخص رحیم، خویشتن را رحیم خواهی نمود. و با مرد کامل با کاملیت رفتار خواهی کرد.
(افکار شخصی من — سرود واحد دوبار سراییده میشود، یکبار در روز رهایی و بار دیگر برای رئیس سرایندگان: برای مرد رحیم، خدا خویشتن را رحیم مینماید. کسی که این میدان را طی کرده است، میآموزد که خدا رحمت را با رحمت پاسخ میدهد — نه از آن رو که رحمت به دست میآید، بلکه از آن رو که این همان الگویی است که مرد رحیم بدان کشیده میشود.)
سایه و تحقق
سایهای را در نظر بگیرید که بر زمین افتاده است. میتوانید شکل آن را ببینید، اما شکل بهتنهایی به شما نمیگوید که چه چیزی آن را ایجاد کرده است — میتواند یک چیز باشد، میتواند چیز دیگری با همان اندازه باشد، و تا زمانی که فقط به سایه نگاه میکنید، فقط میتوانید حدس بزنید. سایه راز باقی میماند تا زمانی که نور حقیقی خود آن شیء را به شما نشان دهد. سپس به سایه نگاه میکنید و میبینید که از ابتدا شکل همان شیء بوده است.
این همان چیزی است که تصاویر عهد عتیق هستند. آنها سایههای حقیقیاند که بهراستی از پیکری حقیقی شکل گرفتهاند — «که سایه چیزهای آینده است، لیکن بدن از آنِ مسیح است» (کولسیان ۲:۱۷). اما سایه «صورت اصلی چیزها» نیست (عبرانیان ۱۰:۱)، پس هیچکس نمیتوانست تمام حقیقت را تنها از سایه بخواند. چون مسیح آمد، نور آن بدن را نمایان ساخت — و اکنون ما به عقب به آن سایه مینگریم و میبینیم که صورت چه کسی را از ابتدا در خود داشته است.
۱۱.خروج ۲۵:۱۷و تخت رحمت را از طلای خالص بساز. طولش دو ذراع و نیم، و عرضش یک ذراع ونیم. (18) و دو کروبی از طلا بساز، آنها را ازچرخکاری از هر دو طرف تخت رحمت بساز. (19) و یک کروبی در این سر و کروبی دیگر در آن سر بساز، کروبیان را از تخت رحمت بر هر دوطرفش بساز. (20) و کروبیان بالهای خود را بر زبرآن پهن کنند، و تخت رحمت را به بالهای خودبپوشانند. و رویهای ایشان به سوی یکدیگرباشد، و رویهای کروبیان به طرف تخت رحمت باشد. (21) و تخت رحمت را بر روی تابوت بگذارو شهادتی را که به تو میدهم در تابوت بنه. (22) ودر آنجا با تو ملاقات خواهم کرد و از بالای تخت رحمت از میان دو کروبی که بر تابوت شهادت میباشند، با تو سخن خواهم گفت، درباره همه اموری که بجهت بنیاسرائیل تو را امر خواهم فرمود.
۱۵.رومیان ۳:۲۴و به فیض او مجان عادل شمرده میشوند به وساطت آن فدیهای که در عیسی مسیح است. (25) که خدا او را از قبل معین کرد تا کفاره باشد به واسطه ایمان به وسیله خون او تا آنکه عدالت خود را ظاهر سازد، بهسبب فرو گذاشتن خطایای سابق در حین تحمل خدا،
خدا مسیح عیسی را از قبل معین کرد تا کفارهای باشد بوسیله ایمان در خون او.
۱۶.عبرانیان ۹:۱۱لیکن مسیح چون ظاهر شد تا رئیس کهنه نعمتهای آینده باشد، به خیمه بزرگتر و کاملتر وناساخته شده بهدست یعنی که از این خلقت نیست، (12) و نه به خون بزها و گوسالهها، بلکه به خون خود، یک مرتبه فقط به مکان اقدس داخل شد و فدیه ابدی را یافت.
او با خون خود یک بار وارد شد --> و برای ما فدیهای ابدی یافت.
۱۷.هوشع ۲:۲۳و او را برای خود درزمین خواهم کشت و بر لوروحامه رحمت خواهم فرمود و به لوعمی خواهم گفت تو قوم من هستی و او جواب خواهد داد تو خدای من میباشی.»
قومی نبودند --> اکنون قوم خدا هستند؛ رحمت نیافته بودند --> اکنون رحمت یافتهاند.
(افکار شخصی من — کرسی رحمت مکانی بود؛ کفاره یک شخص است. بز گناه را از اردوگاه بیرون میبرد؛ مسیح آن را بر صلیب، بیرون از شهر، حمل کرد. رومیان ۳:۲۵ همان واژه یونانی کرسی رحمت را بر خود عیسی میآویزد. سایه تا آنجا که پیش میرفت راست بود — اما اکنون نور، بدن را نشان داده است، و از ابتدا شکل او بوده است.)
بستن
یهودا ۱:۲۱خویشتن را در محبت خدا محفوظ دارید ومنتظر رحمت خداوند ما عیسی مسیح برای حیات جاودانی بوده باشید.
