کتاب مقدس درباره خودداری (پرهیزکاری) چه میگوید؟ — پیادهسازی در عمل
زندگی کردن بر پایه آن · راه رفتن با خدا — خزیدن، راه رفتن، دویدن، به پایان رساندن
پرهیزکاری — آموزه بنیادین کتاب مقدس
سخن آغازین
خودداری، پیش از هر چیز دیگر، یک راه رفتن است. کودکی در یک روز بر خود حکومت نمیکند: نخست میخزد، و او را حمل میکنند، و با شیر تغذیه میشود؛ سپس از شیر گرفته میشود، و آرام میگیرد، همچون کودکی که از مادرش از شیر گرفته شده؛ سپس راه میرود، و میآموزد که بدی را رد کند و نیکی را برگزیند؛ سپس میدود — و هر کس که برای جایزه رقابت میکند در همه چیز خودداری میورزد. واژه یونانی egkrateia (G1466، temperance) است — قدرتی از درون، حکومت شخص بر خودِ خویش؛ و این واژه همراهی دارد، egkrateuomai (G1467، to be temperate)، که همان قدرت است اما به کار گرفتهشده در میدان مسابقه. عبری آن را در یک واژه میگنجاند، mashal (H4910، to rule) — آن که بر روح خویش حکومت کند بهتر است از آن که شهری را بگیرد؛ و آنجا که آن حکومت غایب باشد، matsar (H4623، rule)، آن شخص همچون شهری ویران و بیحصار است. این مطالعه خودداری را در سراسر سفر انسان دنبال میکند: چگونه آن را مییابد آنگاه که تنها میتواند بخزد؛ چگونه روز به روز در آن راه میرود چون آن را یافته است؛ چگونه با آن میدود و خود را همچون سربازی تسلیم میکند؛ و چگونه در پایان از خط پایان میگذرد، جایی که تاج هرگز فرسوده نمیشود، و جایی که جهان و هوسهایش میگذرد، اما آن که خواست خدا را انجام میدهد تا ابد باقی میماند. آن را بررسی کن.
سه سؤالی که این مطالعه به آنها پاسخ میدهد:
1. اعتدال کجا یافت میشود و انسان چگونه نخست به آن دست مییابد؟
۲. یک شخص وقتی که خویشتنداری را دارد، با آن چه باید بکند و چگونه آن روز به روز در عمل زندگی میشود؟
۳. مسابقه چگونه به پایان میرسد — چه تاجی نگاه داشته شده است، و چه کسی تا ابد باقی میماند در حالی که دنیا از میان میرود؟
(افکار شخصی من — توجه کنید که این کلمه چگونه ساخته شده است. طبق گفتهٔ استرانگ، egkrateia (G1466، ضبطنفس) بر پایهٔ دو کلمه استوار است — G1722، در، و G2904، kratos، قدرت، فرمانروایی — قدرتِ درون: تسلط شخص بر خویشتنِ خود. و egkrateuomai (G1467، ضبطنفس داشتن) همان قدرت است که به کار گرفته میشود — نه چیزی که شخص تنها آن را داراست، بلکه چیزی که شخص در میدان مسابقه انجام میدهد. میوه و دویدنِ آن، یک کلمه در دو صورت است.)
(افکار شخصی من — مَشَل (H4910، حکومت کردن) دقیقاً همان واژهی حکومت است؛ همین واژه در این آیه نیز آمده: تو او را بر کارهای دستهایت حاکم گردانیدی (مزمور ۸:۶)؛ و خدا آن را دربارهی گناهِ بر در خانه به قائن گفت — اشتیاق آن به سوی تو خواهد بود و تو بر آن حکومت خواهی کرد (پیدایش ۴:۷). حکومتی که خدا در آغاز مقرر کرد، نخست بر روح خودِ انسان مستقر میسازد. و مَصَر (H4623، حکومت) به معنای مهار کردن است — و آنجا که این نباشد، مَثَل میگوید آن شخص همچون شهری است ویران و بیحصار.)