تمام نشدیم، زیرا رحمتهای او بیپایان است --> هر صبح تازه است + عظیم است وفاداری تو.
(افکار شخصی من — تمام این راه را در یک خط جمع میکنم. رحمت در پستی یافت میشود، با فریاد برآوردن در حالی که هنوز دور هستیم، زیرا خدا عمداً صبر میکند تا فیض بخشد. رحمت روز به روز در آن قدم زده میشود، مانند عهدی نگاه داشته میشود که کوهها نمیتوانند آن را بجنبانند. رحمت مانند قوت یک سرباز تسلیم میشود، برای برادر نیازمند جنگیده میشود، و برای آنکه آن را میبخشد هزینهای دارد، همانگونه که برای پدر هزینه پسرش را داشت. و رحمت در خط پایان توقف نمیکند — جاودانی است، هر بامداد تازه است، همچنان انتظارش کشیده میشود، تا رسیدن به حیات ابدی. او تو را آموخت که فریاد برآوری؛ او در راه به سوی تو دوید؛ او تو را از خط پایان خواهد گذراند، و رحمتهای او یک بار هم در طول راه تو را ناکام نگذاشته است.)
واژگان کلیدی یونانی
اینها کلیدواژههای این مطالعه هستند. روی هر کلمه نقطهدار در آیات بالا ضربه بزنید تا معنای آن را اینجا ببینید.
“رحمت” — G1656 eleos — شفقت، رحمت فعال نسبت به رنجدیدگان
رحمت عهد عتیق که به زبان عهد جدید گذر میکند — رحمتی که به پدران وعده داده شد، در مسیح به انجام رسید
“رحمت کردن” — G1653 eleeo — برای رحمت نشاندادن، برای یاریرساندن به مصیبتزدگان
فریاد کنار جاده — بر ما رحم کن — و خداوند همیشه میایستد
اینگونه سایه به نور میرسد: تخت رحمت که یک بار در سال با خون پاشیده میشد (لاویان 16:14) یک مکان بود؛ رومیان 3:25 همان واژه را بر شخصی میآویزد. مکانی که خدا زمانی در آن یک کاهن را، یک روز در سال، ملاقات میکرد، اکنون همان تخت است که هر مؤمنی میتواند با دلیری نزد آن بیاید (عبرانیان 4:16).
← عهد جدید چگونه آن را بیشتر شرح میدهد: رحمت عهدی که برای پدران سوگند خورده شد (تثنیه ۷:۹؛ مزمور ۸۹:۲۸) همان رحمتی است که تا ابد باقی است و به همهٔ نسلها میرسد (مزمور ۱۰۰:۵؛ لوقا ۱:۵۰) — آنچه برای اسرائیل سوگند خورده شد، به انجام میرسد و برای جهان گشوده نگاه داشته میشود.
اینکه واژهها چگونه اهمیت دارند: کلمهی عبری racham (H7355/H7356، رحمت داشتن، دلسوزیهای عمیق) با واژهی رحم (زهدان) همریشه است، و کلمهی یونانی splagchnizomai (G4697، دلسوزی نمودن) همان تصویر است که به زبان تازه منتقل شده است — رحمتی که پیش از آنکه دست به حرکت درآید، در عمیقترین جای درون احساس میشود.
این چگونه به تو مربوط میشود: مانند آن دو کور و آن زن کنعانی بیا — برای آن فریاد برآور (متی ۹:۲۷؛ ۱۵:۲۲)؛ در آن نسبت به برادرت راه برو و دل رحمت خود را از او مبند (اول یوحنا ۳:۱۷)؛ و چون رحمت برایت هزینهای در بر داشت، به یاد آور که برای او نخست هزینهای بیشتر داشت (فیلیپیان ۲: ۷-۸).
این برای ابدیت چه معنایی دارد: رحمت خداوند ما عیسی مسیح انتظار میرود که به حیات جاودانی منتهی شود (یهودا ۲۱)، و این رحمت هرگز پایان نمییابد — رحمتهای او هر بامداد تازه است (نوحه ارمیا ۳:۲۲-۲۳)، تا آخرین لحظه.
مسیر فرعی: خونی که هفت بار بر روی و پیشروی کرسی رحمت پاشیده میشد (لاویان ۱۶:۱۴) به کل روز کفاره راه میگشاید — دو بز، بز آزاد که گناه را به بیابان میبرد، و کاهن اعظم که یک بار در سال به درون پرده داخل میشد (لاویان ۱۶؛ عبرانیان ۹).
← مکاشفهای ممکن: الواح شریعت درون صندوق عهد قرار داشت، و تخت رحمت بالای آنها بود، و خدا از بالای تخت رحمت سخن میگفت، نه از خودِ شریعت. او شریعت خود را برای ملاقات با انسان کنار نگذاشت — بلکه آن را با خون پوشاند، و انسان را در همانجا ملاقات کرد. رحمت از آن پس محل ملاقات بوده است، و هنوز هم هست. (افکار شخصی من)