۱. خزیدن — چگونه آن را بیابیم
(افکار شخصیِ من — هر راه رفتنی از پایین آغاز میشود، و این نیز چنین است. خویشتنداری در وهلهی نخست کارِ دستِ خودت نیست؛ آن میوه است — و میوه ساخته نمیشود، بلکه رشد میکند. بر تاکی میروید، و آن تاک یک شخص است. و کودک آن را در همانجا مییابد که تمام خوراک خود را مییابد: در کلام، همچون شیر؛ آن را همچون نقره بجوی، و همچون گنجی پنهان جستجویش کن. از پایین آغاز کن، از سینهی کلام آغاز کن، و آغاز کن.)
Tap Bible Speaks under any verse for its word study, other Scripture, and notes.
۱.غلاطیان ۵:۲۲-۲۳لیکن ثمره روح، محبت و خوشی وسلامتی و حلم و مهربانی و نیکویی و ایمان وتواضع و پرهیزکاری است، (23) که هیچ شریعت مانع چنین کارها نیست.
واژگان کلیدی یونانی⚑ G1466 egkrateia — تسلط بر نفس
آنکه در من میماند + و من در او --> او میوه بسیار میآورد + بدون من هیچ نمیتوانید کرد.
(افکار شخصی من — پرهیزگاری را در اینجا مییابیم. این در میان میوهٔ روح نوشته شده است، و میوه تنها بر شاخهای میروید که در تن انگور باقی میماند. شاخه را قطع کن، و میوهای نخواهد بود؛ زیرا او میگوید، بدون من، هیچ نمیتوانید کرد. برای یافتن پرهیزگاری، در او بمان — قدرتی که در درون است، قدرت اوست که در تو زندگی میکند.)
۴.دوم پطرس ۱:۳چنانکه قوت الهیه او همهچیزهایی را که برای حیات و دینداری لازم است، به ما عنایت فرموده است، به معرفت او که ما را به جلال وفضیلت خود دعوت نموده،
کلام تو را در دل خود مخفی داشتم -- که شاید بر تو گناه نورزم.
(افکار شخصی من — توجه کنید که قاعدهٔ جوان از کجا آغاز میشود: با توجه کردن مطابق با کلام تو، و با کلامی که در دل نهفته شده است. tsaphan (H6845, to hide) به معنای ذخیره کردن همچون گنجی است. کسی که نمیخواهد گناه کند، کلام را در درون خود، در همان جایی که خواهش سر برمیآورد، ذخیره میکند — گنج دقیقاً در همان دری نهاده میشود که دشمن بر آن میکوبد.)
۹.اول پطرس ۲:۲چون اطفال نوزاده، مشتاق شیر روحانی و بیغش باشید تا از آن برای نجات نمو کنید،
من خویشتن را فروتن ساخته و ساکت گردانیدهام --> مثل طفلی که از شیر مادر خود باز داشته شده باشد.
۱۱.اشعیا ۲۸:۹-۱۰کدام را معرفت خواهد آموخت و اخبار را به که خواهد فهمانید؟ آیا نه آنانی را که از شیر بازداشته و از پستانها گرفته شدهاند؟ (10) زیرا که حکم بر حکم و حکم بر حکم، قانون بر قانون وقانون بر قانون اینجا اندکی و آنجا اندکی خواهدبود.
آنانی که از شیر بازداشته شدهاند --> فرمان بر فرمان + قانون بر قانون + اینجا اندکی و آنجا اندکی.
(افکار شخصی من — او به چه کسانی تعلیم خواهد داد؟ به کسانی که از شیر باز گرفته شدهاند. گمل (H1580، از شیر باز گرفته شده) کودکی است که از پستان جدا شده و از آن گذر کرده است؛ و مزمورنویس آن را دقیقاً تصویر جانی آرامیافته میسازد — من جان خود را آرام و ساکت کردهام، مانند کودکی که از مادر خود باز گرفته شده باشد. اولین ضبطنفسی که انسان میآموزد، باز گرفتهشدنی است: جانی که از هوس خود آرام گردیده، و حکم بر حکم، سطر بر سطر، اندکی در اینجا و اندکی در آنجا تعلیم داده شده است.)
۱۲.لوقا ۲:۵۲و عیسی درحکمت و قامت و رضامندی نزد خدا و مردم ترقی میکرد.
واژگان کلیدی یونانی⚑ G4298 prokopto — افزایش یافته
عیسی در حکمت و قامت و فیض نزد خدا و مردم ترقی مینمود.
(افکار شخصی من — و اگر گمان میکنی که خزیدن پستتر از شأن توست، بدان که خودِ پسر نیز پیشرفت کرد — prokopto (G4298, پیشرفت کردن)، پیش رفتن. او رشد کرد، و تو نیز رشد خواهی کرد. هیچکس در این امر کامل و بالغ زاده نمیشود؛ شیر را آرزو کن، و بهواسطهٔ آن رشد کن. اکنون که ایستادهای، راه رفتن را بیاموز.)
۲. راه رفتن — با آن چه باید کرد وقتی آن را داری
(افکار شخصی من — کودک اکنون بر پاهای خود ایستاده است؛ حال نوبت به راهرفتن روزانه میرسد. خودداریای که یافته شده، باید به خودداریای تبدیل شود که در آن راه میرود. و نخستین قانون این راهرفتن این است: در روح راه بروید، و شما هرگز هوسهای جسم را بهجا نخواهید آورد. راه غلبه بر جسم این نیست که بایستی و با آن بجنگی؛ بلکه این است که راه بروی — در روح، در روشنایی روز، با صداقت، با خودداری — و در این شاهدان دقت کنی که این راهرفتن چه چیزی را رد میکند و چه چیزی را بر خود میپوشد.)
۱.غلاطیان ۵:۱۶اما میگویم به روح رفتار کنید پس شهوات جسم را بهجا نخواهید آورد.
و مست شراب مشوید که درآن فجور است --> بلکه از روح پر شوید.
(افکار شخصی من — کتابمقدس دو نوع پر شدن را در برابر هم قرار میدهد: شراب، که به زیادهروی میانجامد — آسوتیا (G810، زیادهروی)، زندگیای که ریخته و تباه شده — و روح. انسان ظرفی است؛ تنها پرسش این است که چه چیزی او را پر میکند. از روح پر شوید، و زیادهروی جایی برای ماندن نخواهد داشت.)
۵.تیطس ۲:۱۱-۱۲زیرا که فیض خدا که برای همه مردم نجاتبخش است، ظاهر شده، (12) ما را تادیب میکند که بیدینی و شهوات دنیوی را ترک کرده، با خرداندیشی و عدالت و دینداری در این جهان زیست کنیم.
کمال سعی نموده --> درایمان خود فضیلت پیدا نمایید و در فضیلت، علم و در علم، عفت و در عفت + صبر و در صبر.
(افکار شخصی من — به این نردبان توجه کنید: خویشتنداری با تمامی کوشش به معرفت افزوده میشود، و صبر بر خویشتنداری بنا میشود. آنچه را که بهعنوان میوه یافتهاید، اکنون باید بهعنوان یک پله بیفزایید؛ راه هرچه پیش میرود، بالاتر میرود.)
۷.تیطس ۲:۲که مردان پیر، هشیار و باوقار وخرداندیش و در ایمان و محبت و صبر، صحیح باشند.
یک دوستدار مردان نیکو + هشیار، عادل، مقدس، معتدل.
(افکار شخصی من — به برچسب زیر واژهی خودداریکننده در اینجا نگاه کنید، G1468: egkrates، فرد قدرتمند-در-درون، ریشهی اصلی واژهی egkrateia. کشیشی که باید در برابر گله بایستد، باید کسی باشد که بر خود حکومت میکند؛ و مردان مسنتر نیز — هشیار، جدی، خودداریکننده. این راه برای هر سنی است، و با جوانی به پایان نمیرسد.)
۹.پیدایش ۴:۷اگر نیکویی میکردی، آیا مقبول نمی شدی؟ و اگر نیکویی نکردی، گناه بر در، درکمین است و اشتیاق تو دارد، اما تو بر وی مسلطشوی.»
دیرخشم بهتر از جبار + آنکه بر روح خود مسلط است بهتر از آنکه شهری را تسخیر نماید.
(افکار شخصی من — این دو کلمه را برای تسلط کنار هم بگذارید. به قائن دربارهی گناه گفته شد، تو باید بر آن حکومت کنی — mashal (H4910, حکومت کردن) — نخستین فرمان دربارهی خویشتنداری در سراسر کتاب، که بر درگاهی گفته شد که شهوت در آنجا در کمین بود. و آن مثل همان کلمه را تاج میگذارد: کسی که بر روح خویش حکومت کند، از کسی که شهری را میگشاید، بهتر است. دنیا کسی را که شهر را میگشاید، مرد نیرومند میشمارد؛ خدا کسی را که بر روح خویش حکومت میکند، نیرومندتر میشمارد.)
(افکار شخصی من — راه روزانهی خویشتنداری عمدتاً از یک دروازهی کوچک میگذرد: دهان — و این دروازه دو سویه کار میکند. غذا وارد میشود: حتی با عسل، چیزی نیکو و شیرین، کلام میگوید فقط به اندازهای که کافی است بخور — دَی (H1767، کافی)، به قدر کفایت. کلمات بیرون میروند: زود بشنو، در گفتن کُند باش، در خشم کُند باش. دروازه را حکومت کن، و بخش بزرگی از راه را حکومت کردهای. اینگونه راه برو، و برای دویدن آماده خواهی بود.)
۳. دویدن در میدان — آن را همچون سربازی در لشکر خدا تسلیم کن
(افکار شخصی من — اکنون راهرفتن به مسابقهای تبدیل میشود، و مسابقه به جنگی. توجه کنید به نکتهای پنهان در یک جا: پس من چنین میدوم، پولس میگوید، و در همان نفس، چنین میجنگم — دونده و جنگاور یک شخص است. و ببینید ضربات او کجا فرود میآید: نه بر شخصی دیگر — من بدن خود را مغلوب میسازم، هوپوپیازو (G5299, to keep under)، که استرانگ آن را به معنای زدن زیر چشم ترجمه میکند. نخستین دشمنِ شخص خویشتندار، جسم خودِ اوست؛ و تسلیمکردن آن جسم به خدا، تمامیِ وظیفه سرباز است.)
۱.اول قرنتیان ۹:۲۴آیا نمی دانید آنانی که در میدان میدوند، همه میدوند لکن یک نفر انعام را میبرد. به اینطور شما بدوید تا بهکمال ببرید.
واژگان کلیدی یونانی⚑ G5143 trecho · ⚑ G4712 stadion
(افکار شخصی من — «آن را در انقیاد در میآورم» doulagogeo (G1396) است، یعنی همچون خادم هدایت کردن. بدن، خادمی خوب است اما اربابی بد؛ دونده آن را وادار به خدمت میکند. و توجه کنید که چرا: تا مبادا پس از موعظه به دیگران، خودش نامقبول شمرده شود. مسابقه در هیچجا زودتر از بدنِ سرکشِ خودِ انسان باخته نمیشود.)
۵.۲ تیموتاوس ۲:۳چون سپاهی نیکوی مسیح عیسی در تحمل زحمات شریک باش.
اگر کسی نیز پهلوانی کند --> تاج را بدو نمیدهند اگر به قانون پهلوانی نکرده باشد.
(افکار شخصی من — تلاش برای کسب افتخارات همان athleo (G118) است، به معنای رقابت کردن مانند بازیها؛ و تاج به یک کلمه بستگی دارد: بهطور قانونی. سرباز گرفتار نمیشود؛ مسابقهدهنده از مسیر خارج نمیشود. اعتدال یعنی نگاهداشتن تمام مسیر تحت قاعده — همهچیز به ترتیب، تا تاج در حین دویدن از دست نرود.)
۸.۲ تیموتاوس ۲:۲۲اما از شهوات جوانی بگریز و با آنانی که ازقلب خالص نام خداوند را میخوانند، عدالت وایمان و محبت و سلامتی را تعاقب نما.
چون غریبان و پردیسیان --> از شهوات جسمانی که با نفس در نزاع است، اجتناب نمایید.
۱۰.رومیان ۶:۱۳واعضای خود را به گناه مسپارید تا آلات ناراستی شوند، بلکه خود را از مردگان زنده شده به خداتسلیم کنید و اعضای خود را تا آلات عدالت برای خدا باشند.
بهزیر افکندن خیالات + به اسیری کشیدن هر فکری به اطاعت مسیح.
(افکار شخصی من — به تگها توجه کنید: «آلات عدالت» در رومیان و «اسلحه جنگ ما» در قرنتیان یک کلمهٔ یونانی هستند — G3696 در هر دو، هوپلون، اسلحه، ابزار جنگی. اعضای بدن خود را به خدا تسلیم کن، و اعضای بدن تو اسلحهٔ او میشوند. و جنگ ابتدا در درون جنگیده میشود: استدلالها فرو ریخته میشوند، و هر فکر به اسیری گرفته میشود — انسان خوددار پیش از آنکه با دشمنی در بیرون روبرو شود، افکار خودش را به اسیری میگیرد.)
۱۳.امثال ۲۵:۲۸کسیکه بر روح خود تسلط ندارد، مثل شهر منهدم و بیحصار است.
کسیکه بر روح خود تسلط ندارد = مثل شهر منهدم و بیحصار است.
(افکار شخصی من — و اینجا هشدار سرباز قرار دارد: انسانی که بیقاعده است، به سربازی شکستخورده تشبیه نشده، بلکه به شهری ویرانشده — فروریخته، و بیحصار. هیچ دشمنی نیاز ندارد او را تسخیر کند؛ او از پیش گشوده و بیدفاع است. از حصارهای خود مراقبت کن، و هوشیار بمان.)
۱۴.عبرانیان ۱۲:۱تادیب الهی بنابراین چونکه ما نیز چنین ابر شاهدان را گرداگرد خود داریم، هر بار گران وگناهی را که ما را سخت میپیچد دور بکنیم و باصبر در آن میدان که پیش روی ما مقرر شده است بدویم،
هر بار سنگین را کنار بگذارید + با صبر در مسابقهای که پیش روی ماست بدوید.
(افکار شخصی من — دونده هر بار سنگین را کنار میگذارد — اوگکوس (G3591، وزن)، سنگینیای که حمل میشود. هر باری گناه نیست؛ اما هر باری تو را کند میکند. سرباز بیش از آنچه جنگ میطلبد حمل نمیکند، و دونده نیز بیش از آنچه مسابقه میطلبد. آن را کنار بگذار، و با شکیبایی بدو؛ خط پایان پیش روی توست.)
۴. خط پایان — کسی که خواست او را به عمل آورد، و کلام، تا ابد باقی میماند
(افکار شخصی من — هر مسابقهای پایانی دارد، و این پایان دیواری نیست؛ تاجی است. پولس را در خط پایان بشنو: نیکو جنگیدن، دوره را به کمال رسانیدن، ایمان را نگاه داشتن. و توجه کن که این پایان درباره ضبطنفس چه چیزی را ثابت میکند: دنیا در حال گذر است، و هوسهای آن نیز همراه با آن — هر خواهشی که انسان به آن خدمت کرد، همراه با دنیایی که آن را پدید آورد، در حال از میان رفتن است — اما کسی که خواست خدا را انجام میدهد، تا ابد باقی میماند. انسان ضابطنفس آنچه را که میگذرد رها کرد، و آنچه را که باقی میماند نگاه داشت.)
۱.فیلپیان ۳:۱۳-۱۴ای برادران، گمان نمی برم که من بدست آوردهام؛ لیکن یک چیز میکنم که آنچه در عقب است فراموش کرده و به سوی آنچه درپیش است، خویشتن را کشیده، (14) درپی مقصدمی کوشم بجهت انعام دعوت بلند خدا که درمسیح عیسی است.
من مبارزه نیکو را کردهام + دوره خود را به پایان رسانیدهام + ایمان را نگاه داشتهام.
۳.۲ تیموتاوس ۴:۸بعد از این تاج عدالت برای من حاضر شده است که خداوند داور عادل در آن روز به من خواهد داد؛ و نه به من فقط بلکه نیز به همه کسانی که ظهور او را دوست میدارند.
تاجی از عدالت + نه فقط به من، بلکه به همه کسانی نیز که ظهور او را دوست میدارند.
(افکار شخصی من — این تاج تنها برای یک دونده نیست. پولس میگوید نه برای من فقط، بلکه برای همه کسانی نیز که ظهور او را دوست دارند. و این تاجی است که فسادپذیر نیست — کسانی که برای تاجهای فسادپذیر میدویدند در همه چیز پرهیزگار بودند؛ پس چه بسیار بیشتر آنانی که برای این تاج میدوند.)
۴.عبرانیان ۱۲:۲و به سوی پیشوا و کامل کننده ایمان یعنی عیسی نگران باشیم که بجهت آن خوشی که پیش او موضوع بود، بیحرمتی را ناچیز شمرده، متحمل صلیب گردید و بهدست راست تخت خدا نشسته است.
و دنیا و شهوات آن در گذراست لکن کسیکه به اراده خدا عمل میکند --> تا به ابد باقی میماند.
(افکار شخصی من — حال به برچسب G3306 نگاه کن و آن را خوب توجه کن: کلمهای که در اینجا به «باقی میماند» ترجمه شده، همان کلمهای است که در تاک به «بمانید» ترجمه شده — در من بمانید — و همان کلمهای است که در کلامِ خداوند به «تا ابد پایدار میماند» ترجمه شده است. شاخه در تاک میماند؛ آن که ارادهی او را به جا میآورد، تا ابد باقی میماند؛ و کلام نیز با هر دوی آنها باقی میماند. آنچه هوس وعده داد، نتوانست حفظ کند، زیرا خودِ هوس با جهان زایل میشود؛ اما آنچه تاک به بار میآورد، باقی میماند.)
۹.اول پطرس ۱:۲۴زیرا که «هر بشری مانندگیاه است و تمام جلال او چون گل گیاه. گیاه پژمرده شد و گلش ریخت.
گیاه خشک شد و گل پژمرده گردید + لیکن کلام خدای ما تاابدالاباد استوار خواهد ماند.
(افکار شخصی من — پطرس را کنار اشعیا بگذارید و یک صدا را بشنوید: علف پژمرده میشود، گل پلاسیده میگردد، و همه بشر — با تمامی هوسهایی که دارد — همان علف است؛ اما کلام خدای ما تا ابد پابرجا خواهد ماند. جسمی که آن انسان خویشتندار از خدمتکردن به آن سر باز زد، همان دم که فریاد برمیآورد تا به آن خدمت شود، در حال پژمردهشدن بود. کلامی که او بر پایهٔ آن گام برمیداشت، حتی زمانی که علف از میان رفته، همچنان پابرجاست.)
دهانِ دو نفر
تسالونیکیان ۵:۶بنابراین مثل دیگران به خواب نرویم بلکه بیدار و هشیارباشیم.
(افکار شخصی من — به این دو گوینده گوش کنید و توجه کنید به آینهای که در این واژهها نهفته است: پولس میگوید، بگذارید بیدار باشیم و هوشیار باشیم — gregoreo، nepho؛ پطرس میگوید، هوشیار باشید، بیدار باشید — nepho، gregoreo. همان دو واژه، یک گوینده به دیگری پاسخ میدهد، وارونه، همچون چهرهای که به چهرهای دیگر پاسخ میدهد. و پطرس هوشیاری را در خط پایان قرار میدهد: هوشیار باشید و امید داشته باشید تا پایان. با شهادت دو شاهد، مسئله قطعی میشود: انسان معتدل، انسانی بیدار است، هوشیار تا آمدن خداوندش.)
سایه و تحقق
۱۲.دانیال ۱:۸اما دانیال در دل خود قصد نمود که خویشتن را از طعام پادشاه و از شرابی که او مینوشید نجس نسازد. پس از رئیس خواجهسرایان درخواست نمود که خویشتن را نجس نسازد.
و آنانی که از آن مسیح میباشند، جسم را با هوسها و شهواتش مصلوب ساختهاند.
(افکار شخصی من — سایه، کودکی در خانهٔ پادشاهی بیگانه است. دانیال در دل خود عزم کرد — سوم (H7760)، یعنی نهادن: او این را در دل خود نهاد پیش از آنکه غذا در برابرش گذاشته شود — و نخواست خود را به سهم پادشاه ناپاک سازد. واقعیت، پسر است در بیابان، گرسنه، در حالی که وسوسهگر به او میگوید که فرمان دهد نان پدید آید؛ و او نه با گرسنگی خود بلکه با کلام پاسخ داد: نوشته شده است. سایه با تصمیمی از دل، سفرهٔ پادشاه را رد کرد؛ واقعیت با هر کلامی که از دهان خدا بیرون میآید غالب شد؛ و آنانی که از او هستند، جسم را با هوسها و شهوتهایش بر صلیب کردهاند — پیروزی او، راه ایشان شده است.)
بستن
اول قرنتیان ۱۰:۱۳هیچ تجربه جز آنکه مناسب بشر باشد، شما را فرو نگرفت. اما خداامین است که نمی گذارد شما فوق طاقت خودآزموده شوید، بلکه باتجربه مفری نیز میسازد تایارای تحمل آن را داشته باشید.
خداوند وفادار است --> با آزمایش نیز راه فراری میسازد، تا شما بتوانید آن را تحمل کنید.
تسالونیکیان ۵:۲۳-۲۴اما خود خدای سلامتی، شما را بالکل مقدس گرداناد و روح و نفس و بدن شما تمام بیعیب محفوظ باشد در وقت آمدن خداوند ماعیسی مسیح. (24) امین است دعوت کننده شما که این را هم خواهد کرد.
خدای سلامتی، شما را بالکل تقدیس نماید + روح و نفس و بدن شما بیعیب محفوظ باشد --> امین است دعوتکننده شما که این را هم خواهد کرد.
(افکار شخصی من — اکنون تمام این راه به سوی خانه را جمع کن. اول خزیدن: خودداری میوه است، بر تاک یافت میشود، همچون شیر از کلام کشیده میشود — آن را همچون نقره بجوی. سپس راه رفتن: در روح رفتار کن، و هوس به انجام نمیرسد؛ بر روح خود حکومت کن؛ دروازه دهان خود را نگاهبان باش؛ فقط به اندازه کافی بخور. سپس میدان و جنگ: در همه چیز خویشتندار باش؛ بدن را مطیع و مقهور ساختن؛ اعضای بدن همچون اسلحه عدالت تقدیم شده؛ هر فکری به اسیری گرفته شده. سپس خط پایان: دنیا میگذرد، و هوسهای آن نیز با آن، اما آن که به خواست او عمل میکند، تا ابد باقی میماند، و تاج فسادپذیر نیست. و نگاهداشتن تنها بر عهده تو نیست: خدا امین است — با وسوسه، راه فراری نیز؛ و خدای سلام خودش تو را به تمامی مقدس گرداند — برچسب را ببین، G3651: استرانگ میگوید تمام تا آخر — روح و نفس و بدن بیعیب نگاه داشته شود تا آمدن خداوند ما عیسی مسیح. امین است آن که تو را میخواند، که این را نیز به انجام خواهد رسانید. به راه خود ادامه بده.)
واژگان کلیدی یونانی
اینها کلیدواژههای این مطالعه هستند. روی هر کلمه نقطهدار در آیات بالا ضربه بزنید تا معنای آن را اینجا ببینید.
“تسلط بر نفس” — G1466 egkrateia — خودداری، خودنگهداری، پرهیزگاری
روحالقدس میوهٔ خود را در تسلط بر نفس نشان میدهد
“معتدل” — G1467 egkrateuomai — برای خویشتنداری کردن، مهار کردن، خود را نگاه داشتن، معتدل بودن
هر که در مسابقه میکوشد، در همه چیز خویشتندار است
1. غلاطیان ۵:۲۲-۲۳ — لیکن ثمره روح، محبت و خوشی و سلامتی و حلم و مهربانی و نیکویی و ایمان و تواضع و پرهیزکاری است، که هیچ شریعت مانع چنین کارها نیست:
الف) هیچ محکومیتی نیست
ب) هیچ حکمی
ج) هیچ شریعتی نیست
2. اول قرنتیان ۹:۲۵ — و هرکه ورزش کند در هرچیز ریاضت میکشد؛
الف) در مسابقه
الف) در همه چیز
ج) در این دنیای حاضر
3. امثال ۱۶:۳۲ — کسیکه دیرغضب باشد از جبار بهتر است، و هرکه بر روح خود مالک باشد از:
الف) کسی که شهری را تسخیر میکند
ب) نیرومندان
ج) شهری که ویران شده است
4. اول پطرس ۵:۸ — هشیار و بیدار باشید زیراکه دشمن شما ابلیس مانند شیر غران:
الف) خود را با امور این زندگی درگیر میسازد
ب) با جان جنگ میکند
ج) گردش میکند و کسی را میطلبد تا ببلعد
۵. دانیال ۱: ۸ — دانیال در دل خود قصد نمود که خویشتن را نجس نسازد از:
الف) طعام پادشاه و شرابی که او مینوشید
ب) شهوت چشم، و غرور زندگی
امور این زندگی
6. اول یوحنا ۲:۱۷ — و دنیا و شهوات آن در گذراست لکن کسیکه به اراده خدا عمل میکند:
الف) تاج حیات را خواهد گرفت
b) تا به ابد باقی میماند
ج) نجات خواهد یافت
7. اول قرنتیان ۹:۲۷ — بلکه تن خود را زبون میسازم و آن را در بندگی میدارم، و:
الف) آن را چون آلتی برای عدالت تسلیم کنیم
ب) هر بار سنگین را کنار بگذاریم
ج) آن را در بندگی میدارم
کلید پاسخ: 1-ج، 2-ب، 3-الف، 4-ج، 5-الف، 6-ب، 7-ج
چگونگی انشعاب این مطالعه
چگونه سایه نور میآورد: کودکی در خانهٔ پادشاه در دل خود قصد نمود که خویشتن را به طعام پادشاه و شراب او نجس نسازد (دانیال ۱:۸) — او را در کنار نذیرهای بگذار که خود را از شراب و مسکرات جدا میسازد (اعداد ۶:۲-۳)، و در کنار مست شراب مشوید... بلکه از روح پر شوید (افسسیان ۵:۱۸)، آماده برای مطالعهٔ خاص خود.
چگونه عهد جدید آن را شرح میدهد: به قائن گفته شد، گناه بر در، در کمین است... تو بر او حکومت خواهی کرد (پیدایش ۴:۷)؛ به ما گفته شد، گناه بر شما سلطنت نخواهد کرد، زیرا زیر شریعت نیستید بلکه زیر فیض (رومیان ۶:۱۴) — آنچه بر در فرمان داده شد، اکنون به وسیلهٔ فیض به عمل درمیآید.
--> اینکه کلمات چقدر اهمیت دارند: بیدار و هوشیار باشید (اول تسالونیکیان ۵:۶) و هوشیار و بیدار باشید (اول پطرس ۵:۸) بر همان دو واژه یونانی (G1127, G3525) استوارند، گویی یک دهان پاسخ دهانی دیگر را میدهد؛ و آلات رومیان ۶:۱۳ و اسلحه دوم قرنتیان ۱۰:۴ یک واژهاند (G3696) — اعضای تسلیمشده همان اسلحهاند.
← چگونه به ابدیت میرسد: آنان چنین میکنند تا تاجی فانی به دست آرند؛ اما ما تاجی غیرفانی (اول قرنتیان ۹:۲۵) — و دنیا و شهوت آن در گذر است؛ لیکن کسی که به اراده خدا عمل میکند، تا به ابد باقی میماند (اول یوحنا ۲:۱۷).
مسیر فرعی: اینکه هر یک از شما بداند چگونه ظرف خود را در قداست و عزت نگاه دارد (اول تسالونیکیان ۴:۴) به سوی ظرفی برای عزت، مقدس و مناسب برای استفادهٔ صاحبخانه (دوم تیموتائوس ۲:۲۱) باز میشود — آن را جستجو کنید.
مکاشفهای ممکن: کلمهای که در تاک به «ماندن» ترجمه شده (یوحنا ۱۵:۴، G3306) همان کلمهای است که به «تا به ابد باقی میماند» (اول یوحنا ۲:۱۷) و «تا به ابد پایدار میماند» (اول پطرس ۱:۲۵) ترجمه شده است — پرهیزکاری میوه است، میوه بر شاخهای میروید که میماند، و شاخهای که میماند، با کلام تا به ابد میماند.
